Τελευταίες αναρτήσεις

20 Αυγούστου 2017

ΜΑΖΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΣΤΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΜΑΖΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΣΤΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ 

Η παράνομη επιβολή των capital controls η οποία επεβλήθη με το υποτιθέμενο πρόσχημα της μαζικής φυγής κεφαλαίων από το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα παραβιάζοντας θεμελιώδεις αρχές λειτουργίας της ΕΕ και πιο συγκεκριμένα του άρθρου 63 της συνθήκης της Λισαβόνας ήταν αιτία να υπάρξει εισαγγελική έρευνα για τις μεθοδεύσεις σε επίπεδο πολιτικής αλλά και κεντρικής τράπεζας. 

Τα στοιχεία τα οποία δημοσίευσε η Τράπεζα της Ελλάδος την επίμαχη περίοδο επιβολής περιορισμού κίνησης κεφαλαίων αποδεικνύουν το μέγεθος του οικονομικού εγκλήματος που διατελείται στην Ελλάδα. 

Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο κατόπιν επώνυμης καταγγελίας μας και τα αρμόδια όργανα της ΕΕ ερευνούν τις σκανδαλώδεις αποφάσεις του κεντρικού τραπεζίτη. 

Δύο χρόνια μετά ο περιορισμός κίνησης κεφαλαίων υφίσταται ακόμη και οι οποιεσδήποτε εμπορικές συναλλαγές και πληρωμές γίνονται μέσω χρεωστικών και πιστωτικών καρτών.
Η επιβολή αυτών των μέτρων αναγκάζει ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας να χρησιμοποιεί αυτά τα μέσα για τις εμπορικές συναλλαγές του. 

Παρόλα ταύτα όμως οι Ελληνικές εμπορικές τράπεζες επιβάλλουν στον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας τεράστιες προμήθειες παραβιάζοντας ακόμη και Ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Πιο συγκεκριμένα η κοινοτική οδηγία 751/2015 ορίζει ξεκάθαρα το ύψος των προμηθειών που πρέπει να επιβάλλουν οι τράπεζες και ανέρχονται στο ποσοστό του 0,3% σε πιστωτικές κάρτες και 0,2% για χρεωστικές. 

Αλλωστε ακόμη και η ίδια η Ενωση Ελληνικών τραπεζών αναφέρει με σχετικό δημοσίευμα την εν λόγω κοινοτική οδηγία. ΕΔΩ 

Παρόλα ταύτα οι τράπεζες παρανομώντας για ακόμη μια φορά αδιαφορούν για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης. 

Οι κυβερνητικοί εταίροι και ο αρμόδιος υπουργός οικονομικών ενώ γνωρίζουν πολύ καλά αυτές τις μεθοδεύσεις μια και του έχουν κοινοποιηθεί εκατοντάδες καταγγελίες ακόμη και σε επίπεδο κοινοβουλευτικού ελέγχου αδιαφορεί για την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας και επιβεβαιώνει με τον πιο περίτρανο τρόπο την πλήρη παράδοση της χώρας στους τραπεζίτες. 

Σε μια περίοδο που οι επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στα πλαίσια μιας εξοντωτικής δημοσιονομικής πολιτικής οι εν λόγω προμήθειες έρχονται να επιβάλλουν πρόσθετο κόστος λειτουργίας επί του κύκλου εργασιών τους. 

Κατόπιν όλων αυτών καλούμε τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας να κοινοποιήσει την εν λόγω κοινοτική οδηγία στην συνεργαζόμενη τράπεζα του και να απαιτήσει την μείωση προμηθειών αλλά και την επιστροφή αναδρομικά όλων των παράνομων χρεώσεων που τους επιβάλλανε.. Στην περίπτωση που η τράπεζα δεν συμμορφωθεί με την εν λόγω κοινοτική νομοθεσία καλούμε τις επιχειρήσεις να συμμετέχουν στην μαζική αγωγή κατά των τραπεζών όπου θα απαιτούμε την επιστροφή των παρανόμως παρακρατηθέντων προμηθειών από την ημερομηνία εφαρμογής της εν λόγω κοινοτικής οδηγίας και εντόκως. 

ΛΕΛΙΑΤΣΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ ΤΗΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:6907557420. 

hellasforce.com 
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Αν ήσουν αριστερόχειρας

Γράφει ο Νίκος Λυγερός 

Αν ήσουν αριστερόχειρας και η κοινωνία σου απαγόρευσε να κάνεις χρήση του χεριού σου, να ξέρεις ότι είσαι θύμα μιας βαρβαρότητας. Αν νομίζεις ότι το ξεπέρασες, τότε μάθε ότι έχεις υποστεί και εγκεφαλικά τραύματα όσο αφορά στη λειτουργία σου τη νοητική. Έτσι πρέπει συνειδητά να κατηγορήσεις αυτόν τον δογματισμό και να ζητήσεις ακόμα και αποζημίωση για αυτό που έχεις υποστεί. Κι αν κάποιος σου πει ότι τώρα είναι μια λεπτομέρεια, καλό είναι να έχεις στο μυαλό σου ότι θα είναι λεπτομέρεια μόνο αν δεν κάνει τίποτα άλλο για σένα τα πράγματα θα είναι πάντα τα ίδια.

Επίσης αν η Ανθρωπότητα δεν ήθελε αριστερόχειρες θα το έβλεπες, διότι η διαφορά γίνεται στις λεπτές κινήσεις. Διότι τίποτα δεν είναι φυσιολογικό αν δεν έχεις προβληματιστεί. Ποιος ξέρει ακόμα και για ένα ζώο που είναι κατοικίδιο αν είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας. Στην πραγματικότητα χρειάζεται εξέλιξη για να φανεί η διαφορά και να αναδειχθούν οι προτιμήσεις του εγκεφάλου μας. Και φαίνεται ότι το ίδιο ισχύει και για το Master Eye. Αν είσαι λοιπόν αριστερόχειρας, κάνε ό,τι μπορείς για να εμπλουτίσεις τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο, γιατί φαντάσου τι έλλειψη θα ήταν να μην υπάρχεις λόγω κοινωνικής βαρβαρότητας. 

πηγή

Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής 

Δείτε επίσης: 

N. Lygeros - Stardusts (Fractal Journey). Composition for guitar. 16/08/2017  ΕΔΩ 
N. Lygeros - Flying Lotus. (Study). Composition for violin. 17/08/2017  ΕΔΩ 
N. Lygeros - Hammer Time. (Study). Composition for piano, 18/08/2017  ΕΔΩ

Η νέα γενιά Ελληνοκυπρίων και τα στερεότυπα

Του Άγγελου Συρίγου 

«Ο πατέρας του Π. ήταν φανατικός ενωτικός. Ο Π. μετά το 1974 είχε απογοητευθεί τόσο πολύ που λοξοκοίταζε προς τους Νεοκυπρίους. Έστειλε τα παιδιά του να σπουδάσουν στην Αγγλία και αντιμετώπιζε με επιφύλαξη ό,τι προερχόταν από την Ελλάδα. Την πρώτη δεκαετία του 2000 ο Π. είδε τα παιδιά του να αρπάζουν κάθε τόσο τη γαλανόλευκη και να ορμούν στους δρόμους και τις πλατείες πανηγυρίζοντας έξαλλα μετάλλια και νίκες της Ελλάδος σε διεθνείς και ευρωπαϊκές διοργανώσεις και πρωταθλήματα». 

Η συγκεκριμένη πραγματική διήγηση αντικατοπτρίζει μία κατάσταση που πολλές φορές προσπερνάμε. Σε δημοκρατικά πολιτεύματα οι πολιτικές εξελίξεις και οι κοινωνικές διεργασίες προχωρούν παράλληλα και αλληλο-επηρεάζονται. Έτσι, οι πολιτικές εξελίξεις στο μέτωπο του Κυπριακού, οι συζητήσεις, οι διαπραγματεύσεις, οι προτάσεις επηρεάζουν άμεσα την κυπριακή κοινωνία. Αντιστοίχως, οι κοινωνικές διεργασίες καθορίζουν τις πολιτικές προσδοκίες, τους στόχους, αλλά και τις λεγόμενες κόκκινες γραμμές που πρέπει να έχουν κατά νου όσοι διαπραγματεύονται το Κυπριακό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το θέμα της ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα. Μέχρι και τη δεκαετία του 1960 ήταν το κυρίαρχο αίτημα της κυπριακής κοινωνίας. Οι εξελίξεις μετά το 1974 και ιδίως η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ το 2004 το έχουν καταστήσει παρωχημένο. Ελλάδα και Κύπρος ανήκουν πλέον στην ίδια πολιτική και οικονομική ένωση, χρησιμοποιούν το ίδιο νόμισμα και οι πολίτες τους κυκλοφορούν και εργάζονται ελεύθερα στα εκατέρωθεν εδάφη.

