Τελευταίες αναρτήσεις

14 Δεκεμβρίου 2017

Γιατί «εξαλείφθηκαν» οι Παλαιστίνιοι Χριστιανοί από τους Αγίους Τόπους;

Κατά τη εποχή της δημιουργίας του Ισραηλινού κράτους το 1948, εκτιμάται ότι οι Χριστιανοί της Παλαιστίνης αριθμούσαν περίπου 350,000, η πλειοψηφία των οποίων ανήκε στο Ελληνικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων. Εκείνο το καιρό, οι Χριστιανοί ήταν σχεδόν το 20% του συνολικού πληθυσμού, και αποτελούσαν μία ζωντανή και αρχαία κοινότητα,των οποίων οι πρόγονοι τους είχαν ακούσει τον Άγιο Πέτρο στην Ιερουσαλήμ, καθώς ο ίδιος κήρυττε την πρώτη Πεντηκοστή.

Ωστόσο το σιωνιστικό δόγμα έκρινε ότι η Παλαιστίνη ήταν «μια γη χωρίς λαό για ένα λαό χωρίς γη». Από τους 750,000 Παλαιστινίους που εκδιώχθηκαν και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους το 1948, περίπου 50,000 ήταν Χριστιανοί- το 7% του συνολικού αριθμού των προσφύγων και το 35% του συνολικού αριθμού των Χριστιανών που ζούσαν στην Παλαιστίνη εκείνη την εποχή. Ο Χριστιανικός πληθυσμός της Βηθλεέμ, που ήταν 95% του συνολικού πληθυσμού, έχει σήμερα φθίνει σε περίπου το 15 τοις εκατό.

Στην Ιερουσαλήμ πάνω από το 50% των Χριστιανών έχασαν τα σπίτια τους κατά την εισβολή του Ισραηλινού στρατού. Οι Χριστιανοί της Ιερουσαλήμ το 1922 πλειοψηφούσαν ελαφρώς τους Μουσουλμάνους (15,000 έναντι 13,000) σήμερα αριθμούν το 2% του συνολικού πληθυσμού της πόλης. Η Ιερουσαλήμ έχει γίνει σήμερα κατά το 75% Εβραϊκή.

Ακόμη και σήμερα, οι Ισραηλινές αρχές αρνούνται την πρόσβαση σε Χριστιανικούς ιερούς τόπους, εμποδίζουν τις επισκευές που απαιτούνται για τη διατήρηση ιστορικών ιερών χώρων, και πραγματοποιούν σωματικές επιθέσεις εναντίον Χριστιανών θρησκευτικών ηγετών.

Σήμερα πιστεύεται ότι ο αριθμός των Χριστιανών στην κατεχόμενη Παλαιστίνη μαζί με το Ισραήλ αριθμούν περίπου 175,000, μόλις πάνω από το 2% του συνολικού πληθυσμού, και ο αριθμός τους συνεχίζει να μειώνεται ραγδαία. Αυτή η συρρίκνωση οφείλεται στη μαζική μετανάστευση. 

Από τους Παλαιστίνιους Χριστιανούς που έχουν παραμείνει στην περιοχή, οι περισσότεροι ζουν στο Λίβανο, όπου μοιράζονται την ίδια απύθμενη μιζέρια όπως όλους τους άλλους Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Περιορίζονται σε στρατόπεδα όπου τα σχολεία είναι υποβαθμισμένα και υπερπλήρεις, όπου η στέγαση είναι ετοιμόρροπη και οι συνθήκες υγιεινής είναι άθλιες. Οι περισσότεροι, ωστόσο, έχουν εγκαταλείψει την περιοχή στο σύνολο της. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για να είναι διαθέσιμα, αλλά εκτιμάται ότι μεταξύ 100,000 και 300,000 Παλαιστίνιοι Χριστιανοί και οι απόγονοι τους ζουν σήμερα στις ΗΠΑ.

Οι Παλαιστίνιοι Χριστιανοί θεωρούν τους εαυτούς τους, και θεωρούνται από τους περισσότερους Μουσουλμάνους συμπατριώτες τους, ως ένα αναπόσπαστο τμήμα του Παλαιστινιακού λαού, και έχουν εδώ και καιρό λάβει ένα ζωτικό μέρος στο Παλαιστινιακό Αγώνα.

Όμως χάρη στην Αμερικανική υποστήριξη προς το κράτος του Ισραήλ, και στο προκύπτουσο αντί-δυτικό αίσθημα που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στους Μουσουλμάνους Παλαιστίνιους, οι Χριστιανοί Παλαιστίνιοι που ζουν στις ελεγχόμενες από τη Παλαιστινιακή Αρχή περιοχές, έχουν το αίσθημα ότι απειλούνται ή πιέζονται να συμμορφωθούν με την ημερήσια διάταξη των φονταμενταλιστικών Ισλαμικών στοιχείων.

Με άλλα λόγια, οι Χριστιανοί στους Αγίους Τόπους καταβάλουν το τίμημα για την Αμερικανική πολιτική απλώς και μόνο επειδή έχουν την ίδια θρησκεία με τους Αμερικανούς.

Το γεγονός ότι ο Χριστιανισμός των Αμερικανών είναι πολύ διαφορετικός από τον παραδοσιακό Χριστιανισμό των Χριστιανών Παλαιστινίων είναι άγνωστο στους περισσότερους Μουσουλμάνους. Αυτή η νέα εχθρότητα έχει αναφερθεί ως ένας λόγος για τη μετανάστευση από τους Χριστιανούς που διαμένουν σε εδάφη που ελέγχονται από την Παλαιστινιακή Αρχή, όπου το 20% των Χριστιανών στους Αγίους Τόπους ζουν- το 80% ζουν στο κράτος του Ισραήλ. Με τη σειρά τους, οι Ισραηλινοί επωφελούνται την ανάπτυξη της νέας αυτής εχθρότητας προς τους Χριστιανούς Παλαιστινίους από τους φονταμενταλιστές Μουσουλμάνους Παλαιστινίους, και προσπαθούν να τη χρησιμοποιήσουν ως προπαγάνδα εναντίον της Παλαιστινιακής Αρχής.

Αντιμετωπίζοντας τη καταδίωξη από τους Ισραηλινούς και την αυξανόμενη εχθρότητα από τους φονταμενταλιστές Ισλαμιστές συμπατριώτες τους, οι Χριστιανοί της Παλαιστίνης δεν έχουν κανένα να απευθυνθούν για την προστασία τους, συνεπώς μεταναστεύουν σε μεγάλους αριθμούς. Ως αποτέλεσμα, η μέρα που δεν θα υπάρχουν πλέον Χριστιανοί στη γη του Χριστού δεν είναι μακριά από την έλευση της.

πηγή

Ελληνική χερσόνησος η νότια Βαλκανική σύμφωνα με το DNA από ελβετικό ινστιτούτο

Έρευνα του Ελβετικού Ινστιτούτου Γενετικής «iGENEA» βρίσκει 300.000 Έλληνες στα Σκόπια, 900.000 στην Αλβανία και 4.400.000 στην Βουλγαρία!

Η γενετική έρευνα διήρκεσε πάνω από 10 χρόνια, χρησιμοποιώντας εκτενή βιβλιογραφία από περίπου 500 επιστημονικές πηγές και σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους, είχε δημοσιευθεί αρχικά το 2010, προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στα Σκόπια το 2014 και επανέρχεται και πάλι σήμερα από σκοπιανά ΜΜΕ (2017), που ψάχνουν να βρουν «ποίοι τελικά είναι οι κάτοικοι των Σκοπίων». 

300.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ 

Σύμφωνα λοιπόν με το γράφημα του iGENEA το 15% των Σκοπιανών είναι Έλληνες στο DNA τους! Δηλαδή 300.000 Έλληνες! (2 εκ. κάτοικοι επί 15%). 

Επίσης οι Σλάβοι (Σέρβοι) είναι 15% (300.000), οι Αλβανοί μόλις 10% (200.000), οι Τεύτονες(γερμανικό φύλο της Βαλτικής που πέρασε τον Δούναβη) 20% (400.000) και οι πλαστογράφοι που αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» μόλις 30%, δηλαδή 600.000! Όπως γνωρίζουμε δε, ένα μεγάλο μέρος από αυτούς, τους Σκοπιανούς, έχει βουλγαρική συνείδηση και γι΄ αυτό προσπαθεί να τους προσεταιριστεί εντατικά τελευταία η Σόφια… 

900.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ 

Στην Αλβανία πάλι, υπάρχει μεγάλη ανατροπή, αφού στην γενετική έρευνα του iGENEA, προκύπτουν 14% Έλληνες, δηλαδή σχεδόν 400.000 (2.831.000 κάτοικοι επί 14%), ενώ αναφέρονται και 18% Θράκες, στην ουσία και πάλι Έλληνες, δηλαδή άλλοι 500.000!

Συνολικά επομένως στην Αλβανία ζουν 900.000 Έλληνες! Αυτό προδίδουν και τα χαρακτηριστικά πολύ μεγάλης μερίδας νοτίων «Αλβανών», αλλά και οι εκτιμήσεις ιστορικών για ελληνικής καταγωγής «Τόσκηδες»! 

900.000 Έλληνες, είναι όμως το 1/3 της σημερινής Αλβανίας! Και επομένως μιλάμε για κάτι πολύ περισσότερο της Βορείου Ηπείρου! 

Σημειώνουμε πως στα χρόνια των επιδρομών από τη Δύση αρχικά των Οστρογότθων και μετέπειτα των Νορμανδών κυρίως, το Βυζάντιο έστειλε ελληνικό στρατό και κατοίκους να πυκνώσουν την περιοχή του Δυρραχίου (αρχαία Επίδαμνος), ώστε να εμποδίζονται οι εισβολές! Πολλοί Στρατηγοί μας έγιναν τότε εκεί και γαιοκτήμονες και πολλοί επίσης στρατιώτες μας εγκατέστησαν τις οικογένειές τους, ώστε να τονωθεί η αμυντική θωράκιση της στρατηγικής περιοχής. Από το Δυρράχιο άλλωστε ξεκινούσε η Εγνατία Οδός και μέσω Θεσσαλονίκης κατέληγε στην Κωνσταντινούπολη. 

Η Άννα Κομνηνή, εκθειάζει μάλιστα τα ψηλά, δωδεκάμετρα βυζαντινά τείχη του Δυρραχίου (δύο ράχες – βουνά), που ήταν τόσο φαρδιά ώστε να προχωρούν πάνω τους τέσσερις ιππείς ταυτόχρονα με τα άλογά τους! 

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ 60% ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ 

Σύμφωνα με τα σκοπιανικά δημοσιεύματα, οι έρευνες της iGENEA σχετικά με την Βουλγαρία, έδειξαν ότι το 49% είναι «Θράκες» δηλαδή Έλληνες, ενώ υπάρχει και ένα 11% με την καθαρή αναφορά «Έλληνες»! Αυτά σημαίνουν πως στη Βουλγαρία (μεγάλο μέρος της οποίας είναι η Βόρεια Θράκη μας, γνωστή και σαν Ανατολική Ρωμυλία) υπάρχουν 60% Έλληνες, δηλαδή 4.400.000! Επί συνόλου 7.351.000 κατοίκων ! 

Τονίζουμε ότι στην έρευνα των Ελβετών, υπάρχουν εξόφθαλμες σκοπιμότητες, όπως η αναφορά σε «Μακεδόνες» και «Ιλλυρίους», εθνότητες που δεν υπάρχουν και μπήκαν με τις λέξεις αυτές για να στηρίξουν τα Σκόπια και να πλήξουν την Σερβία ή ο σκόπιμος διαχωρισμός Ελλήνων από τους Θράκες. Ωστόσο μέσα και από αυτό ακόμη το κλίμα, προκύπτουν συνταρακτικά στοιχεία για τις ρίζες του Ελληνισμού στα κράτη της Χερσονήσου, πολλά από τα οποία τολμούν και μας κουνούν ακόμη το δάχτυλο! 