Επιπλέον, η συμμετοχή δύο ουσιαστικά ελληνικών κρατών μέσα στην ΕΕ δίνει τη δυνατότητα ευρειών συμμαχιών με άλλα κράτη και συντονισμού δράσεως σε πολλούς τομείς. Όπως λένε χαρακτηριστικά οι φοιτητές μου: «από την κοινή αγροτική πολιτική μέχρι τη Eurovision!». Εάν δεν υπήρχε η πληγή του Κυπριακού, θα μπορούσε να θεωρηθεί από πλευράς πολλαπλασιασμού ισχύος μία εξαιρετική κατάσταση. 

Η νέα γενεά 

Το δημοψήφισμα του 2004 ανέδειξε τη νεώτερη γενεά των Ελληνοκυπρίων, οι οποίοι κατά συντριπτική πλειοψηφία δεν επιθυμούν γενικώς και αορίστως τη συμβίωση με τους Τουρκοκυπρίους. Πρόκειται για τη γενεά που δεν έχει εμπειρία επαφών με την άλλη κοινότητα, γεννήθηκε μετά το 1974 και μεγάλωσε σε μία ευημερούσα Κύπρο.

Η γενεά αυτή δεν είναι σφραγισμένη από την πίκρα των μεγαλυτέρων που αντιμετώπισαν την εισβολή και κατοχή. Πρόκειται για παιδιά μίας παγκοσμιοποιημένης εποχής, με σπουδές στο εξωτερικό, με μία άλλη αντίληψη των πραγμάτων και με έντονη αυτοπεποίθηση.

Τα παιδιά αυτά εμφανώς δεν βρίσκουν κανένα λόγο να συγκατοικήσουν σε ένα δυσλειτουργικό κράτος, στο οποίο θα μοιράζονται τα πάντα με τους φτωχούς γείτονες, που πήραν τη γη από τους γονείς τους, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν κατάφεραν να αναπτυχθούν στοιχειωδώς. Η γενεά αυτή θέλει να πετάξει τα «βαρίδια» του παρελθόντος και δεν ενδιαφέρεται ούτε να μοιρασθεί την ευημερία της, χωρίς ουσιαστικό αντάλλαγμα, ούτε να υποθηκεύσει το μέλλον της. 

Ακολουθώντας το ρεύμα 

Η γενεά αυτή εκπροσωπεί ουσιαστικά την παγκόσμια τάση των τελευταίων ετών, όπου οι πλουσιότερες περιοχές επιλέγουν τον αποχωρισμό/απόσχιση από ένα κράτος δυσλειτουργικό, ανασφαλές και οικονομικά βεβαρημένο.

Το βλέπουμε στην Καταλονία που θέλει να αποσπασθεί από την Ισπανία, στη βόρειο Ιταλία που γυρεύει να αποκοπεί από το υπόλοιπο κράτος ή στη Φλάνδρα του Βελγίου που θέλει να αποχωρισθεί από τη γαλλόφωνη Βαλλωνία. Πολύ περισσότερο στην Κύπρο, όπου υπάρχει η εισβολή, η μακρόχρονη κατοχή και η απειλητική σκιά της Τουρκίας.

Οι προτάσεις για λύση του Κυπριακού εξελίσσονται σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, ριζικά διαφορετικό από το αντίστοιχο των δεκαετιών του 1970 και του 1980. Είναι ενδιαφέρον να αναλύονται οι έννοιες της διζωνικότητας ή της πολιτικής ισότητας, να διαπιστώνονται οι νομικοί ακροβατισμοί και να επισημαίνονται οι «εποικοδομητικές ασάφειες» που χαρακτηρίζουν τις όποιες προτάσεις. Κάπου όμως πρέπει να τίθεται το ερώτημα του τρόπου λειτουργίας του οψέποτε κράτους στη νέα παγκοσμιοποιημένη εποχή. 

Το ζητούμενο και η αρνητική απάντηση 

Το θέμα τίθεται διότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι το νησί των αγροτών και των λίγων ψαράδων. Έχει να επιδείξει μία επιτυχή πορεία σε αυτό το εξόχως ανταγωνιστικό περιβάλλον. Οι επιδόσεις ιδίως στον τομέα της οικονομίας και των υπηρεσιών, πολύ καλύτερη από την αντίστοιχη της Ελλάδος, έδειξε ότι το μικρό αυτό κράτος της Μεσογείου έχει μεγάλες δυνατότητες προσαρμογής στις νέες συνθήκες. Όλα αυτά συνέβησαν παρ’ ότι η εμφατική προσκόλληση στους όρους ενός Συντάγματος που είναι νεκρό εδώ και δεκαετίες, οδήγησε στην εθιμική λειτουργία πολλών δημοκρατικών θεσμών.

Τα παραπάνω αναφέρονται διότι, μετά την κατάρρευση των τελευταίων συνομιλιών στην Ελβετία, υπάρχει πλέον κάποιος (όχι πολύς) χρόνος για αναστοχασμό πάνω στις προτάσεις λύσεως του Κυπριακού. Για ένα μεγάλο (και σίγουρα το πιο δυναμικό) τμήμα της κοινωνίας το κρίσιμο σημείο για την όποια λύση του Κυπριακού θα είναι η δυνατότητα του νέου κράτους να αξιοποιεί τις δυνάμεις του και να προσαρμόζεται στις εξελίξεις. Αυτό θα εξετάσουν και θα σταθμίσουν αυτοί οι νέοι άνθρωποι όταν θα έλθει η ώρα να ψηφίσουν σε ένα άλλο δημοψήφισμα.

Το παράδειγμα του γειτονικού Λιβάνου δείχνει το σημείο, στο οποίο μπορεί να φθάσει ένας άκαμπτος τρόπος κρατικής οργανώσεως. Η προσπάθεια να κρατηθούν οι ισορροπίες μέσα από πολύπλοκα σχήματα λειτουργίας γεμάτα νομικούς δογματισμούς θα οδηγήσει σε πολλαπλά αδιέξοδα τη λειτουργία του ομοσπονδιακού κράτους.

Το αναδυόμενο ζητούμενο της ελληνοκυπριακής κοινωνίας -και ιδίως των νέων ανθρώπων- είναι ένα κράτος που θα λύνει με δημοκρατικό τρόπο τα προβλήματα που θα προκύπτουν στις σχέσεις των δύο κοινοτήτων. Αυτή είναι η ουσιαστική εντολή προς τους ηγέτες που τους εκπροσωπούν στις διαπραγματεύσεις.

Είναι αυτό δυνατόν; Δυστυχώς, τουλάχιστον μέχρι τώρα τα γεγονότα μας δίνουν αρνητική απάντηση. 

Σταύρος Λυγερός  

Ο Άγγελος Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής διεθνούς δικαίου και εξωτερικής πολιτικής στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Έχει επανειλημμένως ασχοληθεί με τα ελληνοτουρκικά, το προσφυγικό και το μεταναστευτικό ζήτημα από θέσεις ευθύνης.

Geopolitics

Οταν αυτό που φοβάσαι είναι ο ίδιος σου ο εαυτός

Γράφει ο +Yanni Spiridakis 

Όλοι οι άνθρωποι αναζητούμε μια εύκολη ζωή. Προσφεύγουμε στους πόρους που διαθέτουμε, τις γνωριμίες, τις δεξιότητές μας, Τον Θεό, αρκεί να μπορέσουμε να φέρουμε την ζωή μας σε ένα επίπεδό ή μάλλον, σε μία κατάσταση τέτοια που θα μας ευχαριστεί. Στην περίπτωση βέβαια του ανθρώπου αυτό μοιάζει με ουτοπία καθώς ο άνθρωπος είναι εξ ορισμού άπληστο ον (και δεν το λέω με την κακή έννοια) καθώς αναζητά πάντα κάτι καλύτερο από αυτό που έχει. 

Σε αυτήν την αναζήτηση ο καθένας ψάχνει συμμάχους. Άνθρωποι που θα μοιραστούν το μικρό ή μεγάλο όραμα, φίλοι εμψυχωτές ή γνωστοί που θα βάλουν κάποιο λιθαράκι. Και... -θα έπρεπε- να εννοείται και ο ίδιος μας ο εαυτός που προφανώς πασχίζει για να πετύχει τον στόχο που ο ίδιος έχει θέσει. 

Τι γίνεται όμως αν ο εαυτός μας είναι από μόνος του ο ανασταλτικός παράγοντας; Αν, εξετάζοντας τα δεδομένα καταλήγουμε πως είναι εκείνος που μας κρατάει πίσω, που δεν μας αφήνει να κάνουμε την υπέρβαση; Τότε το πρόβλημα γίνεται πιο μεγάλο από ποτέ. Η αντοχή, η νοοτροπία, η ιδεολογία, οι προσωπικές κόκκινες γραμμές, οι συνθήκες στο περιβάλλον μας, είναι όλοι παράγοντες που μπορούν να τα τινάξουν όλα στον αέρα. Είναι τα στοιχεία που θα ανακόψουν την προσπάθεια μας προς τον ίδιο μας τον στόχο.

Γιατί καμιά φορά πίσω από τον εαυτό μας κρύβεται κάποιος που δεν γνωρίζεις καλά. Ένα παιδί που δύσκολα έκανε φίλους και κλεινόταν στον εαυτό του, έγινε ένας νέος με τρομακτική κοινωνικότητα, αυτοπεποίθηση και κατάφερε να γίνει αγαπητός και αποδεκτός στο περιβάλλον του. Ο ίδιος μεγαλώνοντας κλείστηκε ξανά, απέκτησε φοβίες και ανασφάλειες και έγινε ένας άνθρωπος που αποτελεί απειλεί για την ίδια του την ζωή. Μπορεί να κρύβεται ένα τέτοιο πολύπλοκο σενάριο πίσω από έναν άνθρωπο; Φυσικά και μπορεί και τότε...

Και τότε τι κάνεις; Πως το διορθώνεις; Αλλάζεις τα δεδομένα της ζωής σου; Αλλάζεις την ίδια σου την ζωή; Παραιτείσαι από όλα, γιατί... "έτσι είσαι εσύ"; Αν κάποιος άλλος ήταν το πρόβλημα, απλά τον παρακάμπτεις, όταν όμως αντιλαμβάνεσαι ότι τελικά το πρόβλημα είσαι εσύ ο ίδιος, τότε πρέπει πρώτα να το συνειδητοποιήσεις και μετά... να, κάνεις κάτι γι' αυτό. Καλή Επιτυχία με αυτό... 

+Yanni Spiridakis 

yannidakis.net

Η Μάχη των Θερμοπυλών -σαν σήμερα, πριν 2.497 χρόνια

Του Άγη Βερούτη 

Η Μάχη των Θερμοπυλών έγινε αυτές τις ημέρες, υπολογίζεται πιθανά περί τα μέσα του Αυγούστου του 480 π.Χ. ανάμεσα στις 15 και τις 20 Αυγούστου. 

Ήταν η μάχη αυτή που χάραξε αιώνια στην πανανθρώπινη ιστορία το όνομα του βασιλιά Λεωνίδα της Σπάρτης απογόνου του Ηρακλή, και των 300 Ελεύθερων Σπαρτιατών οπλιτών.

Ο Λεωνίδας στρατοπέδευσε στις Θερμοπύλες με στρατιωτική δύναμη περί των 6.200 Ελλήνων Ανδρών, στα μέσα Αυγούστου του 480 π.Χ., όταν οι Έλληνες γιόρταζαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι Σπαρτιάτες τα Κάρνεια, και δεν ήθελαν να διακόψουν τις γιορτές για να πάνε να αντιταχθούν στον επίδοξο κατακτητή Ξέρξη, ενώ αρκετές πόλεις κατά την κάθοδό του από τον Ελλήσποντο μήδισαν για να μην υποστούν καταστροφή, και έδωσαν φη και ύδωρ, αλλά και τους άνδρες τους για να καταταγούν απρόθυμα με την στρατιά του Ξέρξη εναντίον των υπολοίπων Ελλήνων.

Η Πελοποννησιακή στρατιωτική δύναμη της Μάχης των Θερμοπυλών αποτελούνταν από 300 επίλεκτους Σπαρτιάτες οπλίτες, τους οποίους ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι τους επέλεξε ο Λεωνίδας έναν-έναν "κατά το νόμο", πιθανόν 1.000 περιοίκους της Σπάρτης, 1120 Αρκάδες, 500 Μαντινείς, 500 Τεγεάτες, 400 Κορίνθιους, 200 Φλειάσιους και 80 Μυκηναίους. Σύνολο 4.100 Πελοποννήσιοι.

Επίσης, στην στρατιωτική δύναμη των Ελλήνων συμμετείχαν και 2.100 Άνδρες από την Κεντρική Ελλάδα, δηλαδή 700 Θεσπιείς, 1.000 Φωκείς και Οπούντιοι Λοκροί, και 400 Θηβαίοι.

Κάθε πόλη μαζί με τους Άνδρες της έστελνε και τον στρατηγό της.

Οι Αθηναίοι πιθανόν θεωρούσαν τις δυνάμεις αυτές αρκετές για να υπερασπιστούν την πολύ ισχυρή θέση των Θερμοπυλών, και σίγουρα η παρουσία του Λεωνίδα εθεωρείτο εγγύηση.

Αυτά δημιούργησαν αίσθημα ασφάλειας, αλλιώς θα έπρεπε να έχουν εκστρατεύσει όλοι οι Έλληνες στις Θερμοπύλες!

Ίσως και φοβούνταν ενδεχόμενη απόπειρα απόβασης στην Αττική, όπως εκείνη του Μαραθώνα 10 χρόνια νωρίτερα.

Οι Θερμοπύλες ήσαν ένας στενός διάδρομος στεριάς ανάμεσα στην θάλασσα και το Όρος Καλλίδρομο, μήκους σχεδόν δέκα χιλιομέτρων.

Ήταν εξαιρετικά δύσβατος, λόγω των βάλτων των Θερμών Πηγών.
Ο διάδρομος αυτός είχε τρία εξαιρετικά στενά σημεία. 

Στο μεσαίο στενό σημείο οι Φωκείς είχαν χτίσει ένα αρχαίο τείχος, για να αποκρούουν τους Θεσσαλούς, με τους οποίους βρίσκονταν συνεχώς σε πόλεμο.

Σε αυτό το μεσαίο σημείο πίσω από το αρχαίο τείχος των Φωκέων, ο Λεωνίδας εστρατοπέδευσε τους Έλληνες, και το επιδιόρθωσε με πέτρες ώστε να επαναφέρει το αξιόμαχό του.

Ως την Μάχη των Θερμοπυλών ο Ξέρξης δεν είχε συναντήσει καμία ουσιαστική αντίσταση στον τεράστιο Περσικό στρατό των 400-800 χιλιάδων, και τον Περσικό στόλο των 1200 πλοίων.

Ο Ξέρξης βασιλιάς της Περσίας και διάδοχος του Δαρείου, σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του πατέρα του Βασιλιά Δαρείου, είχε ξεκινήσει πενταετή προετοιμασία για την εκστρατεία κατά των Ελλήνων σε εκδίκηση της Μάχης του Μαραθώνα. Όμως δεν ήταν προετοιμασμένος για αυτό που ακολούθησε ως την τελική του ήττα στις Πλαταιές από όλους τους Ελεύθερους Έλληνες.

Πλησιάζοντας στις Θερμοπύλες, ο Ξέρξης πληροφορήθηκε ότι λίγοι Έλληνες είχαν μαζευτεί μπροστά από το αρχαίο τείχος των Φωκέων στο στενότερο σημείο των Θερμοπυλών, και εκεί περίμεναν τον στρατό των Περσών.

Κατόπιν της συμβουλής του Δημάρατου, εξόριστου στην αυλή του πατέρα του Σπαρτιάτη βασιλιά, έστειλε έναν κατάσκοπο με το άλογο ώστε να τον πληροφορήσει πόσοι είναι αυτοί οι Έλληνες και τι ακριβώς έκαναν.

Ο κατάσκοπος επέστρεψε λέγοντας ότι δεν τον ενόχλησε κανείς ούτε τον καταδίωξε ούτε καν του έδωσαν σημασία, και είδε λίγους στρατιώτες (στους οποίους ο Λεωνίδας σκοπίμως είχε δώσει την διαταγή να να στρατοπεδεύσουν μπροστά από το τείχος), να γυμνάζονται και να χτενίζουν τα μαλλιά τους.

Ο Δημάρατος ακούγοντας την περιγραφή ανήσυχος προειδοποίησε τον Ξέρξη ότι εκείνοι οι στρατιώτες ήταν Σπαρτιάτες που περιποιούνταν τα μαλλιά τους σε προετοιμασία να πεθάνουν στην μάχη. Εξήγησε δε ότι αυτοί ήταν οι Νόμοι της Σπάρτης που ήταν ισχυρότεροι από οποιονδήποτε άνδρα ή διαταγή. Επίσης εξήγησε ότι η πολεμική ικανότητα ενός Σπαρτιάτη πολεμιστή ήταν σημαντικά υψηλότερη από οτιδήποτε είχε αντιμετωπίσει, αλλά όταν πολεμούσαν ενωμένοι όλοι μαζί αλληλοϋποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον, ήταν πρακτικά ανίκητοι.

Ο Δημάρατος δεν κατάφερε να πείσει τον Ξέρξη για τον κίνδυνο που αντιμετώπιζε, ούτε για ό,τι θα γινόταν μάρτυρας εντός λίγων ημερών.