Αν όμως δουν τους αριθμούς που προκύπτουν, θα νιώσουν να χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους! Διότι εάν η Ελλάδα αποφασίσει να χρησιμοποιήσει όλα τα «πιόνια» στη σκακιέρα της, θα τρέχουν και δεν θα προλαβαίνουν… Και ο νοών νοείτω…

πηγή
το είδαμε ΕΔΩ

Γιώργος Αχιλλιάς - Οι μηχανές αρχίζουν να έχουν τα δικά τους συναισθήματα

Γράφει η Φωτεινή Μαστρογιάννη

Ο Γιώργος Αχιλλιάς είναι φυσικός, ψηφιακός ανθρωπολόγος αλλά διαθέτει επίσης μεγάλη εμπειρία στο μάρκετινγκ και την ανάπτυξη προϊόντων. Είναι διεθνώς καταξιωμένος και θεωρείται ότι διαμορφώνει τις τάσεις στον χώρο της διαφήμισης και των μέσων ενημέρωσης. Στην άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στη Φωτεινή Μαστρογιάννη μίλησε για ένα κοντινό μέλλον όπου οι μηχανές θα έχουν συναισθήματα αλλά και θα μπορούν να κρίνουν τους ανθρώπους. Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με τον Γιώργο Αχιλλιά, θα βοηθήσει στο να μπορούμε να δημιουργούμε καλύτερα. 

Φωτεινή Μαστρογιάννη: Γιώργο είσαι φυσικός και ψηφιακός ανθρωπολόγος. Τι είναι η ψηφιακή ανθρωπολογία;

Γιώργος Αχιλλιάς: Δεν νομίζω ότι μπορώ να διεκδικήσω τον τίτλο του ψηφιακού ανθρωπολόγου. Αλλά σίγουρα μπορώ να πω ότι με πάθος προσπαθώ να εφαρμόσω αρχές της ανθρωπολογίας στον ψηφιακό κόσμο. Κατά αναλογία με τον αναλογικό κόσμο, θα λέγαμε πως η ψηφιακή ανθρωπολογία είναι η μέθοδος που προσπαθεί να καταλάβει και να χαρτογραφήσει την σχέση που έχουμε σαν άνθρωποι με την τεχνολογία. Την χρήση που της κάνουμε, το πως η τεχνολογία επηρεάζει την εξέλιξή μας και φυσικά τις δομές και τους χώρους που ζούμε και έχουμε αλληλεπιδράσεις είτε με άλλους ανθρώπους είτε με υπηρεσίες που είναι φτιαγμένες για εμάς.

Στις μέρες μας, το πιο ενδιαφέρον δεν είναι μόνο τι δημιουργούμε εμείς χρησιμοποιώντας την τεχνολογία, αλλά τι δημιουργείται για εμάς, εμμέσως από τεχνολογίες που μπορούν να καταλάβουν σε πραγματικό χρόνο την συμπεριφορά μας, τις προσδοκίες μας και φυσικά τα θέλω μας, τις προθέσεις μας. Πρόσφατα, έδωσα μια ομιλία για τον συναισθηματικό κόσμο των μηχανών. Και ήταν ακριβώς πάνω στο πώς οι μηχανές αρχίζουν να αντιλαμβάνονται όχι μόνο το τι κάνουμε και το τι θέλουμε, αλλά και τα συναισθήματά μας σε βάθος. Και το πιο ενδιαφέρον, ότι αρχίζουν να έχουν και αυτές τα δικά τους αντίστοιχα συναισθήματα. 

ΦΜ: Σε παλαιότερες ομιλίες σου είχες αναφερθεί στην υπερσυνδεσιμότητα. Με άλλα λόγια οι πάντες και τα πάντα θα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους. Δεν είναι λίγο τρομακτικό κάτι τέτοιο; Αυτό δεν θα είναι και το τέλος της ιδιωτικής ζωής του ανθρώπου; 

ΓΑ: Θα έλεγα ότι η ιδιωτική ζωή του ανθρώπου όπως την ξέραμε την δεκαετία του 60 δεν υπάρχει πια. Πλέον από την στιγμή που γεννιόμαστε δεν είμαστε καταχωρημένοι σε ένα φάκελο, σε ένα σκονισμένο γραφείο σε κάποια υπηρεσία αλλά αποτελούμε ενεργό μέρος ενός δυναμικού συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών. Και αυτό προς όφελος όχι μόνο της καθημερινότητάς μας, αλλά και του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Το να είναι συνδεδεμένα τα πάντα μεταξύ τους, δεν είναι κάτι κακό. Αλλά όπως σε όλα τα πράγματα που εμπεριέχουν και τον άνθρωπο, χρειαζόμαστε δικλείδες ασφαλείας για την περίπτωση κακής χρήσης ή αστοχίας. 

ΦΜ: Εξειδικεύεσαι στην δημιουργία ψηφιακών οικοσυστημάτων και αγορών. Μπορείς να μας το εξηγήσεις;

ΓΑ: Τα ψηφιακά οικοσυστήματα είναι η μετάβαση από έναν γραμμικό κόσμο, που στηριζόταν σε μια νευτώνεια λογική, της δράσης αντίδρασης σε ένα κόσμο που ορίζεται και περιγράφεται πιο πολύ από την αρχή της απροσδιοριστίας του Heisenberg.

Η ταχύτητα εναλλαγής καταστάσεων, η δυναμικότητα της λήψης αποφάσεων, το πως το περιβάλλον επηρεάζει και βέβαια καθορίζει το πως αντιλαμβανόμαστε τον περιβάλλοντα κόσμο, είναι κάτι τόσο πρωτόγνωρο που μόνο ορίζοντας καινούργια πλαίσια και χρησιμοποιώντας την τεχνολογία με έναν καινούργιο μη γραμμικό τρόπο μπορούμε να αντιληφθούμε και χρησιμοποιήσουμε.

Τα ψηφιακά οικοσυστήματα είναι αυτά λοιπόν που μπορούμε με τα οποία να απολαμβάνουμε υπηρεσίες από μη παραδοσιακούς παρόχους, π.χ. προϊόντα ασφαλειών από τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, τραπεζικές υπηρεσίες από μικρές εταιρίες, τραπεζικά προϊόντα από ασφαλιστικούς φορείς και εμπορικές συναλλαγές από παίκτες που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε μέχρι τώρα. αυτόχρονα, λόγω της μη γραμμικής προσέγγισης του όλου, μπορούμε πλέον να καταλαβαίνουμε τον χρόνο και τον τόπο του καθενός μας και να δημιουργούμε προϊόντα που είναι αποκλειστικά για τον καθένα μας. 

ΦΜ: Η τεχνητή νοημοσύνη είναι κατάρα ή ευλογία; 

ΓΑ: Στις μέρες μας λοιπόν, οι ερευνητές γράφουν τα μαθηματικά που θα επιτρέψουν στις μηχανές να καταλάβουν τις προθέσεις μας, τα θέλω μας, τις ενδόμυχες απόψεις μας, και φυσικά τους φόβους μας, τις ελπίδες μας, τα σενάρια που έχουμε στο μυαλό, τις αγωνίες μας, τις σκέψεις που μας οδηγούν να κάνουμε ή να μην κάνουμε πράγματα. 

Μαζί αναπτύσσουμε με ταχείς ρυθμούς την τεχνολογία με τη βοήθεια της οποίας θα μπορούμε να κατεβάζουμε όλη την πληροφορία που υπάρχει στον εγκέφαλό μας, ενώ, στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, θα μπορούμε σε πραγματικό χρόνο να φορτώνουμε τον εγκέφαλό μας με γνώση που χρειαζόμαστε κατά περίπτωση. Μια συναισθηματικά έξυπνη μηχανή Τεχνητής Νοημοσύνης  έχει πολλά πιθανά οφέλη, είτε για να δώσει συντροφιά σε έναν συνάνθρωπό με άνοια, είτε για να μας βοηθήσει να εκτελέσουμε ορισμένα καθήκοντα – από την ανάκριση σε εγκληματική εξέταση μέχρι τη θεραπεία ομιλίας.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν και ηθικά προβλήματα, όπως και κίνδυνοι. Είναι σωστό να αφήσουμε έναν ασθενή με άνοια να βασίζεται σε έναν σύντροφο τεχνητής νοημοσύνης και να πιστεύει ότι έχει συναισθηματική ζωή ενώ δεν έχει;

Και μπορείτε να καταδικάσετε ένα άτομο με βάση μία μηχανή που τον χαρακτηρίζει ως ένοχο; Σαφώς και όχι.

Αντίθετα, όταν ένα σύστημα όπως αυτό βελτιωθεί περαιτέρω και αξιολογηθεί πλήρως, μια λιγότερο επιβλαβής και δυνητικά χρήσιμη αξιοποίηση μπορεί να είναι η ενεργοποίηση περαιτέρω ελέγχων σε άτομα που θεωρούνται «ύποπτα» από τη μηχανή. Μια μηχανή που είναι ικανή να αντιλαμβάνεται όχι μόνο το τι νιώθουμε σαν άνθρωποι αλλά και τις προθέσεις μας. 

Και αυτό είναι το πλέον μαγικό, υπέροχο, πολλά υποσχόμενο στάδιο στο οποίο θέλουμε να φτάσουμε στα επόμενα 5-10 χρόνια.

Να έχουμε μηχανές με τις οποίες θα μπορούμε να κάνουμε έναν διάλογο, σε ανθρώπινο πλαίσιο και σύστημα αναφοράς, ικανές όχι μόνο να μας καταλαβαίνουν, αλλά και να μας βοηθούν στο να δημιουργούμε καλύτερα και πιο ώριμα από ποτέ. Στον δε αντίλογο, ότι αυτό θα είναι κάτι επικίνδυνο, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι όλες οι μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας είχαν κίνδυνο, φόβο και αγωνία για το άγνωστο. Κάθε τι καλό είχε και τις σκοτεινές πλευρές του.

Ωστόσο, μένει πάντα σε εμάς να κάνουμε τα πάντα κατά τέτοιο τρόπο έτσι ώστε τα θετικά να είναι πολύ περισσότερα και πιο σημαντικά από τα αρνητικά. 

ΦΜ: Πώς θα είναι, κατά τη γνώμη σου, ο εργαζόμενος του μέλλοντος;

ΓΑ: Δεν θα μπορούσα να πω από τώρα, γιατί δεν ξέρω πως θα είναι η εργασία του μέλλοντος. Αν έλεγες παλαιότερα σε κάποιον ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που θα δούλευαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα γραφεία τους, θα σε πέρναγε  για τρελό. Στην Ελλάδα, μπορεί ακόμα να συμβαίνει αυτό. Για να καθορίσουμε τον εργαζόμενο του μέλλοντος πρέπει να καταλάβουμε τι θα εννοούμε στο μέλλον όταν θα μιλάμε για την δημιουργία πλούτου, υπηρεσιών, αγαθών και τι θα χρειάζεται γι’αυτό. Σίγουρα δεν θα έχει καμία σχέση με ότι βιώνουμε στις μέρες μας.