Ο Ξέρξης στρατοπέδευσε την τεράστια στρατιά του 5 χιλιόμετρα από τους Έλληνες, και περίμενε 4 ημέρες ώσπου να ξεκουραστεί το στράτευμα του από τις κακουχίες, αλλά και για να πλησιάσει ο στόλος του που είχε υποστεί μεγάλο πλήγμα στην τρικυμία στις ακτές του Πηλίου. Η ελπίδα του ήταν ότι οι Έλληνες, τρομοκρατημένοι από το μέγεθος του στρατού του, θα υποχωρούσαν έντρομοι όπως είχαν κάνει νωρίτερα στα Τέμπη.

Επειδή έβλεπε να περνούν οι ημέρες σε απραξία, έστειλε αγγελιοφόρους, ζητώντας στους Σπαρτιάτες να του παραδώσουν τα όπλα τους για να τους χαρίσει την ζωή.

Όπως έγραψε ο Πλούταρχος, σε αυτούς τους αγγελιοφόρους ο Λεωνίδας, έχοντας αντιμέτωπη την μεγαλύτερη στρατιά που είχε υπάρξει ως τότε, απάντησε να του μεταφέρουν:
-"Μολών Λαβέ" [- "Έλα πάρτα"]

Και έμεινε στην ιστορία ως ο γενναιότερος όλων των εποχών.

Την επόμενη και 5η ημέρα, ο Ξέρξης εξοργισμένος από την αναιδή στάση των Ελλήνων, έδωσε την εντολή στους Μήδους και τους Κισσίους να πάνε να συλλάβουν τους αναιδείς Έλληνες και να τους φέρουν ζωντανούς μπροστά του για να τον προσκυνήσουν!

Οι Μήδοι και οι Κισσίοι επιτέθηκαν στους ολιγάριθμους Έλληνες που βρίσκονταν μπροστά από το τείχος, όπου περίμενε το στράτευμα των 5.200 Ελλήνων.

Οι Μήδοι και οι Κισσίοι μακελεύτηκαν καθώς περνούσαν λίγοι-λίγοι από το άνοιγμα του αρχαίου τείχους και βίωσαν τον όλεθρο, σε κύματα, και όταν υποχώρησαν ανήμποροι να νικήσουν τους Έλληνες, αντικαταστάθηκαν από το επίλεκτο σώμα των Περσών, τους "Αθανάτους", που αρχηγός του ήταν ο Υδάρνης.

Σε όλη την διάρκεια της ημέρας, η μάχη είχε την ίδια κάθε φορά εξέλιξη για τους Πέρσες στρατιώτες: πέρασμα από τα τείχη και θάνατος.

Ο Ξέρξης, εκείνη την πρώτη μέρα της Μάχης των Θερμοπυλών, αντελήφθη πλήρως ότι είχε πολλούς ανθρώπους στο στράτευμά του αλλά λίγους Άνδρες:
"δῆλον δ᾽ ἐποίευν παντί τεῳ καὶ οὐκ ἥκιστα αὐτῷ βασιλέϊ ὅτι πολλοὶ μὲν ἄνθρωποι εἶεν, ὀλίγοι δὲ ἄνδρες."

Άξιος λόγου είναι ο τρόπος που πολεμούσαν οι Λακεδαιμόνιοι, που έδειχνε πως είχαν πλήρη την γνώση της τέχνης του Πολέμου, ενώ οι Πέρσες δεν είχαν ιδέα από αυτήν, και ιδιαιτέρως με τον ελιγμό του να παριστάνουν πως το έβαζαν στα πόδια φοβισμένοι τρέχοντας, και μόλις τους έφταναν οι εχθροί, εκείνοι σταματούσαν απότομα και τους έσφαζαν σαν τα αρνιά χάνοντας λίγους Σπαρτιάτες και σκοτώνοντας αναρίθμητους Πέρσες.

Λένε πως, όσο κρατούσε αυτή η μάχη της πρώτης ημέρας, ο Ξέρξης πήδηξε όρθιος τρεις φορές από το φόβο για ολόκληρο τον στρατό του.

Και έτσι τελείωσε η πρώτη ημέρα της Μάχης των Θερμοπυλών, νικηφόρα για τους Έλληνες του Σπαρτιάτη βασιλιά Λεωνίδα, και ήττα για την ανάκατη στρατιά του Πέρση βασιλιά Ξέρξη.

Την δεύτερη και τρίτη μέρα της Μάχης η εικόνα ήταν παρόμοια.
Ο Περσικός στρατός μακελευόταν από μια χούφτα Έλληνες αποφασισμένους να μην κάνουν πίσω ούτε στον βέβαιο θάνατο.

Στο τέλος της τρίτης μέρας, όμως, η λύση παρουσιάστηκε στον Ξέρξη με την μορφή του ντόπιου Ταγίτη Εφιάλτη που πήγε να του ζητιανέψει χρήματα και ψεύτικες τιμές, σε αντάλλαγμα να μεταφέρει στρατιώτες των Περσών πίσω από το στρατόπεδο των Ελλήνων.

Υπήρχε και ένα μονοπάτι, η Ανοπαία Ατραπός, που παρέκαμπτε το αρχαίο τείχος, αλλά ήταν γνωστό σε πολύ λίγους ντόπιους, διότι κανείς δεν το χρησιμοποιούσε. Από εκεί την 4η ημέρα μετά την έναρξη της Μάχης του Μαραθώνα, ο Εφιάλτης ο Ταγίτης οδήγησε τους Αθάνατους του Ξέρξη με αρχηγό τον Υδάρνη, για να κυκλώσει και τελικά να σκοτώσει όσους Έλληνες είχαν απομείνει.

Ο Λεωνίδας είχε στείλει τους 1.000 Φωκείς εξαρχής να φρουρούν το μονοπάτι Ανοπαία Ατραπός, σίγουρος (;) για την ικανότητά τους να προστατεύσουν απλώς τη διάβαση και τη θέση του στρατοπέδου με τους υπόλοιπους Έλληνες.

Ο περσικός στρατός περί τους 400.000-800.000 στρατιώτες στρατοπέδευσε ανάμεσα στους ποταμούς Μέλανα και Ασωπό, σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από τους Έλληνες.

Όταν οι Έλληνες έμαθαν ότι έρχονταν οι Αθάνατοι από την Ανοπαία Ατραπό, οι περισσότεροι έφυγαν, αλλά παρέμειναν για να πολεμήσουν γνωρίζοντας πως σίγουρα θα πεθάνουν, μόνον οι 300 Σπαρτιάτες (πλην δυο που ο Λεωνίδας είχε διώξει από το στρατόπεδο λόγω μεταδοτικής μόλυνσης στα μάτια τους, ώστε να μην την μεταδώσουν στους υπόλοιπους στρατιώτες, δηλαδή πολέμησαν 298), οι 700 Θεσπιείς με τον στρατηγό τους Δημόφιλο Διαδρόμου, και οι 400 Θηβαίοι με στρατηγό τον Λεοντιάδη. Οι Ηρόδοτος αρνείται ότι οι Θηβαίοι ρίχτηκαν στη μάχη, διότι είπε ότι τα είχαν βρει με τους Πέρσες, αλλά ο Πλούταρχος το αμφισβητεί αυτό.

Στην τελική απόφαση του Λεωνίδα να μείνει με τους 298 Σπαρτιάτες Ελεύθερους Οπλίτες, πιθανόν να είχε ρόλο ο χρησμός της Πυθίας κατά την αρχή του πολέμου, ο οποίος προφήτευε ότι ή θα καταστρεφόταν η Σπάρτη ή θα πέθαινε στη μάχη ο βασιλιάς της:

"ὑμῖν δ᾽, ὦ Σπάρτης οἰκήτορες εὐρυχόροιο, ἢ μέγα ἄστυ ἐρικυδὲς ὑπ᾽ ἀνδράσι Περσεΐδῃσι πέρθεται, ἢτὸ μὲν οὐχί, ἀφ᾽ Ἡρακλέους δὲ γενέθλης πενθήσει βασιλῆ φθίμενον Λακεδαίμονος οὖρος. οὐ γὰρ τὸν ταύρων σχήσει μένος οὐδὲ λεόντων ἀντιβίην· Ζηνὸς γὰρ ἔχει μένος· οὐδέ ἑ φημί σχήσεσθαι, πρὶν τῶν δ᾽ ἕτερον διὰ πάντα δάσηται."

Τόσο ήταν το μένος του Ξέρξη να ατιμάζει το πτώμα του νεκρού Λεωνίδα όταν εκείνος σκοτώθηκε στη μάχη, που έχασε 2 αδερφούς διεκδικώντας το πτώμα του από όσους Έλληνες είχαν απομείνει ζωντανοί. Τελικά οι Έλληνες σκοτώθηκαν μέχρι τελευταίου, και ο Ξέρξης αποκεφάλισε την κάρα του Λεωνίδα και ανάρτησε το κομμένο κεφάλι του σε ένα κοντάρι για να το βλέπουν όλοι.

Φυσικά η ανδρεία του Λεωνίδα έμεινε χαραγμένη στη μνήμη της ανθρωπότητας.
Τους Έλληνες αυτούς ύμνησαν ο Ηρόδοτος ο οποίος ανέφερε συγκεκριμένα για τον Λεωνίδα ότι ήταν "ανήρ γενόμενος άριστος", χαρακτηρισμό που δεν απέδωσε ποτέ ξανά για κανέναν άλλον στα συγγράμματά του, ο Πλούταρχος, ο Διόδωρος, ο Παυσανίας και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς.

Γι’ αυτούς που έπεσαν στην Μάχη των Θερμοπυλών, ο Σιμωνίδης έγραψε τρία επιγράμματα:

Ένα για όλους όσοι σκοτώθηκαν πριν ο Λεωνίδας διώξει όσους δεν ήταν βέβαιοι πως ήθελαν τον βέβαιο θάνατο στη Μάχη:
"Μυριάσιν ποτέ τήδε τριηκοσίαις εμάχοντο εκ Πελοποννάσου χιλιάδες τέτορες”
[Σ᾽ αυτό το μέρος, πάει καιρός,
οι τέσσερες χιλιάδες απ᾽ το νησί του Πέλοπα
με τρία εκατομμύρια εχθρών δώσανε μάχη.]

Δεύτερο και γνωστότερο όλων είναι εκείνο που έγραψε μόνο για τους Σπαρτιάτες Οπλίτες, οι οποίοι έμειναν όλοι για να πεθάνουν μαχόμενοι:

"Ω ξειν, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι
[Διαβάτη, μήνυμα να πας στους Λακεδαιμονίους:
σ᾽ αυτήν εδώ τη γη πέσαμε και κειτόμαστε στο νόμο τους πιστοί.]

Το τελευταίο ήταν για τον μάντη Μεγιστία, πιθανά προσωπικό φίλο του Σιμωνίδη:
"Μνήμα τόδε κλεινοίο Μεγιστία, ον ποτέ Μήδοι Σπερχειόν ποταμόν κτείναν αμειψάμενοι, μάντιος, ος τότε Κήρας επερχομένας σάφα ειδός ουκ έτλη Σπάρτης ηγεμόνας προλιπείν”
[Του Μεγιστία είν᾽ εδώ, του ξακουσμένου μάντη,
το μνήμα π᾽ αντικρίζεις.


Αυτόν που οι Μήδοι σκότωσαν, καθώς τότε διαβήκαν
του Σπερχειού το ρέμα·

ήξερε και καλόξερε πως όπου να ᾿ναι θα ᾿ρθουν
του θάνατού του οι Μοίρες,

μα δεν το καταδέχτηκε, τον βασιλιά της Σπάρτης
προδίνοντας, να φύγει. 


Αφήγηση: Αγησίλαος Βερούτης, Λάκων, Μηχανολόγος Μηχανικός M. Phil, B.Eng (Hons) 
capital.gr
το είδαμε ΕΔΩ 

ΠΩΣ ΚΑΤΕΓΡΑΨΑΝ ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΜΜΕ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ.

Σύμπτυξη Δρυμάδες, αντίδραση της Αθήνας
Γράφει η Θωμαϊδα Παριανού 

Όπως είναι γνωστό, υπήρξαν αντιδράσεις στην Αθήνα για το γκρέμισμα των δύο κτιρίων στους Δρυμάδες,  και τα Αλβανικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν με αυτές, αναφερόμενα στις αντιδράσεις από το Υπουργείο Εξωτερικών και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, ενώ μία Αλβανική Ιστοσελίδα αναφέρθηκε και στον Στέφανο Γκικα, Αναπληρωτή Υπεύθυνο του Τομέα Εθνικής Άμυνας της Νέας Δημοκρατίας.

Κοινός παρονομαστής των Ελληνικών αντιδράσεων ήταν ότι η προστασία των δικαιωμάτων της ΕΕΜ, όπως ορίζεται από το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ και αποτελεί βασική προϋπόθεση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχει η εκτίμηση ότι, με αυτές της τις ενέργειες, η αλβανική κυβέρνηση κάνει  ό, τι είναι δυνατόν για να μην ενταχθεί στην ΕΕ.

Και όμως, το αυτί των Αλβανών δεν ιδρώνει γιατί η ενέργεια αυτή, (δηλ. το γκρέμισμα των κτιρίων), σύμφωνα με τα Αλβανικά ΜΜΕ είναι απολύτως νόμιμη  και αιτιολογείται από το αλβανικό Υπουργείο Πολιτισμού, ως εξής: 

«Μετά την ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδα, στις 26 Ιουλίου, του 2017, θα θέλαμε να διευκρινίσουμε ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί από τις αρχές επιβολής του νόμου να κατεδαφίσουν δύο κτίρια στο χωριό Δρυμάδες, αποτελούν μέρος μιας διαδικασίας που άρχισε τον Απρίλιο 2016 από το Υπουργείο Πολιτισμού για την προστασία και διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς σε αυτόν τον τομέα.

Σχετικό σχέδιο έγινε στο πλαίσιο μιας στρατηγικής σε εθνικό επίπεδο διαβούλευσης  και εγκρίθηκε από κοινού μαζί με την κοινότητα και τους  φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Χιμάρα. Έτσι, προσδιορίστηκαν οι κατασκευές που επηρεάζουν την πολιτιστική κληρονομιά, έγιναν οι σχετικές αναφορές για  την κατεδάφιση των παρανόμων κατασκευών, ακολούθησαν οι απαλλοτριώσεις  και οι ιδιοκτήτες έχουν αποζημιωθεί, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Στην περίπτωση αυτή, πρόκειται για δύο κτίρια που υψώνονται πάνω από μια πηγή νερού εντός της προστατευόμενης ως πολιτιστικής κληρονομιάς περιοχής . Για τους επηρεαζόμενους ιδιοκτήτες τηρήθηκαν όλες τις νόμιμες διαδικασίες που προβλέπονται για όλους τους πολίτες της Αλβανίας και οι οποίες είναι σύμφωνες  με όλους τους διεθνείς κανόνες και συμβάσεις.

https://i1.wp.com/24-ore.com/wp-content/uploads/2017/07/1158-905x395.jpg?resize=620%2C330
Στο πλαίσιο αυτό, η Χιμάρα, καθώς και όλα τα άλλα κέντρα της χώρας,  λαμβάνουν όλα τα μέτρα που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία. Σε κάθε περίπτωση και σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, δεν έγινε  καταστρατήγηση ή  παραβίαση των νομικών διατάξεων και επιλεκτική προσέγγιση από τις αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, έχουν εξαντλήσει όλα τα στάδια, τις προθεσμίες  με τους ιδιοκτήτες, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας διαβούλευσης, κοινοποίησης, απαλλοτρίωσης και κατεδάφισης των κτιρίων που κατατάσσονται ως δημόσια περιουσία.

Όπως εξηγήσαμε και στην περίπτωση των προηγούμενων καταστάσεων για το ίδιο θέμα, το κράτος δικαίου είναι προς το συμφέρον όλων των πολιτών της Αλβανίας:
των Αλβανών, των εκπρόσωποι της Ελληνικής Μειονότητας και άλλων μειονοτήτων, χωρίς διακρίσεις και  αποκλεισμούς. Σε αυτή τη βάση, ο κάθε πολίτης, μειονότητας ή όχι, έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίσει τα αλβανικά δικαστήρια και τους αρμόδιους φορείς για την ερμηνεία του νόμου της Δημοκρατίας της Αλβανίας.

Η Αλβανία πιστεύει ακράδαντα ότι οι μόνες λύσεις  που είναι αποδεκτές  βασίζονται στο κράτος δικαίου και τον σεβασμό του νόμου για όλους, εξασφαλίζοντας την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, όπως τονίζεται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της ΕΕ, τον Δεκέμβριο του 2016. (Αποτέλεσμα της ΕΕ Συνεδρίαση του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων -. 13 Δεκέμβρη 2016)».

Εμείς από ότι γνωρίζουμε, οι διαδικασίες απαλλοτρίωσης των δύο κτιρίων έγιναν με διαδικασίες ‘’fast track’, χωρίς να προειδοποιηθεί, να συμφωνήσει και να αποζημιωθεί κανείς. Γνωρίζομε επίσης ότι τα παραδοσιακά σπίτια της ΕΕΜ είναι μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς, (η οποία είναι αποκλειστικά ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΥΠΟΘΕΣΗ) και έχουν στεγάσει γενιές και γενιές Ελληνικών οικογενειών στην Βόρειο Ήπειρο.