ΦΜ: Πώς μπορεί η Ελλάδα που είναι σε τόσο δυσχερή οικονομική θέση να εκμεταλλευτεί την τεχνολογία προς όφελος της; Γιατί δεν έχουμε δει ακόμα κάποιες σημαντικές προτάσεις οικονομικής ανάπτυξης με εστίαση στην τεχνολογία;

ΓΑ: Φυσικά και μπορεί αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται θέληση και φυσικά το σωστό πλαίσιο. Η θέληση νομίζω υπάρχει, το πλαίσιο όμως σε μια κρατικοδίαιτη  και γεμάτη αγκυλώσεις οικονομία λείπει. 

ΦΜ: Μπορεί μία μικρή και παραδοσιακή επιχείρηση να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία για να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της ή το μέλλον ευνοεί μόνο τις νέες τεχνολογικά καινοτόμες επιχειρήσεις;

ΓΑ: Φυσικά, και εκεί είναι που το έδαφος  είναι πιο πρόσφορο. Η αλλαγή είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή και ευπρόσδεκτη όταν έρχεται από μικρές παραδοσιακές επιχειρήσεις. Οι καινοτόμες εταιρίες κάνουν το αναμενόμενο. Αλλά το να χρησιμοποιεί μια μικρή εταιρία την τεχνολογία με τρόπο μοναδικό και προσαρμοσμένο στις ανάγκες της,  πίστεψε με μπορεί να κάνει τεράστια την διαφορά. 

ΦΜ: Θα κλείσουμε με την κλασική μου ερώτηση. Ποιο είναι το μήνυμα που θα ήθελες να απευθύνεις στους Έλληνες αναγνώστες; 

ΓΑ: Να διαβάζουν τουλάχιστον 1 βιβλίο την εβδομάδα. Αυτό… 
ΦΜ: Σε ευχαριστώ πολύ! 

πηγή

Εφυγε ο φτωχούλης του θεού από τον Βόλο Φώτης Λαδόπουλος

Ηταν η πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα της πόλης, καθώς για πολλές δεκαετίες κινούνταν καθημερινά στους δρόμους του Βόλου, ανταλλάσσοντας ευχές και σύντομες σκέψεις με τους περαστικούς, στους οποίους χάριζε πάντα ένα πλατύ χαμόγελο. 

Ο Φώτης -όπως τον ήξεραν όλοι, με το μικρό όνομά του- με την ευγενική και μεγάλη καρδιά άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών στο Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο, σκορπίζοντας απέραντη θλίψη στους συμπολίτες του.

Οι παλαιότεροι τον θυμούνται να διατηρεί τσαγκάρικο -μάλιστα για πολλούς ασκούσε αυτό το επάγγελμα με μεγάλη επιτυχία-, ενώ κατά καιρούς πουλούσε λαχεία και αργότερα ήταν πλανόδιος πωλητής με κουλούρια και τυρόπιτες.

Ο Φώτης Λαδόπουλος ήταν ένας κοσμικός ερημίτης, ο οποίος ταξίδευε καθημερινά από τη μία άκρη της πόλης έως την άλλη, έχοντας ως αποστολή να ξυπνάει τις ξεχασμένες ευαισθησίες των ανθρώπων και να τους κάνει να δουν τη ζωή με άλλο μάτι. Ατομο βαθιά θρησκευόμενο, περνούσε καθημερινά από τις εκκλησίες του Αγίου Νικολάου και της Παναγίας Γορίτσας για να προσευχηθεί και να ανάψει ένα κερί.

Σε συνέντευξή του στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» είχε αναφερθεί στη συγκίνηση που νιώθει όταν ακούει τη θεία λειτουργία. «Με συγκινεί ο λόγος των αγίων πατέρων. Μιλάνε για την αγάπη που πρέπει να έχουμε προς όλο τον κόσμο, σε κάθε σημείο του πλανήτη κι όχι μόνο μεταξύ μας οι Ελληνες. 

Ολοι οι ιερείς του Βόλου με αγαπάνε και με βάζουν στις προσευχές τους. Οταν παρακολουθώ τη θεία λειτουργία, νιώθω ότι βγαίνουν φτερά στους ώμους μου» είχε πει χαρακτηριστικά. Τα τελευταία χρόνια, ο «ερημίτης του Θεού» ζούσε σε μια καλύβα στο ύψος του Πανθεσσαλικού Σταδίου. Από χθες βρίσκεται κοντά στον Θεό, στον οποίο είχε χαρίσει ολοκληρωτικά την ψυχή του.

πηγή

Στο ιστολόγιό μας είχαμε κάνει σχετική ανάρτηση για τον Φώτη που μπορείτε να την διαβάσετε ΕΔΩ (Ο Φώτης ο ερημίτης του Βόλου.)

Ο Ερντογάν (ξανα)σώζει προς στιγμήν την Κύπρο από τον Τσίπρα, τον Κοτζιά και τον Αναστασιάδη!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 

Ακόμα μια φορά ο Ταγίπ Ερντογάν γλύτωσε την Κυπριακή Δημοκρατία από τον αφανισμό της!

Αυτό είναι το πιο σημαντικό, καίριας εθνικής σημασίας αποτέλεσμα από την επίσκεψη του Προέδρου της Τουρκίας στην Ελλάδα.

Δυστυχώς όμως δεν είναι οριστικό. Η κυβέρνηση της Αθήνας θα συνεχίσει, όπως φαίνεται, την προσπάθεια να «κλείσει» το θέμα, δηλαδή να συμβάλλει στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη μετατροπή της, και τυπικά, σε μεταμοντέρνα αποικία των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. 

Αυτό της ζητάνε οι «Νταβατζήδες», αυτό κάνει. (Και θα το είχε ήδη πετύχει προ πολλού, αν είχαν καταφέρει να ανατρέψουν τον Ερντογάν και να βάλουν στη θέση του ένα ανδρείκελο, με το περσινό πραξικόπημα, γιατί είναι η Τουρκία που εμποδίζει μέχρι τώρα αυτή την κατάληξη). 

Αφού η κυβέρνηση ολοκλήρωσε την πλήρη παράδοση της Ελλάδας, στον οικονομικό τομέα, στους Γερμανούς, την ΕΕ και το ΔΝΤ, τώρα ήρθε η ώρα του «ψητού». Η παράδοση δηλαδή του ελληνικού και κυπριακού γεωπολιτικού χώρου, ακόμα και του σκληρού πυρήνα της κυριαρχίας του ελληνικού λαού, στις ΗΠΑ και τους άλλους «φίλους» του ναυτικού άξονα, όπως π.χ. η Βρετανία και το Ισραήλ. Είναι το «γεωπολιτικό Μνημόνιο» που έρχεται και θα προκαλέσει, αν δεν συναντήσει την αντίσταση του ελληνικού λαού, ακόμα μεγαλύτερες και πολύ πιο δραματικές στη μορφή τους καταστροφές από αυτές που ζήσαμε με τις Δανειακές και τα Μνημόνια, δίνοντας τη χαριστική βολή στην ίδια την ύπαρξη λειτουργικών ελληνικού και κυπριακού κράτους σε χέρια Ελλήνων.

Τα Μνημόνια και οι Δανειακές, η οικονομική και κοινωνική καταστροφή της Ελλάδας, η λεηλασία της και η επιβολή πρωτοφανών νεοαποικιακών όρων, δεν ήταν παρά η εισαγωγή στο κυρίως έργο, που αποβλέπει στο να πάρουν οι Ξένοι οριστικά την Ελλάδα και την Κύπρο από τα χέρια του ελληνικού λαού.

Δείχνει μάλιστα η ελληνική κυβέρνηση διατεθειμένη ενδεχομένως, προκειμένου να πετύχει να κάμψει την «τουρκική αδιαλλαξία» στο κυπριακό, όπως της ζητάνε να κάνει, να διολισθήσει στην αποδοχή εφ’ όλης της ύλης διάλογου με την Τουρκία, για τις «διμερείς διαφορές», ακολουθώντας τις made in USA συνταγές για τα ελληνοτουρκικά, όπως τις διερευνητικές συνομιλίες και τα ΜΟΕ, που εισήγαγε πρώτος ο Γιώργος Παπανδρέου στην «ελληνική» εξωτερική πολιτική, όταν χρησιμοποιούσε ως σύμβουλο και «θεωρητικό» του, τον νυν Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά. Ήδη άρχισε τις παραχωρήσεις στη Θράκη.

Ευτυχώς η Τουρκία, που είναι το μόνο από τα κράτη στο τρίγωνο «Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία» με βαθμό κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και αυτοσεβασμού, εμποδίζει, τουλάχιστον μέχρι τώρα, τους ιθύνοντες Ελλάδας και Κύπρου να παραδώσουν πλήρως την εθνική τους κυριαρχία, υπερασπιζόμενη τις παράνομες βλέψεις της στην Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη! 

‘Όσο πιο μεγάλο το έγκλημα, τόσο μεγαλύτερα και τα ψέματα 

‘Όπως συμβαίνει και σε όλα τα άλλα θέματα, το όλο πακέτο συνοδεύεται από τη συνήθη ψευδολογία και προσπάθεια εξαπάτησης και παραπλάνησης του ελληνικού λαού, που χρησιμοποιεί με τόση δεξιοτεχνία αυτή η κυβέρνηση σε όλα τα θέματα, με κορυφαίο βέβαια το «σκίζουμε τα μνημόνια»

Υπενθύμισε αίφνης ο κ. Τσίπρας την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, προς ικανοποίηση του εθνικού αισθήματος του ελληνικού λαού. Στην επόμενη φράση του όμως ετάχθη υπέρ του εξωφρενικού πλαισίου Γκουτιέρες, που προβλέπει τη διάλυση του κυπριακού κράτους. Με την τουρκική εισβολή του 1974, χάθηκε η μισή Κύπρος, με το πλαίσιο Γκουτιέρες χάνεται ολόκληρη!

Το πλεονέκτημα της μεθόδου είναι ότι όλος ο κόσμος ξέρει για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, σχεδόν κανείς όμως δεν ξέρει τι είναι το πλαίσιο Γκουτιέρες. Μεταξύ πολλών άλλων, που το ένα είναι πιο εξωφρενικό από το άλλο, το πλαίσιο αυτό προβλέπει την κατάργηση του κανόνα της πλειοψηφίας (που ο Περικλής όρισε ως δημοκρατία τον 5ο π.Χ. αιώνα) με την πλήρη εξίσωση πλειοψηφίας και μειοψηφίας, άρα και την εισαγωγή τρίτων ξένων για να διοικούν το νησί. Στο νέο «κράτος» που δημιουργείται στο νησί απαγορεύεται να έχει στρατό και τίθεται υπό την εξουσία «διεθνούς αστυνομικής δύναμης».

Πρόκειται για τη μετατροπή της Κύπρου σε (μη βιώσιμη, και λόγω του άδικου και εξωφρενικού χαρακτήρα της ρύθμισης) μεταμοντέρνα αποικία των ΗΠΑ, της Βρετανίας και του Ισραήλ. Για δικό τους λογαριασμό φωνάζει ο κ. Κοτζιάς να καταργηθούν οι εγγυήσεις και τα ξένα στρατεύματα. Γιατί αυτοί απαιτούν, όπως όλοι οι καταπατητές οικοπέδων που σέβονται τον εαυτό τους, να αρπάξουν την αποικία τους «καθαρή», χωρίς υποσημειώσεις και υποθήκες τρίτων. Κι εκεί έχει κολλήσει μέχρι στιγμής η υπόθεση και δεν μπορούν να καταλήξουν (ακόμα!) οι διαπραγματεύσεις, που δεν είναι παρά διαπραγματεύσεις για τους όρους παράδοσης του κυπριακού κράτους, αρπαγής του από τη νόμιμη κυριαρχία που σήμερα ασκούν ή πάντως δικαιούνται οι κάτοικοί του! 