Αυτοί που προβαίνουν σε όργιο αυθαιρεσιών εις βάρος  του όποιου ‘’ κράτους δικαίου ‘’ στην Αλβανία είναι οι ίδιοι οι Αλβανοί και οι μαφίες που έχουν δημιουργήσει και που δρουν σε όλα τα επίπεδα.
Συνεπώς, το Υπουργείο Πολιτισμού της Αλβανίας ΨΕΥΔΕΤΑΙ  ΑΣΥΣΤΟΛΑ !!!

ΘΩΜΑΪΣ ΠΑΡΙΑΝΟΥ

Τα χαμένα αθλήματα των Ολυμπιακών Αγώνων

Το ποια αθλήματα αξίζουν ή όχι θέση στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι ένα θέμα συζήτησης το οποίο επανέρχεται σε κάθε Ολυμπιάδα- και μαζί του επανέρχονται και οι μνήμες των αρχαίων αθλημάτων των Ολυμπιακών Αγώνων, τα οποία, για διάφορους λόγους, δεν υπάρχουν σήμερα στο πρόγραμμα.

Τα τρία αγωνίσματα τα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται σήμερα στη λίστα των σύγχρονων Ολυμπιακών, όπως περιγράφονται στον κόμβο «Οδυσσέας» του υπουργείου Πολιτισμού, είναι τα εξής:

Οπλίτης δρόμος ή οπλιτοδρομία: Αν και τα αγωνίσματα του στίβου έχουν, σε γενικές γραμμές, επιβιώσει (ακόμα και με μικρές αλλαγές σε αποστάσεις) σήμερα, αυτό δεν ισχύει για την οπλιτοδρομία, τον απόλυτο αγώνα αντοχής, καθώς οι διαγωνιζόμενοι έτρεχαν φέροντας αμυντική πολεμική εξάρτυση, υπενθυμίζοντας το αξίωμα περί «πολιτών- οπλιτών» των αρχαίων ελληνικών πόλεων- κρατών και τη σύνδεση μεταξύ αθλητή και πολεμιστή. Ο «οπλίτης δρόμος» εισάγεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 520 π.Χ., δηλαδή στην 65η Ολυμπιάδα. Πρόκειται για δρόμο ταχύτητας, όπου ο δρομέας έτρεχε φορώντας χάλκινη αμυντική πανοπλία (κράνος, κνημίδες, ασπίδα). Η διαδρομή του οπλίτη δρόμου ήταν 2 έως 4 στάδια (συνήθως 2 στάδια, όπως ο δίαυλος- το 1 στάδιο ισούται με περίπου 180-185 μέτρα).

Ο οπλίτης δρόμος θεωρείται ως επικήδειος αγώνας προς τιμήν κάποιου νεκρού ήρωα. Εκτός των Ολυμπιακών Αγώνων αναφέρεται και στα Νέμεα, Πύθια, Ίσθμια, Παναθήναια και σε άλλες γιορτές. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην Ολυμπία, στο ναό του Διός φυλάγονταν 25 χάλκινες ασπίδες τις οποίες μοίραζαν στους οπλιτοδρόμους για την τέλεση των αγώνων.

Αρματοδρομίες: Ένα άθλημα που ανάγεται στην Εποχή των Ηρώων ακόμα, με τα άρματα να συναντώνται και στις ραψωδίες της Ιλιάδας. Ο πρώτος αγώνας αρματοδρομίας που αναφέρει η παράδοση είναι αυτός μεταξύ του Πέλοπα και του Οινομάου, βασιλιά της Πίσας, μύθος που συνδέεται άμεσα με την Ολυμπία. Αρματοδρομίες επίσης αναφέρει και ο Όμηρος, στους αγώνες που οργάνωσε ο Αχιλλέας προς τιμήν του νεκρού φίλου του Πατρόκλου. Προστάτης του αγωνίσματος της αρματοδρομίας θεωρείτο ο θεός Ποσειδώνας. 
Τα αγωνίσματα αρματοδρομιών στην Ολυμπία ήταν:

Το τέθριππο: το άρμα, ένα μικρό ξύλινο δίτροχο όχημα, συρόταν από τέσσερα άλογα. Το μήκος της διαδρομής ήταν δώδεκα γύροι του ιπποδρόμου. Το τέθριππο εισάγεται στην 25η Ολυμπιάδα (680 π. Χ.) και διεξάγεται έως και το 241 μ.Χ.

Η απήνη: εισάγεται στους Ολυμπιακούς αγώνες το 500 π.Χ. στην 70η Ολυμπιάδα και καταργήθηκε το 444 π.Χ. στην 84η Ολυμπιάδα. Το άρμα έσερναν δύο ημίονοι.

Η συνωρίδα: άρμα που έσερναν δύο άλογα. Εισάγεται στην 93η Ολυμπιάδα (408 π.Χ.). Το τέθριππο πώλων: εισάγεται στην 99η Ολυμπιάδα (348 π.Χ.). Το μήκος της διαδρομής ήταν οκτώ γύροι του ιπποδρόμου. Η συνωρίδα πώλων: εισάγεται ως αγώνισμα στην 128η Ολυμπιάδα (268 π.Χ.). Στους ομηρικούς χρόνους ηνίοχος ήταν ο ίδιος ο ιδιοκτήτης, αλλά στους ιστορικούς χρόνους οι ηνίοχοι δεν ήταν οι ιδιοκτήτες των αλόγων. Η νίκη, όμως, ανήκε στους ιδιοκτήτες οι οποίοι μάλιστα στέφονταν νικητές, ενώ για τον ηνίοχο το βραβείο ήταν μια μάλλινη ταινία που ο ιππότροφος (ο ιδιοκτήτης δηλαδή του ίππου) του έδενε στο μέτωπο. Για το λόγο αυτό στην Ολυμπία έχουμε ονόματα γυναικών που αναφέρονται ως νικητές στις αρματοδρομίες (Κυνίσκα), παιδιών ή και πόλεων. Οι ηνίοχοι κατά την εκτέλεση του αγωνίσματος επεδίωκαν να καταλάβει το άρμα την εσωτερική πλευρά του ιπποδρόμου, προκειμένου να διανύσουν μικρότερη απόσταση.

Ονομαστοί ηνίοχοι της αρχαιότητας ήταν ο Κάρρωτος (ηνίοχος του βασιλιά Αρκεσιλάου), ο Φίντις ο Συρακούσιος, ο Νικόμαχος ο Αθηναίος, ο Χρόμιος, ηνίοχος του Ιέρωνα των Συρακουσών κ.ά.

Παγκράτιο: Αρκετοί το θεωρούν ως το απόλυτο μαχητικό άθλημα της αρχαιότητας- άλλωστε, και μόνο το όνομά του αποτελεί τον συνδυασμό του «παν» και του «κρατείν», δηλαδή αυτός που κυριαρχεί απόλυτα. Ήταν γνωστό επίσης ως «πάμμαχον» και ήταν εξαιρετικά δημοφιλές (O Φιλόστρατος το χαρακτηρίζει ως «το εν Oλυμπία το κάλλιστον») ως θέαμα στην αρχαιότητα, ενώ παράλληλα εντασσόταν στο πλαίσιο της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Με τα σημερινά δεδομένα, ίσως το θεωρούσαμε ως κάτι σχετικά κοντά στο MMA (Mixed Martial Arts).

Συνδύαζε χτυπήματα (πυγμαχία, αλλά και λακτίσματα) με πάλη, αυτά που δεν επιτρέπονταν ήταν το βγάλσιμο των ματιών, τα δαγκώματα και τα χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και ήταν στην ουσία μια ολοκληρωμένη πολεμική τέχνη, που, ακόμα και στην «αθλητική» διάστασή του, καθώς δεν ήταν λίγοι οι αθλητές που είχαν χάσει τη ζωή τους σε αυτό κατά τους Ολυμπιακούς (και μάλιστα έχει αναφερθεί και «νίκη μετά θάνατον», από τον Αρραχίωνα). Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Παγκρατίου Αθλήματος (το άθλημα έχει αναβιώσει και στη σημερινή εποχή), οι απαρχές του Παγκρατίου συνδέονται με ελληνικές παραδόσεις, όπως την πάλη του Hρακλή με το λέοντα της Nεμέας, του Θησέα με το Mινώταυρο, και του Aίαντα με τον Oδυσσέα. Αργότερα, στα ιστορικά χρόνια, αναφέρεται λατρεία του «Ηρακλή Παγκράτη».