Λωζάννη και τουρκικές διεκδικήσεις 

Εναντίον κάθε σκέψης για αναθεώρηση της Λωζάννης εμφανίζεται επίσης η Αθήνα. Στην πράξη όμως, κατέφερε η ίδια πλήγμα στο πνεύμα αυτής της συνθήκης, που δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα επί της Κύπρου στην Τουρκία, αποδεχόμενη και μονιμοποιώντας, με δική της πρωτοβουλία, την παράνομη, παράλογη και εγκληματική διάσκεψη της Γενεύης, μόνος σκοπός της οποίας είναι η κατάλυση του κυπριακού κράτους, αλλά και νεκρανασταίνοντας, δήθεν για να την καταργήσει, τη Συνθήκη Εγγυήσεως για την Κύπρο.

Την ικανοποίησή του εξέφρασε δημοσίως ο κ. Τσίπρας γιατί ο κ. Ερντογάν δήλωσε ότι δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας. Πάλι απάτη ή, τουλάχιστον, άπειρη σύγχυση. Ποτέ η Τουρκία δεν είπε ότι έχει εδαφικές διεκδικήσεις. Είπε ότι τα σύνορα είναι αλλού από κει που λέει ότι είναι η Ελλάδα. Δεν λέει ότι θέλει να αλλάξει τα σύνορα, λέει ότι τα ‘Ιμια και το Φαρμακονήσι είναι τούρκικα, ότι η Γαύδος δεν ξέρουμε ποιανού είναι. Ο κ. Ερντογάν δεν αφήρεσε τίποτα από τις πάγιες διεκδικήσεις της χώρας του, που να δικαιολογούν τη δημόσια έκφραση ευαρέσκειας του Έλληνα Πρωθυπουργού!

Μόλις ξύσει κανείς λίγο το λούστρο της νέας «εθνικοφροσύνης» διαπιστώνει, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν και με την παλιά «εθνικοφροσύνη», ότι αυτοί οι νεόκοποι Λεωνίδες έχουν μια ανησυχητική ομοιότητα με τους Εφιάλτες. Ελπίζουμε να είναι μόνο παραίσθηση.

Κλάμα γοερό και στην Κύπρο, όπου ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης και του Προέδρου Αναστασιάδη, ενός Προέδρου πολύ ταιριαστού με την όζουσα διαφθορά της χώρας του, παραπονείται γιατί η τουρκική αδιαλλαξία δεν επιτρέπει στην ηγεσία του να πουλήσει το νησί και τους κατοίκους του, όπως ήδη έκανε με τις τράπεζες. Ο κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος επεσήμανε, ότι είναι κοινή η θέση Ελλάδας-Κύπρου, ότι «πρέπει να υπάρξει προεργασία Αθήνας- Άγκυρας για το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων για να διαφανεί, εάν υπάρχει η αναγκαία υποδομή για σύγκληση νέας διάσκεψης για την Κύπρο, η οποία να έχει πραγματικές πιθανότητες θετικής κατάληξης».

Τι προεργασία δηλαδή να γίνει; Ή η Κύπρος είναι ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος, οπότε έχει τον δικό του στρατό, τη δική του αστυνομία, τη δική του κυριαρχία και κανείς τρίτος δεν έχει κανένα δικαίωμα, ή είναι ένα μπάχαλο προορισμένο να εκραγεί στην πρώτη κρίση. Αν η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι δεν το δέχονται αυτό, δεν μπορεί να συμφωνήσουμε σε λύση. Χάσαμε τη μισή Κύπρο το 1974. Θέλουμε να χάσουμε και την υπόλοιπη, καθιστώντας Ελληνοκύπριους και Ελλάδα ομήρους και προκαλώντας στο τέλος μια κρίση χειρότερη από αυτή του 1974;

Μούπε τις προάλλες κάποιος σε μια συζήτηση, μα ποια λύση προτείνεις εσύ. Ο τρόπος να τίθεται έτσι το θέμα είναι παραπλανητικός. Δεν ξέρω αν μπορεί να βρεθεί λύση στο κυπριακό μετά από όσα έγιναν και δεν είναι δική μου δουλειά να σκεφτώ τη λύση, είναι δουλειά του κυπριακού λαού να σκεφτεί τι θέλει στο νησί του, αντί να εξουσιοδοτεί εν λευκώ διάφορους πολιτικούς απατεώνες να το κάνουν. Αυτό που εγώ ξέρω είναι άλλο. ‘Ότι δεν μπορεί εν ονόματι της ανάγκης να «λυθεί το κυπριακό» να γίνει αποδεκτή μια λύση που προβλέπει την κατάργηση της δημοκρατίας, της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας στην Κύπρο και παραβιάζει μαζικά όλες τις θεμελιώδεις και παγκοσμίως αποδεκτές πρόνοιες του ευρωπαϊκού, συνταγματικού και διεθνούς δικαίου!

Δυσκολεύεται πια κανείς να σχολιάσει αυτά που γίνονται. Αυτό το κρεσέντο αναξιοπρέπειας και ψευδολογίας που έχει πλημμυρίσει την πολιτική τάξη, τη «δημοσιογραφία» και την εν γένει δημόσια ζωή και της Ελλάδας και της Κύπρου, προειδοποιώντας για την επερχόμενη, ακόμα πιο μεγάλη εθνική καταστροφή των Ελλήνων, αν δεν μπορέσουν να ξεσηκωθούν και να τη σταματήσουν. Οι κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας δεν είναι παρά η κορφή του παγόβουνου, θα τους ήταν άλλωστε αδύνατο να κάνουν αυτά που κάνουν αν υπήρχε ίχνος υγείας στο ελλαδικό και το κυπριακό πολιτικό και «επικοινωνιακό» σύστημα.

Ακριβώς επειδή η παρούσα κυβέρνηση δεν διαθέτει κανένα δικό της «ιθαγενές» εθνικό σχέδιο και στη διεθνή πολιτική της, όπως δεν είχε και για την αντιμετώπιση του νεοαποικιακού μνημονιακού καθεστώτος, ακριβώς γιατί έχει παραδοθεί στις πιο αντιδραστικές και ολοκληρωτικές ακόμα παγκόσμιες δυνάμεις, όπως ο Τραμπ, και τους έχει παραδόσει τη χώρα σε όλους τους τομείς, η επίσκεψη Ερντογάν σχεδιάστηκε πολύ άσχημα και εξελίχθηκε σε σχεδόν φιάσκο.

Αν αποφεύχθηκε να εξελιχθεί σε πλήρη σκυλοκαυγά επί ελληνικού εδάφους είναι για δύο λόγους. Πρώτον ότι ο Ερντογάν έχει πολύ μεγάλη ανάγκη από ειρήνη προς τα δυτικά, με δεδομένες τις απειλές που έχει να αντιμετωπίσει. Δεύτερο ότι η ελληνική κυβέρνηση παραμένει εξαιρετικά ανασφαλής και αβέβαιη. Ο Τσίπρας ενδιαφέρεται μόνο για τα επικοινωνιακά και την εικόνα του. Ο Κοτζιάς να κάνει τα χατίρια της Ουάσιγκτον και των φίλων της. Που, ακόμα, δεν έχουν αποφασίσει φαίνεται ότι χρειάζονται μια ελληνοτουρκική κρίση.

Ούτε η Τουρκία, ούτε η Ελλάδα έχουν σήμερα την πολυτέλεια μιας κρίσης, αλλά το θέμα εξαρτάται δυστυχώς και από τους επιτήδειους τρίτους που τόσοι και τόσοι προβοκάτορες θα σπεύσουν να τους εξυπηρετήσουν.

Αντικειμενικώς, υπάρχει στη σημερινή συγκυρία ισορροπία συμφερόντων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η Ελλάδα έχει συμφέρον να μην δει νέα μαζικά κύματα μεταναστών και προσφύγων να διασχίζουν το Αιγαίο. Ο Ερντογάν έχει συμφέρον να μην ανοίξει νέο μέτωπο.

Το ερώτημα είναι αν η Αθήνα το καταλαβαίνει αυτό, ή αν η υποτέλεια που έχει χτυπήσει κρεσέντο την οδηγήσει πάλι, με μια προβοκάτσια, πούναι τόσο εύκολο να στηθεί, σε μια μείζονα εθνική καταστροφή, που θα είναι η πρόκληση κρίσης με την Τουρκία για λογαριασμό τρίτων. (το σενάριο αυτό ισχύει αν πάμε σε σύγκρουση ΗΠΑ-Ισραήλ με την Τουρκία)

Εξίσου καταστροφική θα είναι και η «επίλυση» των ελληνοτουρκικών διαφορών, πάλι για λογαριασμό τρίτων και με τις καταστροφικές μεθόδους που εισήγαγε από τις ΗΠΑ ο Γιώργος Παπανδρέου, όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών, πάλι με τον Κοτζιά σημαίνοντα σύμβουλό του και «θεωρητικό» του. (Το σενάριο αυτό ισχύει αν τα βρουν ΗΠΑ-Ισραήλ με την Τουρκία).

Δυστυχώς, αν κρίνουμε από τις επιδόσεις αυτής της κυβέρνησης στη διεθνή της πολιτική, αμφιβάλουμε αν ποτέ η χώρα ήταν σε τόσο επικίνδυνα χέρια. Εδώ ο κ. Τσίπρας δήλωσε προ ημερών στο Βελιγράδι ότι οι Σλαβομακεδόνες είναι, και αυτοί, απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εμφανιζόμενος δηλαδή να αγνοεί το ότι ο άνθρωπος πέθανε 900 χρόνια προτού εμφανιστούν τα σλαβικά φύλα στη Βαλκανική! Δηλαδή πως να το σχολιάσουμε τώρα αυτό εμείς;

Όσο για τις υπαγορευμένες από την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους τους επιδιώξεις να λυθεί το κυπριακό (όπως και το μακεδονικό, για να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ), δεν αφήνετε βρε παιδιά τα πειράματα στην εξωτερική πολιτική, την οποία άλλωστε παντελώς αγνοείτε. Θα προκαλέσετε μια εθνική καταστροφή μεγαλύτερη από τη Μικρασιατική όπως πάτε. Τόσο πολύ πια θέλετε να δώσετε την Ελλάδα και την Κύπρο στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Είπαμε να κάνουμε συμμαχίες, δεν είπαμε να τους δώσουμε τη χώρα μας.

«Δεν υπάρχει πιο σίγουρος θάνατος για ένα έθνος από το να παραδώσει την πολιτική του στους συμμάχους του», έγραψε ο μεγάλος λογοτέχνης μας Αλέξανδρος Κοτζιάς στην «Πολιορκία». Αλλά έκανε λάθος, υπάρχει! Να παραδόσεις όχι μόνο την πολιτική του έθνους, αλλά και το ίδιο το έθνος. 

konstantakopoulos.gr/ 
το είδαμε ΕΔΩ 

Ο Μεγάλος Ροζ Αδελφός

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος 

Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση: «Για βαθιές... διεισδύσεις σε απρόθυμες τσέπες... Αριστερά! Αριστερά! Δίψα για το χρήμα των άλλων» 

Ο Οργουελ ήταν μία φορά άτυχος και δύο φορές οι αναγνώστες του, που λάτρεψαν το «1984». Αν ζούσε σήμερα αυτός ο σπουδαίος συγγραφέας και έβλεπε τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης Πρώτη και Δεύτερη Φορά Αριστερά στην Ελλάδα, θα είχε δημιουργήσει σίγουρα κι ένα επιπλέον έργο, που θα είχε στοιχεία από την αντισοβιετική αλληγορία η «Φάρμα των Ζώων» και από το 1984.

Ως αναγνώστης του Οργουελ βάζω στοίχημα μία μερίδα μουσακά και ένα δεκασέλιδο λεξικό με ελληνικές λέξεις για τουρίστες (ιδανικό δώρο για τον Τσακαλώτο) ότι θα εμπνεόταν πολύ από τη φράση «ύποπτες δαπάνες», η οποία χρησιμοποιείται από το υπουργείο Οικονομικών (και τους δημοσιογραφίζοντες οπλίτες του).

Αυτή η λογοτεχνίζουσα, ζοφερή, νουάρ φρασούλα συνοδεύεται από αναλύσεις και ειδήσεις για τον σχεδιασμό του νέου Ε3, του εντύπου που θα καλούνται να συμπληρώνουν οι ρομαντικοί φορολογούμενοι που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο Τσακαλώτος, όπως και άλλοι εκατομμυριούχοι αριστεροί, δεν θεωρούν τους εναπομείναντες επιχειρηματίες ρομαντικούς (όπως θα έπρεπε, διότι ελπίζουν στο ανέλπιστο) αλλά υπόπτους, οίτινες δηλώνουν «ύποπτες» δαπάνες.

Γι’ αυτό στο νέο Ε3 θα τους κάνουν τη ζωή πατίνι, ποδήλατο, οτομοτρίς και κόλαση, και θα τους υποχρεώνουν να δηλώνουν: «Τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις. Τους επαγγελματικούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Τα ενεργά τερματικά POS που χρησιμοποιούν. Τις ιστοσελίδες που έχουν στο διαδίκτυο. Τις ηλεκτρονικές συναλλαγές που πραγματοποίησαν. Τα e-mails που χρησιμοποιoύν. Τις συνεργαζόμενες πλατφόρμες για την πραγματοποίηση των συναλλαγών».

Και τα e-mails, μάγκα μου. Ολα τα e-mails. Μη τυχόν και μαζί με τις χιουμοριστικές εικόνες και τα βιντεάκια στέλνεις κάναν παρά αλλού. Και όλες τις ιστοσελίδες! Ακόμη και το οπαδικό μπλογκ που διατηρείς για να κράζεις τις αντίπαλες ομάδες. Ολα θα τα δηλώσεις και μαζί με αυτά θα υπογράφεις και ακόμη μία δήλωση-ομολογία, στην οποία θα δηλώνεις ότι όσα δηλώνεις είναι ψέματα και ότι κλέβεις το κράτος και ότι όποτε θα λάβεις την απολύτως δικαιολογημένη προστιμάντζα θα δεχτείς να συμβιβαστείς με σκόντο 50% στο ποσό των προσαυξήσεων.

Μεγάλοι Αδελφοί στα ροζ...

δημοκρατία

Η 11η Δεκεμβρίου 1955 κι ο Γρηγόρης Αυξεντίου

Του Λάζαρου Μαύρου

ΚΥΡΙΑΚΗ 11η Δεκεμβρίου 1955, στον όγδοο μήνα της ένοπλης δράσης της, η Ε.Ο.Κ.Α. κινδύνευσε πραγματικά να αποκεφαλιστεί. Πολυάριθμα βρετανικά στρατεύματα επιχειρούσαν για να κυκλώσουν τα ορεινά της λημέρια στο χωριό Σπήλια, όπου κρυβόταν ο Αρχηγός Διγενής με 12 αντάρτες του, ανάμεσά τους κι ο Γρηγόρης Αυξεντίου.

ΤΟ ΨΥΧΡΑΙΜΟ και πειθαρχημένο σχέδιο διαφυγής του Αρχηγού και των ανταρτών του, σε συνδυασμό με τον πανέξυπνο ελιγμό αντιπερισπασμού που εφήρμοσε ο Αυξεντίου, αφ’ ενός διέσωσε την Ε.Ο.Κ.Α. κι αφετέρου προκάλεσε δυσανάλογες απώλειες στον βρετανικό στρατό.

Ο ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ήταν και ο μόνος με στρατιωτική εκπαίδευση αντάρτης της Ε.Ο.Κ.Α. και εκπαιδευτής των ανταρτών της. Είχε υπηρετήσει εθελοντικά επί τρία χρόνια στον Ελληνικό Στρατό από το 1949. Εκπαιδεύτηκε στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Σύρου με Α.Σ.Μ. 3095, υπηρέτησε στο 613 Τάγμα Πεζικού και από τον Οκτώβριο του 1950 ονομάσθηκε Έφεδρος Ανθυπολοχαγός στο 132 Σύνταγμα Προκαλύψεως, απ’ το οποίο απολύθηκε τον Νοέμβριο του 1952.

ΣΤΙΣ 3 Οκτωβρίου 1955 που κατέφθανε στην Κύπρο για να αναλάβει Κυβερνήτης της Αποικίας ο Αρχηγός του Βρετανικού Αυτοκρατορικού Επιτελείου, στρατάρχης σερ Τζων Χάρντινγκ, ο Αυξεντίου με έξι αντάρτες του, τον «υποδέχθηκε» με μια θεαματική καταδρομική επιχείρηση ολιγόλεπτης κατάληψης του Αστυνομικού Σταθμού Λευκονοίκου και λαφυραγώγησης του οπλισμού του.

ΣΤΗ ΜΑΧΗ των Σπηλιών, κινούμενος προς την αντίθετη κατεύθυνση της διαφυγής του Διγενή και των συντρόφων του, ο Αυξεντίου, αξιοποιώντας τη διαμόρφωση του εδάφους και εκμεταλλευόμενος την επικρατούσα ομίχλη, έστρεψε αθέατος αιφνιδιαστικά τις ριπές του ενάντια σε δύο παράλληλα επιχειρούσες φάλαγγες του αγγλικού στρατού, με αποτέλεσμα να τις αναγκάσει να αλληλοπυροβολούνται και να αλληλο-εξοντωθούν, ενώ ο ίδιος κατρακύλησε με «βαρελάκια» στην αναμεταξύ τους χαράδρα απ’ όπου διέφυγε σώος και αβλαβής.

ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ τους για την Μάχη των Σπηλιών της 11ης Δεκ. 1955, οι Βρετανοί (Ρόναλντ Μακλάουτ) έγραψαν και τα εξής: «Ενώ όλα έδειχναν ότι ο κλοιός γύρω από τους τρομοκράτες [σ.σ. εννοεί την Ε.Ο.Κ.Α.] στένευε θανάσιμα και κάθε προσπάθειά τους να διαφύγουν ήταν μάταιη, η επιχείρηση εξελίχθηκε ξαφνικά και απροσδόκητα σε αιματηρή τραγωδία. Τα στρατεύματά μας [«800 από τους πιο σκληρούς και δοκιμασμένους στρατιώτες μας»], που βάδιζαν από διαφορετικές κατευθύνσεις, παραπλανήθηκαν από τα πυρά των τρομοκρατών που παρενεβλήθησαν στη μέση τους, με αποτέλεσμα, μέσα στην ομίχλη που επικρατούσε, να συγκρουσθούν μεταξύ τους και να αλληλοσκοτωθούν. Δώδεκα αξιωματικοί και στρατιώτες μας έχασαν τη ζωή τους ή σακατεύτηκαν. Μέσα στο πανδαιμόνιο που δημιουργήθηκε, οι τρομοκράτες κατόρθωσαν να διαφύγουν»...

Ο ΙΔΙΟΣ ο Γρηγόρης Αυξεντίου με το ψευδώνυμο «Άρης», έγραφε λίγες μέρες αργότερα, για τη Μάχη των Σπηλιών, προς τον επιστήθιο φίλο και συναγωνιστή του τον Σωτήρη Έλληνα απ’ την Ακανθού με το ψευδώνυμο «Πάρης», που ήταν και συμμαθητής του μέχρι το 1948 στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου:

«Το δικό μου το βιολί δεν πρόκειται να πέση ποτέ στα χέρια τους «κότσιηδες» εφ’ όσον είμαι ζωντανός. Τόχω τώρα που σου γράφω στα γόνατά μου κι είμαι υπερήφανος γι’ αυτό, γιατί έπαιξε κάτι όμορφους σκοπούς στην περίπτωση που μου γράφεις. Έστησα ένα σπουδαίο παιχνίδι στους «κκότσιηδες» που θα το θυμούνται εφ’ όσον υπάρχει Βρετανικός στρατός. Έβαλα δύο τάγματα κι’ αλληλοσυγκρούονταν και γέμισαν την χαράδρα πτώματα κι’ εγώ έφυγα κατρακυλιστός με τον τρόπο που ξαίρεις μέσα από τα μάτια τους»…

ΤΟ «ΒΙΟΛΙ» για το οποίο έγραφε ο Αυξεντίου ήταν ένα γερμανικό αυτόματο όπλο «Scmeisser» ΜΡ-40, του Β΄ Παγκ. Πολέμου, γνωστότερο στην Κύπρο ως «Μαρσίπ», των 9 χιλιοστών με έναν μόνο γεμιστήρα… «Κκότσιηδες» ήταν το χλευαστικά περιφρονητικό όνομα που χρησιμοποιούσαν οι Κύπριοι για τους Εγγλέζους στρατιώτες. Περισσότερες λεπτομέρειες καταγράφονται στο δίτομο βιβλίο του Ανδρέα Καουρή «Γρηγόρης Αυξεντίου» 1996 και 2010.

Οι ΒΡΕΤΑΝΟΙ ήξεραν πολύ καλά ότι μέσα από την «απροσδόκητη αιματηρή τραγωδία» που υπέστησαν 11.12.1955 στα Σπήλια, τους είχε διαφύγει και ο Αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. Γεώργιος Γρίβας – Διγενής και ο επικηρυγμένος με 5.000 λίρες υπαρχηγός της Γρηγόρης Αυξεντίου. Ένας από τους 13 αντάρτες εκείνης της μάχης, ο Ανδρέας Αντωνιάδης – Κεραυνός κατήντησε προδότης, συνεργάτης των Εγγλέζων.

*Αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο 

ΑΠΟΨΕΙΣ

Μάρτιν Σούλτς: Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης ως το 2025. (θέλει να προχωρήσει το σιωνιστικό σχέδιο)

Αναδημοσίευση από το Cosmostatus 

Μια φασίζουσα πρόταση έφερε στο τραπέζι των ιδεών για την «ολοκλήρωση» της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης ηγέτης Μάρτιν Σούλτς.

Ο Martin Schulz πρότεινε την δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης ως το 2025, μέσω μίας συνταγματικής συνθήκης, η οποία θα δοθεί στα κράτη μέλη, τα οποία εάν δεν την επικυρώσουν και δεν συμμορφωθούν στις επιταγές της, θα τίθενται αυτομάτως εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης!!!

«Αυτή η Συνταγματική συνθήκη πρέπει να συνταχθεί από μία σύμβαση που να περιλαμβάνει την κοινωνία των πολιτών και τον λαό. Αυτή η Συνταγματική συνθήκη θα πρέπει στη συνέχεια να τεθεί στις χώρες – μέλη και αυτές που δεν θα την εγκρίνουν θα πρέπει αυτόματα να φεύγουν από την ΕΕ» είπε ο Μάρτιν Σούλτς!!!