Στην Ολυμπία εισήχθη στη 33η Ολυμπιάδα (648 π. Χ.). Το αγώνισμα διακρινόταν στο άνω ή ορθοστάνδην παγκράτιο (όταν οι αθλητές αγωνίζονταν όρθιοι) και στο κάτω παγκράτιο (όταν οι αντίπαλοι έπεφταν και συνέχιζαν κάτω). Στην προπόνηση οι αθλητές χρησιμοποιούσαν συνήθως το ορθοστάνδην, ενώ στους αγώνες το κάτω παγκράτιο. Οι παγκρατιαστές έπρεπε να συνδυάζουν ταυτόχρονα τα προσόντα των παλαιστών και των πυγμάχων, ενώ το αγώνισμα είχε αυστηρούς κανόνες τους οποίους έπρεπε να ακολουθούν. Τα ονόματα μεγάλων παγκρατιαστών που διασώθηκαν από τις αρχαίες πηγές είναι του Λύγδαμι του Συρακουσίου (πρώτου Ολυμπιονίκη στο παγκράτιο το 648 π.Χ.), του Ευκλή, του Σώστρατου του Σικυώνιου και άλλων.

elkosmos
το είδαμε ΕΔΩ

Σε ανοιχτό διωγμό των Ελλήνων της Χειμάρρας κάλεσαν οι Αλβανοτσάμηδες

Νέα ανοιχτή πρόκληση κατά της γηγενούς Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας από τους ισλαμοφασίστες Αλβανοτσάμηδες.

Το ισλαμοφασιστικό αλβανοτσάμικο κόμμα PDIU (Για τη Δικαιοσύνη, Ενσωμάτωση και Ενότητα), η ηγεσία του οποίου διατηρεί στενές σχέσεις με το καθεστώς της Άγκυρας, με αφορμή τα όσα ειπώθηκαν από πολιτικούς και πολιτευτές της μειονότητας σε συναυλία διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στη Χειμάρρα, ζήτησαν από την αλβανική Δικαιοσύνη την αφαίρεση των αλβανικών υπηκοοτήτων ως τιμωρία και αντίποινα. 

Τη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε στη Χειμάρρα συναυλία διαμαρτυρίας για τις ελληνικές περιουσίες που καταπατούνται και υφαρπάζονται από κυκλώματα εργολάβων και μαφιόζων που απολαμβάνουν της προστασίας του ελληνικής καταγωγής εξωμότη Έντι Ράμα.

Στελέχη της ελληνικής μειονότητας, που μίλησαν στην εκδήλωση, προειδοποίησαν τα Τίρανα ότι η ευρωπαϊκή τους πορεία περνά από τη Χειμάρρα και απαίτησαν την τήρηση της νομιμότητας και το σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων, κάτι που αποτελεί και επίσημη θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.

«Ας μην ξεχνάμε ότι [σ.σ. οι Έλληνες] έχουμε δύο ψήφους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα προσπαθήσουμε, πραγματικά, αυτές οι ψήφοι να πάνε εναντίον της Αλβανίας. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι στο πλευρό μας για την προστασία των δικαιωμάτων μας και θα αποτελέσουν εμπόδιο στην Αλβανία να μην ενταχθεί στην ΕΕ», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Φρέντι Μπελέρης, πρόεδρος του παραρτήματος της ομογενειακής οργάνωσης «Ομόνοια» στη Χειμάρρα.

Η αυστηρή αυτή προειδοποίηση, που είναι ευθυγραμμισμένη με την Αθήνα, προκάλεσε πανικό στους ισλαμοφασίστες Αλβανοτσάμηδες, οι οποίοι σε ανακοίνωσή τους ισχυρίζονται ότι οι εκκλήσεις αυτές της ελληνικής μειονότητας, που έγιναν από την «καρδιά της Αλβανίας», τη Χειμάρρα, σε δύο ξένα κράτη, πραγματοποιήθηκαν από τους εκπροσώπους της ελληνικής μειονότητας και αποτελούν αξιόποινες πράξεις ζητώντας την έρευνα της Εισαγγελίας, θεωρώντας ότι είναι προσβλητικές.

Σύμφωνα με το κόμμα των Αλβανοτσάμηδων, «είναι καιρός η κυβέρνηση να εφαρμόσει την αμοιβαιότητα και να στερήσει την αλβανική υπηκοότητα σε κάθε άτομο με διπλή υπηκοότητα που ενεργεί εναντίον του εθνικού οφέλους της Αλβανίας, όπως έκανε η Αθήνα σε πολλούς Αλβανούς πατριώτες (που τους στέρησε την ελληνική υπηκοότητα)».

Οι Αλβανοτσάμηδες και λοιποί εθνικιστικοί κύκλοι της Αλβανίας, που χρηματοδοτούνται από το καθεστώς Ερντογάν και διαπλέκονται με τζιχαντιστικούς πυρήνες, όχι μόνο δεν είναι σε θέση να απειλούν την Ελλάδα και την Ελληνική Εθνική Μειονότητα αλλά οφείλουν να θυμούνται ότι παραμένει σε ισχύ -αν και δεν έχει εφαρμοστεί- το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, σύμφωνα με το οποίο η Βόρεια Ήπειρος καθίσταται αυτόνομη και η Ελλάς είναι ικανή και αποφασισμένη να επικαλεστεί κάθε νόμιμο δικαίωμά της για την προστασία των ελληνικών πληθυσμών και την επιβολή της νομιμότητας.

Οι συνεχιζόμενες προκλήσεις προς την Ελλάδα όχι μόνο δεν θα έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα για την Αλβανία, το αντίθετο μάλιστα, υπονομεύουν την πρόοδο και προκοπή του ίδιου του αλβανικού λαού, του οποίου τα συμφέροντα περνάνε από την Ελλάδα και ταυτίζονται με εκείνα του ελληνικού λαού. Τα φερέφωνα του ισλαμισμού και της μισαλλοδοξίας είναι εχθροί πρωτίστως του ίδιου του αλβανικού λαού και της ευημερίας του. 

tribune.gr 
το είδαμε ΕΔΩ

ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η ανακοίνωση από την Τουρκία της δημιουργίας τρίτου Κέντρου παράγωγης πυρηνικής ενέργειας στην İğneada, στην Ανατολική Θράκη, στην ακτή της Μαύρης θάλασσας, έφερε ξανά στο προσκήνιο τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τουρκίας αλλά και της…ελληνικής εμπλοκής, ένα τεράστιο θέμα για το οποίο πολύ λίγες πληροφορίες έχουν βγει στην δημοσιότητα εδώ στην Ελλάδα.

Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ένα έντονο παρασκήνιο γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας. Οι πληροφορίες και οι ενδείξεις αναφέρουν ότι η γειτονική χώρα επιδιώκει την δημιουργία πυρηνικών κέντρων παραγωγής ενέργειας, σαν ένα προπέτασμα για την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Σαν πρόφαση και αιτία προβάλλεται το τεράστιο ενεργειακό πρόβλημα της, στην πραγματικότητα όμως οι Τούρκοι φέρονται αποφασισμένοι να ακολουθήσουν το παράδειγμα τους Ισραήλ και άλλων χωρών που απέκτησαν πυρηνικό οπλοστάσιο, κάνοντας αρχή με την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας για καταναλωτικούς σκοπούς.

Το θέμα είχε έρθει στην δημοσιότητα για πρώτη φορά με ξεκάθαρο τρόπο το 2000.
Σύμφωνα με τότε δημοσίευμα της εφημερίδας Χουριέτ, στις 13 Μαρτίου του 2000, το κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης, που μετείχε τότε στην τουρκική κυβέρνηση συνασπισμού, (Ετσεβίτ, Γιλμάζ, Μπαχτσελί), εξέφρασε την επιθυμία να αποκτήσει η Τουρκία πυρηνικά όπλα.

Συγκεκριμένα ο τότε υπουργός Συγκοινωνιών της τουρκικής κυβέρνησης και βουλευτής του κόμματος των Εθνικιστών, Ενίς Οκσούζ, δήλωσε ότι το κόμμα του επιθυμεί την δημιουργία πυρηνικών κέντρων και την απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας για την κατασκευή ατομικής βόμβας. Ο Τούρκος υπουργός δήλωσε πως :«Ενώ την δυνατότητα αυτή την έχουν πολλές χώρες όπως ΗΠΑ, Ρωσία ακόμα και η Βουλγαρία και κανείς δεν διαμαρτύρεται, στην περίπτωση της Τουρκία υπάρχουν αδικαιολόγητα πολλές και έντονες διαμαρτυρίες». Ο Ενίς Οκσούζ πρόσθεσε πως, «Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο δεν έχει χρησιμοποιηθεί πουθενά η ατομική βόμβα. Το γεγονός αυτό δείχνει πως τα πυρηνικά όπλα χρησίμευσαν για τον αμοιβαίο εκφοβισμό και την εδραίωση της ειρήνης.

Όπως κατέχουν και άλλες χώρες ατομική βόμβα, έτσι πρέπει και η Τουρκία να αποδεχτεί αυτή την προοπτική. Η κατοχή ατομικής βόμβας αυξάνει την εμπιστοσύνη στην ασφάλεια της χώρας. Η ατομική βόμβα είναι εγγύηση σε όποια εχθρική επιβουλή κατά της Τουρκίας».