Αλήθεια κύριε Σούλτς, ποιος θα συντάξει την νέα Συνταγματική συνθήκη;

Με ποιους όρους και κανόνες θα συνταχθεί;
Θα υπάρξει διαβούλευση με τις χώρες μέλη;
Πως θα εξασφαλιστεί η προστασία των συμφερόντων όλων των χωρών;
Πως θα προστατευτεί η διαφορετικότητα των Ευρωπαϊκών χωρών;
Θα επιβληθούν οι ίδιοι νόμοι και το ίδιο δίκαιο σε όλα τα δικαστήρια;
Θα επιβληθεί ο ίδιος ΦΠΑ και η ίδια φορολογία σε όλες τις χώρες;
Θα επιβληθούν οι ίδιοι μισθοί και οι ίδεις συντάξεις σε όλες τις χώρες;
Θα δημιουργηθεί ένας κοινός στρατός κάτω από την σημαία της ΕΕ;
Με ποια κριτήρια θα τεθεί ο στρατός αυτός αντιμέτωπος με την Τουρκία ή την Ρωσία ή κάποια άλλη χώρα;
Μήπως με αυτή την Συνθήκη, γίνεται μια ακόμη απεγνωσμένη προσπάθεια για επιβολή της παραπαίουσας παγκοσμιοποίησης και της μίας παγκόσμιας κυβέρνησης;

Τελικά, έχουν δίκιο οι ευρωσκεπτικιστές που επιθυμούν λιγότερη Ευρώπη.
Η παλιά ΕΟΚ, ήταν πολύ καλύτερη από αυτό το έκτρωμα που έχει δημιουργηθεί σήμερα, μέσω του κοινού νομίσματος.

Όχι κύριε Σούλτς. Οι λαοί δεν θέλουν την δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, καθώς δεν τους συνδέει ούτε η κοινή καταγωγή, ούτε η κοινή γλώσσα, ούτε η κοινή κουλτούρα.

Σαφώς και είμαστε όλοι Ευρωπαίοι, με Χριστιανική παράδοση, με δίκαιο που βασίζεται στην αρχαία Ελλάδα, αλλά έχουμε διαφορετικά ήθη και έθιμα, διαφορετική γλώσσα και διαφορετικά συμφέροντα…

Αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη είναι ελεύθερη μετακίνηση για τους πολίτες της, χωρίς βίζα, για λόγους τουρισμού, εκπαίδευσης και υγείας. Επίσης χρειάζεται ελεύθερο εμπόριο, χωρίς δασμούς, παρά μόνο ΦΠΑ για όλα τα Ευρωπαϊκά προϊόντα, χωρίς εξαιρέσεις και επιβολή ειδικών φόρων κατανάλωσης.

Τα υπόλοιπα, μετανάστευση, οικονομία, νόμισμα, εξωτερική πολιτική και άμυνα, αποτελούν εσωτερικό θέμα της κάθε κυρίαρχης χώρας.

Οι Βρυξέλλες αδυνατούν να κατανοήσουν τα συμφέροντα της Σουηδίας σε σχέση με τα συμφέροντα της Πορτογαλίας. Επομένως, για ποιο λόγο θα πρέπει να εξουσιάζουν ταυτόχρονα τους Σουηδούς και τους Πορτογάλους;
Προφανώς, «για το καλό τους»…

πηγή

Αυξάνονται ραγδαία τα περιστατικά καρκίνου σε όλη την Ευρώπη

Οι αριθμοί λένε την πικρή αλήθεια και σύμφωνα με αυτούς, ο αριθμός των νέων ασθενών με καρκίνο στην Ευρώπη θα αυξηθεί από 3,6 εκατομμύρια το χρόνο σε 4,3 εκατομμύρια το χρόνο μέσα τις επόμενες δύο δεκαετίες, ενώ ήδη ανέρχεται στις 716.000 επιπλέον περιπτώσεις ετησίως, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε με αφορμή την επίσημη έναρξη του Ολοκληρωμένου Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο στην Αθήνα (ΟΚΕΚ-Α)- Athens Comprehensive Cancer Center- (ACCC), ο Administrative Director του Γερμανικού Ερευνητικού Κέντρου Καρκίνου DKFZ, καθηγητής Josef Puchta.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Josef Puchta, ο αριθμός των ασθενών που πάσχουν από καρκίνο αυξάνεται ακόμη περισσότερο, ενώ πλέον, ο καρκίνος γίνεται μια κύρια χρόνια ασθένεια.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως είπε, 23.000 ασθενείς πεθαίνουν κάθε μέρα λόγω καρκίνου. Δυστυχώς, όπως ανέφερε, η υγειονομική περίθαλψη και η πρόληψη δεν εξισορροπούν το αυξανόμενο πρόβλημα. «Χρειαζόμαστε καινοτομία στην περίθαλψη και την πρόληψη του καρκίνου» τόνισε χαρακτηριστικά. Επί του παρόντος, όπως είπε, δεν υπάρχουν ολοκληρωμένα Κέντρα Καρκίνου στην Ελλάδα, γι’ αυτό κύριος στόχος του ACCC είναι η ενίσχυση της διεπιστημονικής έρευνας για τον καρκίνο και κυρίως η βελτίωση της ζωής των ασθενών με αυτή την πολυπαραγοντική και ετερογενή ασθένεια, σημείωσε. 

Ο Πρόεδρος του Helmholtz Association HGF καθηγητής Otmar Wiestler, αναφερόμενος στη σημασία αυτής της συνεργασίας μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών επιστημόνων με στόχο την καταπολέμηση του καρκίνου, επεσήμανε ότι κοινό στόχο αποτελεί η ανάπτυξη νέων προσεγγίσεων που βασίζονται σε στοιχεία για την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και ιδιαίτερα σε αποτελεσματικές εξατομικευμένες θεραπείες για την καταπολέμηση κοινών νόσων. 

Όπως ανέφερε ο καθηγητής Wiestler, το ACCC επιλέχθηκε από το Helmholtz Association και ξεκινά ένα πιλοτικό πρόγραμμα με μια διεθνή ομάδα εμπειρογνωμόνων για τον καρκίνο, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Συνεργασίας. Ο πυρήνας της συνεργασίας θα είναι (α) κοινές ερευνητικές δραστηριότητες με κλινικούς ιατρούς, ογκολόγους, παθολόγους, χειρουργούς και ερευνητές από διάφορες κλινικές της Αθήνας και (β) πρόγραμμα ανταλλαγής επιστημόνων μεταξύ του ACCC και του DKFZ, ενώ επιπλέον, επιστήμονες από τη DKFZ θα έρχονται στην Αθήνα για να συνεργάζονται με τους ομόλογούς τους, τόσο σε ερευνητικά κέντρα όσο και σε κλινικές ογκολογίας της πόλης μας. 

Συγκεκριμένα, θα υλοποιηθούν δομές για τη βελτίωση της κλινικής και μεταφραστικής έρευνας, όπως ένα Κέντρο Κλινικών και Προκλινικών Μελετών, ένα Κέντρο Μοριακής Διάγνωσης, ένα Εθνικό Σύστημα Καταγραφής Καρκίνου, μία Βιοτράπεζα και ένα Εθνικό Σύστημα Πληροφοριών για την Ογκολογία.

Μακροπρόθεσμος στόχος αυτής της προσπάθειας είναι η δημιουργία ενός οργανισμού όπου οι διεπιστημονικοί βιοϊατρικοί επιστήμονες θα μπορούν να συνεργαστούν: ογκολόγοι, χειρουργοί, ακτινοθεραπευτές, βιοεπιστήμονες για τη μοριακή διάγνωση και ανακάλυψη φαρμάκων, καθώς και ερευνητές που επικεντρώνονται στους μοριακούς μηχανισμούς του καρκίνου ως ασθένεια. Βασικός στόχος θα είναι οι εξατομικευμένες θεραπείες για τους ασθενείς με ογκολογία, η ταχεία μετάφραση των αποτελεσμάτων της έρευνας στην κλινική πρακτική και η εύκολη πρόσβαση σε νέα φάρμακα για τους ασθενείς μέσω κλινικών δοκιμών. Μεγάλη έμφαση θα δοθεί επίσης στην πρόληψη του καρκίνου.

Ο Πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Δρ. Βασίλης Γρηγορίου επεσήμανε την αναγκαιότητα αυτής της διεπιστημονικής συνεργασίας για τον καρκίνο καθώς, όπως είπε, διαβλέπει στο να βελτιώσει την ζωή των ασθενών και να μειώσει στο μέλλον τα περιστατικά καρκίνου.

Σήμερα, σύμφωνα με το Δρ. Γρηγορίου, υπολογίζεται ότι περίπου το 50% του εθνικού νοσοκομειακού δυναμικού σε κλίνες και σε κλινικές βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας με μεγάλα συνήθως ποσοστά πληρότητας, και ως εκ τούτου η δημιουργία ενός Ερευνητικού Κέντρου θεωρήθηκε άμεσης προτεραιότητας για την πόλη μας. Αυτό βέβαια, ευνοεί και την άμεση επικοινωνία μεταξύ ερευνητικών κέντρων και νοσοκομείων.

dynamikeseidhseis.gr
πηγή

ΕΡΝΤΟΓΑΝ - ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ. ΠΟΙΟΣ ΚΕΡΔΙΣΕ;

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης 

Σιγά σιγά ξεδιαλύνεται το παρασκήνιο της περίεργης και άκαιρης επίσκεψης Ερντογάν στην Ελλάδα.

 Σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες, ο «γύπας» Ερντογάν στην ουσία εκβίασε ο ίδιος την επίσκεψή του στην Ελλάδα, έχοντας επεξεργασμένο σχέδιο ακριβείας. Με τη συνέντευξη που έδωσε στον ΣΚΑΙ την προηγούμενη της επίσκεψης στην ουσία πανικόβαλε την, κατά τη γνώμη μου, πολιτικά άπειρη ελληνική ηγεσία και την οδήγησε την τελευταία στιγμή στο λάθος να θέσει η ίδια μόνη της επίσημα και σε παγκόσμια θέα, το θέμα της συνθήκης της Λωζάνης και όλα τα υπόλοιπα θέματα. Πρώτα στο προεδρικό μέγαρο και μετά στο πρωθυπουργικό μέγαρο.

Έτσι τώρα, ο Ερντογάν μπορεί να κάνει παιχνίδι διεθνώς σε κάθε ευκαιρία, ωριμάζοντας το θέμα στη διεθνή συνείδηση και εξαναγκάζοντας την ελληνική ηγεσία να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις, μέχρι που στο τέλος θα την καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, για θέματα της απόλυτης ελληνικής κυριαρχίας, απειλώντας στο τέλος ακόμα και τηλεσιγραφικά με casus belli την καρεκλοκένταυρη ελληνική πολιτική ηγεσία και τη διεθνιστική ελληνική ελίτ.

Αμέσως μόλις άκουσα τον ΠτΔ να μιλάει έτσι, έκανα ανάρτηση στην οποία εκτιμούσα ότι έκανε λάθος. Πολλοί όμως αισθάνθηκαν εθνικά υπερήφανοι που άκουγαν τον ΠτΔ και τον πρωθυπουργό να τα «χώνουν» στον Ερντογάν. Όμως η διπλωματική πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.

Από εδώ και πέρα λοιπόν (προσέξτε το) ο Ερντογάν θα εφαρμόζει συνεχώς την Γκαιμπελίστικη προπαγάνδα του «θερμού – ψυχρού», μέχρι να διαλύσει το νευροφυτικό σύστημα των Ελλήνων για να αισθανθούν στο τέλος ως λύτρωση ό,τι προτείνει.

Τώρα πλέον, μία και μοναδική απάντηση ταιριάζει στον "γύπα" και καμία άλλη ενασχόληση μαζί του. Μολών Λαβέ. Δεν υπάρχουν θέματα προς συζήτηση. 

Καταστροφή της Ιεράς Μονής Αγίας Λαύρας από τους Γερμανούς (14 Δεκεμβρίου 1943)

Συγκλονιστικές μαρτυρίες αυτόπτη μάρτυρα-από τις αναμνήσεις του επιζήσαντος  από την καταστροφής της Μονής της Αγίας Λαύρας, γέροντος Ευσεβίου Γιαννακάκη 

Φύλαξη των κειμηλίων- πώς διασώθηκε το Λάβαρο της Επαναστάσεως του 1821

Οι Γερμανοί στη Λαύρα 

Δεκέμβριος του 1943. Ή Μονή τής Αγίας Λαύρας υφίστα­ται βαρύ πλήγμα άπό τους Γερμανούς κατακτητές. Ό π. Εύσέβιος έζησε άπό πολύ κοντά τήν ωμότητα τής πυρπολήσεως του Μοναστηριού και τής εκτελέσεως των πατέρων. Γεγονότα δραματικά, πού αποτέλεσαν σταθμό όχι μόνο στην Ιστο­ρία τής Μονής άλλα και στην προσωπική του πορεία, σκηνές φρι­κτές, στιγμές βαθιάς οδύνης, πού χαράχθηκαν ανεξίτηλα στην καρδιά του και στή μνήμη του.

Κάθε χρόνο, στή θλιβερή αυτή επέτειο, χρέος ιερό τον έφερνε στή Μονή τής Μετανοίας του, γιά νά λάβει μέρος στή Θεία Λειτουργία και στο Μνημόσυνο των εκτελεσθέντων. Τέτοια μέρα ξαναζούσε τά γεγονότα εκείνα και μέ κατα­φανή συγκίνηση μιλούσε γι’ αυτά. 

Την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου, ανέβηκαν οί Γερμανοί στην Αγία Λαύρα. Επισκέπτονταν συχνά το Μοναστήρι, περιεργά­ζονταν τα κειμήλια, έπαιρναν το κέρασμα των μοναχών και έφευ­γαν. Αυτή τη φορά όμως ή συμπεριφορά τους ήταν διαφορετική. Ό αρχηγός τους και το επιτελείο του ανέβηκαν στο ήγουμενείο και ζήτησαν νά δουν το μοναχολόγιο. Οί στρατιώτες δέν πήγαν όπως άλλες φορές να δουν το Μοναστήρι, άλλα έμειναν με τους μοναχούς κάτω στο προαύλιο. Όπως φάνηκε έκ τών υστέρων, πε­ρίμεναν εντολή νά τους εκτελέσουν, και δέν θά γλύτωνε κανείς. Ύστερα άπό αρκετή ώρα ο αρχηγός τους, κάποιος Τένερ, κα­τέβηκε. Κάθισε λίγο πιο πέρα από τον πλάτανο μόνος του έπι δε­καπέντε περίπου λεπτά, με σκυμμένο το κεφάλι. Προφανώς θα σκεπτόταν: «’Άν σκοτώσω πρώτα αυτούς εδώ πού έχω στα χέρια μου, θα το μάθουν οί Καλαβρυτινοί και θα φύγουν».

Σφύριξε λοι­πόν και έφυγαν εις φάλαγγα κατά δυάδες. Είχε ήδη καταστρώσει το εγκληματικό του σχέδιο” θα άρχιζαν από τά Καλάβρυτα. 

Εκείνο το πρωί ο π. Εύσέβιος δέν ένιωσε κανένα φόβο, παρ’ ότι οί Γερμανοί δέν απομακρύνθηκαν στιγμή άπό κοντά τους. Μάλι­στα, φιλόξενος όπως ήταν, κρατούσε ένα μεγάλο δίσκο και τους προσέφερε ψωμί και τυρί, κι εκείνοι, που γνώριζαν τί θά ακολου­θούσε, τον κοίταζαν περίεργα. Άπό τή στιγμή όμως πού έφυγαν οί Γερμανοί, ένας αδιόρατος φόβος κυριάρχησε στην ψυχή του. 

Φύλαξη των κειμηλίων 

Τις τελευταίες ήμερες οί κατακτητές είχαν σκορπίσει τον όλεθρο στά γύρω χωριά. Οί πατέρες, γιά κάθε ενδεχόμενο, είχαν ήδη αρχίσει νά ασφαλίζουν ό,τι πολύτιμο διέθετε ή Μονή. 

Ό π. Εύσέβιος, δραστήριος και επινοητικός, ήταν ένας άπό εκείνους πού πρωτοστάτησαν στην προσπάθεια αυτή. Είχε τότε και το διακόνημα του «εκκλησιαστικού». Συγκέντρωσε τά καλύ­τερα ιερά σκεύη και πολλά άπό τά κειμήλια, τά όποια τοποθέτησε σε μιά κρύπτη του ισογείου, πού στή συνέχεια τήν έκτισε άπό μπροστά, όπως αναφέρει και ό π. Δωρόθεος Θεοδώνης στη μαρτυρία του.

Επίσης, μαζί με τον π. Νεόφυτο έβαλαν τά καλύτερα ίερατικά άμφια, ράσα, κοντόρασα και άλλα ρούχα σέ κασέλες, τις όποιες έκρυψαν σ’ ένα λάκκο πού άνοιξαν στο περιβόλι.

Τον πολυτιμότερο θησαυρό της Μονής, τη θαυματόβρυτη Κάρα του Αγίου Αλεξίου -σύμφωνα και με τή μαρτυρία του π. Δωροθέου ό π. Εύσέβιος και ό π. Άνθιμος τήν ανέβασαν επάνω στο τέμπλο, το όποιο ήταν αρκετά φαρδύ και μπορούσε
νά χρησιμοποιηθεί ώς κρύπτη. Το Λάβαρο της Επαναστάσεως, άφού το προστάτευσαν ανάμεσα σέ λαμαρίνες, το έκρυψαν στή σκεπή του Ναού·.

Με πρόταση του Πνευματικού της Μονής π. Βασιλείου, οί πατέρες άνοιξαν μιά μεγάλη γούβα στο υπόγειο κάτω άπό τήν αίθουσα τών κειμηλίων. Τήν έκτισαν εσωτερικά γύρω γύρω και έκρυψαν εκεί τά υπόλοιπα κειμήλια. Επίσης, φύλαξαν μέσα σε μπαούλα πολύτιμα χειρόγραφα και όσα βιβλία μπόρεσαν. 

Ο κίνδυνος πλησιάζει 

Τήν επομένη, Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου, είχε πέσει μιά παρά ξένη καταχνιά προς τά Καλάβρυτα. Ό π. Εύσέβιος ήταν πολύ ανήσυχος. Χωρίς νά του έχει πει κανείς τίποτε, ένας δυνατός φόβος είχε καταλάβει τή σκέψη και τήν καρδιά του. Πήγε νά πα­ρακολουθήσει τά ζώα, που έβοσκαν σε μιά πλαγιά. Ό νους του όμως ήταν κάτω στην πόλη. «Τι νά γίνεται άραγε στά Καλά­βρυτα;» συλλογιζόταν μέ αγωνία.

Θά ήταν δώδεκα και μισή το μεσημέρι, όταν ξαφνικά, στην ησυχία της υπαίθρου, ακούει τά μυδραλλιοβόλα νά δουλεύουν επί πέντε ώς δέκα περίπου λεπτά. Ή καρδιά του σφίχθηκε περισ­σότερο. «Μεγάλο κακό γίνεται στα Καλάβρυτα» σκέφθηκε.

Εν τω μεταξύ πήγαν εκεί και άλλοι πατέρες. Ατένιζαν προς την πόλη με ανησυχία. Ό ορίζοντας στο βάθος ήταν κόκκινος. Σε λίγο άκουσαν μεμονωμένους πυροβολισμούς. «Θά είναι χαρι­στικές βολές» είπε ο π. Εύσέβιος, που ήξερε από τον πόλεμο της Αλβανίας.

Δύο αρχιμανδρίτες της Λαύρας, ό π. Παρθένιος και ό π. Δωρόθεος, καθηγητές θεολόγοι στο Γυμνάσιο των Καλαβρύ­των, είχαν καταφύγει στην πόλη από το βράδυ. Μαζί τους ήταν και ο δόκιμος Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, φοιτητής θεολο­γίας. Ή ώρα όμως περνούσε και κανένας δεν είχε επιστρέψει. 

Οί Γερμανοί είχαν απαγορεύσει αυστηρά την είσοδο και την έξοδο άπό τα Καλάβρυτα, και έτσι οί πατέρες δεν μπόρεσαν νά μάθουν τι ακριβώς έγινε έκεί. 

Στό Μοναστήρι επικρατούσε φαινομενικά ησυχία, όμως όλοι είχαν το φόβο ότι θά έρχονταν ξανά οί Γερμανοί, με κακό σκοπό. Πολλοί σκέπτονταν να φύγουν. Μάλιστα, ό π. Άγαθάγγελος είχε ετοιμάσει ένα μίγμα από καρύδια και σταφίδες και μοίραζε σέ όσους ήθελαν, για να το πάρουν μαζί τους. 

Σωτήρια πρωτοβουλία 

Το βράδυ αποφασίσθηκε να εξομολογηθούν όλοι οί πατέρες και τήν επομένη νά γίνει θεία Λειτουργία, για να κοινωνήσουν. Ό ηγούμενος και αρκετοί μοναχοί διανυκτέρευσαν στό βουνό, και το πρωί επέστρεψαν στό Μοναστήρι για τη Θεία Λειτουργία.

Ξημέρωνε ή 14η Δεκεμβρίου, ήμερα Τρίτη, ιστορική γιά τήν Ιερά Μονή της Άγιας Λαύρας. Ό π. Εύσέβιος έπρεπε κανονικά νά σημάνει για την Ακολουθία στις τεσσερισήμισι. Είχε όμως μιά πολύ κακή προαίσθηση. 

«Έβλεπα μπροστά μου τους Γερμανούς νά δρουν» έλεγε ό Ίδιος αργότερα. Με δική του, λοιπόν, πρωτοβουλία σήμανε στις τρεις και τέταρτο. Εντούτοις, ούτε ό ηγούμενος ούτε κανείς άλ­λος του έκανε παρατήρηση. Άν ό π. Εύσέβιος δεν κτυπούσε μία ώρα και πλέον ενωρίτερα, οι Γερμανοί θα τους έπιαναν όλους μέσα στό Ναό και ή Άγια Λαύρα θά αφανιζόταν. Άλλα «όλα τά κατευθύνει ή αγάπη του Θεού», όπως έλεγε ό ταπεινός Γέρον­τας, αναφερόμενος σ’ εκείνο το γεγονός.

Είναι δύσκολο νά διανοηθεί κανείς με τι συναισθήματα παρακολούθησαν οι πατέρες εκείνη τη Λειτουργία, που για μερικούς επρόκειτο να είναι και ή τελευταία. Είχε ήδη αρχίσει να φωτίζει – ήταν περίπου επτά η ώρα- όταν τελείωσαν και βγήκαν στό προαύλιο. Ό π. Εύσέβιος έβαλε βιαστικά σ’ ένα κοφίνι τα καλύτερα καλύμματα της άγιας Τραπέζης κι έτρεξε νά τά κρύψει και αυτά στό περιβόλι.

Αμέσως ό ηγούμενος κάλεσε τήν Αδελφότητα σέ σύναξη, γιά ν’ αποφασίσουν τελικά τι έπρεπε νά κάνουν, σέ περίπτωση πού οί Γερμανοί θά εμφανίζονταν ξανά, νά μείνουν στό Μονάστήρι ή νά φύγουν;

Οί Γέροντες συζητούσαν, χωρίς νά καταλήγουν κάπου. Το λόγο τότε πήρε ό π. Άγαθάγγελος, ό γραμματέας τής Μονής και υπεύθυνος των συνάξεων: «Εχω διαβάσει ότι οί Ταβεννησιώτις πατέρες σέ περίπτωση βαρβαρικής επιδρομής έφευγαν πρόσωρινά άπό τα Μοναστήρια τους, έως ότου περάσει ό κίνδυνος». Αυτή ή άποψη φάνηκε καλή σέ όλους. Ή συζήτηση όμως παρα­τεινόταν.

Την ώρα πού ό ιεροδιάκονος π. Τιμόθεος πήγαινε προς τό κελλί του νά πάρει λίγη τροφή και ένα κοντόρασο για να φύγει, φάνηκαν οι Γερμανοί απέναντι στά κυπαρίσσια. «Πραγαλά-πραγαλά, ένας-ένας, σάν κυνηγοί έρχονταν στη Μονή άθόρυβα. Είχε και ομίχλη. Τρέχει ό π. Τιμόθεος και φωνάζει: “Μάς πιάσανε οι Γερμανοί!”. Το τι ακολούθησε δεν περιγράφεται» διηγείτο ο Γέροντας. 

Οί Μοναχοί έτρεχαν τρομαγμένοι, άλλοι άπό δω και άλλοι άπό κει. Μόλις πού πρόλαβαν νά φύγουν, όχι όμως όλοι. Ο ηγούμενος τράβηξε προς τον Προφήτη Ηλία μαζί μέ άλλους, πατέρες. Τον π. Χαρίτωνα τον έβλεπαν που έφευγε, αλλά δεν τον πυροβόλησαν. Ό π. Εύσέβιος με τον π. Πολύκαρπο, τον ύποτατικό του Γέροντα Άγαθαγγέλου, έτρεξαν προς το περιβόλι. Τους ακολούθησε και ό δόκιμος Φίλιππος.

Καθώς ροβολούσαν στο μονοπάτι, ο π. Πολύκαρπος είπε: “Πάτερ  Εύσέβιε, οι Γερμανοί κει πάνω!».Έπεσαν κάτω και μπουσουλώντας κρύφθηκαν κάτω άπό ένα πουρνάρι.

Οί Γερμανοί έφθασαν στο προαύλιο και φώναζαν: «Να μη φύγει κανείς! Δεν θα σας κάνουμε τίποτα. Μόνο το Μοναστήρι θα κάψουμε». 

- Φωνάξτε και τους άλλους να γυρίσουν πίσω, είπαν στους πατέρες πού βρήκαν εκεί. 
Ο Γ. Νεόφυτος προχώρησε προς το Παλιομονάστηρο για το σκοπό αυτό και μπορούσε νά τους είχε ξεφύγει, όμως γύρισε πίσω. 

Πυρπόληση της Μονής και εκτέλεση των πατέρων 

Ο  π. Εύσέβιος, πενήντα μόλις μέτρα πιο κάτω, άκουγε τις φωνές τους. «Φασαρία, μεγάλο κακό γινόταν επάνω. Σέ λίγο αρχισαν τά φλογοβόλα. Ξύλινο το Μοναστήρι, πήρε φωτιά και άρχιζε νά τριζοβολάει. Χάλαγε ό κόσμος άπό τις οκτώ ως τις έντεκα…» διηγείτο με πόνο ψυχής. 

Οι ώρες εκείνες ήταν δραματικές. Το αγαπημένο του Μοναστήρι καιγόταν και -το πιο λυπηρό- κάποιοι πατέρες είχαν μεί­νει πίσω, Αλλά και ό ίδιος διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο.

Λίγα βήματα άν κατηφόριζαν οι Γερμανοί, θά τον έβρισκαν. Ακίνητος κάτω άπό τή πουρνάρι προσευχόταν θερμά και ακατάπαυστα.

Κάποτε τελείωσαν, το έκαψαν το Μοναστήρι. Και ξαφνικά ακούσθηκαν δεκατρείς πυροβολισμοί. «Πάτερ Πολύκαρπε, ψιθύρισε με αγωνία “φοβάμαι για τους πατέρες». Μετά από λίγο ακουσαν τους Γερμανούς να φεύγουν «χασκαρίζοντας», όπως έλεγε ο Γέροντας. 

Άφησαν νά περάσει κάμποση ώρα. Βγήκαν από το πουρνάρι και προχώρησαν προς το Μοναστήρι. Ήταν οι πρώτοι πού επέ­στρεφαν. Ό π. Εύσέβιος προπορευόταν. “Οταν έφθασε στο προ­αύλιο και κοίταξε προς τον πλάτανο, τι να δει! «Παναγία μου!» φώναξε.

Τέσσερις πατέρες σκοτωμένοι κάτω άπό τον πλάτανο” πεσμένοι ό ένας κοντά στον άλλον. Ό φύλακας τής Μονής, ό Πα­ναγιώτης Μπράτσικας, ήταν καθιστός στο πεζούλι και έμοιαζε σάν ζωντανός άπό μακριά. Ήταν όλοι νεκροί «ίερεία έμψυχα, ολοκαυτώματα λογικά», που πότισαν με το μαρτυρικό αίμα τους τά αγιασμένα χώματα της Λαύρας.

Φρίκη και σπαραγμός! Ό π. Εύσέβιος ξέσπασε σέ βουβό, ασταμάτητο κλάμα. Ήταν ό άγιος Πνευματικός του π. Βασίλειος, ό π. Άγαθάγγελος, τον όποιο τόσο θαύμαζε και σεβόταν, ό συνυποτακτικός του π. Νεόφυτος και ό π. Ευθύμιος ο παράλυτος. Όλοι εκλεκτοί και αγαπημένοι συμμοναστές του. Γονάτισε, έκανε το σταυρό του και ασπάσθηκε στο μέτωπο τους μάρτυρες. Το Ίδιο έκαναν και οι άλλοι δύο. 

Το Μοναστήρι δίπλα τους καιγόταν. Φλόγες και καπνοί παν­τού. Ή ιστορική και όμορφη Αγία Λαύρα ήταν τώρα ένας σωρός άπό ερείπια. Εικόνα θλιβερή, πού πρόσθετε πόνο επάνω στον πόνο τους. Παρ’ όλο πού υπήρχε κίνδυνος νά ξαναγύριζαν από στιγμή σέ στιγμή οι Γερμανοί, εκείνοι έμειναν νά εκτελέσουν το χρέος τους.

Ό π. Εύσέβιος μαζί με τον π. Πολύκαρπο μετέφεραν με τήν κουβέρτα ένα-ένα τά ιερά λείψανα των πατέρων στο Ναό του κοιμητηρίου. Στήν τσέπη του Πνευματικού βρήκε το άγιο Αρτο­φόριο με τον Αμνό της Μεγάλης Πέμπτης. Το ασπάσθηκε με ευλάβεια και το μετέφερε στήν εκκλησία, ή οποία δεν είχε καεί.

Την ίδια ημέρα μόνο εκείνοι γύρισαν στό Μοναστήρι, γιατί είχαν κρυφθεί πολύ κοντά.
Την επομένη, κατά το μεσημέρι, λίγοι-λίγοι επέστρεφαν και οι άλλοι μοναχοί. «Το τι έγινε δεν περι­γράφεται» διηγείτο ό Γέροντας. «Ιδίως ό ηγούμενος θρηνούσε απαρηγόρητα, πού βρήκε πέντε δικούς του ανθρώπους σκοτω­μένους». Διάβασαν τη νεκρώσιμη ακολουθία, ενώ δύο μοναχοί φύλαγαν έξω για το φόβο των Γερμανών. Με βαθύ πόνο εντα­φίασαν τους πατέρες στον κοινό τάφο πού άνοιξαν. 

«Πονέσαμε για το βίαιο και μαρτυρικό τέλος τους, άλλα και τους μακαρίσαμε, έλεγε αργότερα –εξασφάλισαν την αιω­νιότητα. Τι ώραίος θάνατος μετά τη Θεία Λειτουργία και τη Θεία Κοινωνία! Μακάρι νά ήμουν κι εγώ ένας άπ’ αυτούς… Με άφησε γιά τις αμαρτίες μου ό Θεός…». 

Στήν Αθήνα άλλα και στό Γεωργίτσι ειχε διαδοθεί οτι μεταξύ τών εκτελεσθέντων ήταν κι εκείνος. Ό Θεός όμως, «κρειττόν τι προβλεψάμενος» (Έβρ. ια’, 40), είχε οικονομήσει τά πράγματα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε νά επιζήσει. Μόλις δύο μήνες πρίν, στις 11 Όκτωβρίου, είχε κοιμηθεί ο Γέροντας του, ό π. Σεραφείμ. Άπό το σημείο αυτό ξεκινάει το θαύμα της διασώσεως του π. Εύσεβίου. 

«Ηταν φύσει αδύνατο, αν ζούσε ό Γέροντας μου, να έφευγα. Αδύνατο των αδυνάτων! Θα έμενα κοντά του νά τον φυλάω και θά το θεωρούσα καύχημα. Αποκλείεται νά τον άφηνα. Θά προτιμούσα νά πεθάνω μαζί του. Θά πίστευα, μάλιστα, οτι, αν ό Γέροντας ήταν κοντά μας, δεν θά μας έκαναν κακό οι Γερμα­νοί… Αφού όμως σκότωσαν τον παράλυτο στό στρώμα, θ’ άφη­ναν εμάς;»

Το δράμα των Καλαβρύτων 

Άλλα και λίγο πιο κάτω αν προχωρούσαν οι κατακτητές, θά τον ανακάλυπταν, διότι δεν ήταν καλά κρυμμένος. Στό σχέδιο του Θεού λοιπόν ήταν ή διάσωση του π. Εύσεβίου, ό όποιος επρόκειτο νά δοξάσει το υπερύμνητο ονομά Του και νά οδηγήσει αμέτρητες ψυχές στη σωτηρία. 

Εν τώ μεταξύ έμαθαν τί είχε συμβεί στά Καλάβρυτα στις 13 Δεκεμβρίου, μιά ήμερα δηλαδή πρίν άπό από την πυρπόληση της Αγίας Άαύρας, οί Γερμανοί είχαν σκορπίσει εκεί τον όλεθρο.

Εγκλώβισαν τά γυναικόπαιδα στό σχολείο και μετέφεραν με δόλο τους άνδρες, άπό δεκατεσσάρων ετών και άνω, στον τόπο του μαρτυρίου. Πρώτα παρέδωσαν την πόλη στις φλόγες μπροστά  στά μάτια τους και ύστερα τους εκτέλεσαν όλους. Τέλος έβαλαν φωτιά στό σχολείο. Τά γυναικόπαιδα σώθηκαν την  τελευταία στιγμή σάν άπό θαύμα.

Αναλογίζεται κανείς τί ακολούθησε, όταν βρήκαν άνδρες σκοτωμένους. Ήταν χίλιοι τριακόσιοι Καλαβρυτινοί.  Ανάμεσα τους ό π. Παναγιώτης Δημόπουλος, ό “παππα- Καλός” όπως τον αποκαλούσαν όλοι, ό όποιος θυσιάσθηκε μαζί με το ποίμνιο του, και οί ιερομόναχοι της Λαύρας π. Παρθένιος και π. Δωρόθεος με το δόκιμο Κωνσταντίνο.

Τά θύματα πού θρήνησε ή Αγία Λαύρα ήταν συνολικά εννέα.  Τέσσερις μοναχοί και ό φύλακας εκτελέσθηκαν στό Μοναστήρι, τρεις στά Καλάβρυτα και ό π. Αμβρόσιος στό μετόχι του Αγίου  Αθανασίου. 

από το βιβλίο: “Ιερομόναχος Ευσέβιος Γιαννακάκης”, Ιερά Μονή αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Βερίνο , Αίγιο
φωτο από:  tvxs.gr www.enet.gr 
αντιγραφή κειμένου- επιμέλεια ανάρτησης: ιστολόγιο “Αντέχουμε…”
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.