Στις 23 Μαρτίου του 2001 ο τότε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας, στρατηγός Χουσεΐν Κιβρίκογλου, επισκέπτεται το νέο πυρηνικό κέντρο του Πακιστάν ειδικευμένο για εφαρμογές στον τομέα της άμυνας, προσκεκλημένος του τότε Πακιστανού προέδρου, στρατηγού Περβέζ Μουσερέφ, με τον οποίο, όπως ανέφερε ο τουρκικός τύπος, είχε διαβουλεύσεις για την προώθηση της συνεργασίας των δυο χωρών στον πυρηνικό τομέα.

Οι Κιβρίκογλου και ο Μουσερέφ συζήτησαν το θέμα της στρατιωτικής συνεργασίας των δυο χωρών, ιδιαίτερα στον τομέα των πυρηνικών όπλων, ένας τομέας που από καιρό η Τουρκία είχε εκδηλώσει μεγάλο ενδιαφέρων για να έχει συνεργασία με το Πακιστάν που είναι πυρηνική χώρα, αλλά δεν έγινε γνωστό τι ακριβώς είπαν και τι συμφωνήθηκε κατά την διάρκεια των συνομιλιών τους.

Ο Πακιστανός ηγέτης είχε ζητήσει από την Τουρκία να ενισχύσει την διεθνή παρουσία του Πακιστάν και ότι είναι θαυμαστής του Κεμάλ Ατατούρκ, ενώ θέλει να ακολουθήσει τα βήματα του στον εκσυγχρονισμό του Πακιστάν. Πρόσθεσε δε, ότι μπορεί να έρθει στην Τουρκία μετά, από ένα δύο μήνες για να έχει άμεση επαφή με την τουρκική ηγεσία.

Ο Μουσερέφ γρήγορα θέλησε να εκπληρώσει την επιθυμία του και έτσι στις 8 Νοεμβρίου 2001 έσπευσε να επισκεφτεί την Άγκυρα, την πρώτη ξένη πρωτεύουσα που επισκέπτονταν μετά την επικράτηση του. Στην Άγκυρα ο Μουσερέφ είδε και τον Ετσεβίτ και τον Ντεμιρέλ, ενώ κατέθεσε στεφάνι στο μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ εκδηλώνοντας για άλλη μια φορά τον θαυμασμό του στον ιδρυτή της τουρκική δημοκρατίας. Αν και δεν έγιναν γνωστές πολλές λεπτομέρειες από τις επαφές του Πακιστανού δικτάτορα, με την τουρκική ηγεσία από τότε υπήρξαν συζητήσεις για την στρατιωτική συνεργασία στο πυρηνικό τομέα. Παράλληλα ο Μουσερέφ έκανε τώρα γνωστό στον Κιβρίκογλου, πως ενδιαφέρετε για αγορά οπλικών συστημάτων από την Τουρκία, καθώς και για συνεργασία στον τομέα της πολεμικής βιομηχανίας.

Το θέμα επανήλθε πριν από έξη χρόνια, το 2009. Σύμφωνα με ανταπόκριση από την Ουάσιγκτον της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ, στις 7 Μαρτίου 2009, ο βασικός σύμβουλο του Εθνικού Συμβουλίου των ΗΠΑ και της κυβέρνησης Ομπάμα, γνωστός στην Ελλάδα από παλιότερη θητεία του στο αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, Ζίμπγκνιου Μπρεζίνσκυ, δήλωσε πως : «Η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει την ατομική βόμβα στην περίπτωση που το Ιράν προχωρήσει στην δημιουργία πυρηνικού οπλοστασίου». Ο Μπρεζίνσκυ σε ειδική συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του αμερικανικού Κογκρέσου, υποστήριξε ότι η προσπάθεια του Ιράν να αποκτήσει εμπλουτισμένο ουράνιο και στη συνέχεια να δημιουργήσει πυρηνικό οπλοστάσιο, δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να προχωρήσει στην ίδια κατεύθυνση προς απόκτηση ατομικής βόμβας.

Τις ίδιες απόψεις υποστήριξε και ο πρόεδρος του Τουρκοαμερικανικού Συμβουλίου, (ATC), Brend Scowcroft, οποίος επίσης μίλησε στην ίδια συνεδρίαση του αμερικανικού κογκρέσου. Ο Scowcroft ισχυρίστηκε Brend Scowcroft, οι τρεις συμμαχικές χώρες των ΗΠΑ , δηλαδή η Τουρκία, η Αίγυπτος (πριν από την επικράτηση του στρατηγού Σίσι), και η Σαουδική Αραβία, να εισέλθουν στο κλαμπ των πυρηνικών χωρών εφ’ όσον το Ιράν δεν εγκαταλείψει τις πυρηνικές του φιλοδοξίες για την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου.

Εντύπωση προκαλούσε και το γεγονός πως την ίδια μέρα που οι δηλώσεις αυτές γίνονταν γνωστές στην Τουρκία από τον τουρκικό τύπο, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Χιλμί Γκιουλέρ, δήλωνε στην τουρκική εφημερίδα Σαμπάχ, πως η δημιουργία πυρηνικών κέντρων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας για την Τουρκία δεν είναι πολιτική επιλογή, αλλά αναγκαιότητα. Ο Γκιουλέρ υποστήριξε ότι η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει στην απόκτηση εμπλουτισμένου ουρανίου που θα την βοηθήσει στο να λύσει τα αυξημένα ενεργειακά της προβλήματα και στην ενεργειακή της αυτάρκεια.

Παράλληλα ισχυρίστηκε πως δεν είναι δυνατό ενώ σχεδόν όλες οι γειτονικές με την Τουρκία χώρες να παράγουν ενέργεια από πυρηνικά κέντρα, η ίδια η Τουρκία να μην έχει αυτή την δυνατότητα.

Στις 10 Φεβρουαρίου 2010 με ένα αποκαλυπτικό δημοσίευα τής τουρκικής εφημερίδας Βατάν και με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Στην Τουρκία υπάρχουν ατομικές βόμβες», άνοιγε εκ νέου το θέμα της ύπαρξης πυρηνικών όπλων στην Τουρκία. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, ο τότε Γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Τζωρτζ Ρόμπερσον, είχε δηλώσει ότι στην Τουρκία υπάρχουν πυρηνικά όπλα αμερικανικής προέλευσης.

Παράλληλα στην τότε Διάσκεψη για την Ασφάλεια που γίνονταν στο Μόναχο, ο τότε Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Guido Westerwelle, ανέφερε ότι μετά την λήξη του ψυχρού πολέμου οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν 180 ατομικές βόμβες στις χώρες Ιταλία, Τουρκία, Ολλανδία και Βέλγιο, όπου υπήρχαν αποθήκες πυρηνικών όπλων.

Οι δηλώσεις αυτές του Γερμανού υπουργού προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας και μάλιστα ακουστήκαν και πολλές φωνές που ζητούσαν από τις κυβερνήσεις των χωρών αυτών να ξεκαθαρίσουν το ζήτημα της ύπαρξης ή μη πυρηνικών οπλών στο έδαφος τους από την εποχή του ψυχρού πολέμου και αν οι βόμβες αυτές είναι δυνητικά χρησιμοποιήσιμες και γιατί δεν έχουν εξουδετερωθεί. Όσον αφορά την Τουρκία από αυτές τις ατομικές βόμβες οι 40, με 90, όπως αναφέρθηκε, βρίσκονται στην μεγάλη αμερικανική αεροπορική βάση του Ιντζιρλίκ και έχουν εγκαταλειφθεί στα χέρια των Τούρκων.

Το θέμα όμως απόκτησε ιδιαίτερο ενδιαφέρων μετά την αιφνίδια παρέμβαση του Ισραηλινού παράγοντα με μια «περίεργη», όπως χαρακτηρίστηκε τότε από πολλούς Τούρκους, και εδώ θα πρέπει να δώσουμε προσοχή, ανάμειξη και της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας. Πάνω σε αυτό μετά από λίγες μέρες όπως έγινε γνωστό στην ίδια την Τουρκία, είχαμε τρία απανωτά δημοσιεύματα για το ζήτημα της ύπαρξης πυρηνικού οπλοστασίου στην Τουρκία.

Συγκεκριμένα στις 16 Φεβρουαρίου της Τζουμχουριέτ και στις 17 Φεβρουαρίου 2010 στις Ζαμάν και Μιλιέτ, όπου αναφέρονταν στην περίεργη και «τυχαία ;;», όπως χαρακτήριζαν οι τουρκικές εφημερίδες, συνάντηση του τότε Έλληνα πρωθυπουργού κ Παπανδρέου και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου στην Μόσχα, όπου πραγματοποιούσαν επίσημη επίσκεψη. Στην συνάντηση αυτή, όπως ανέφεραν οι τουρκικές εφημερίδες, (η οποία επιβεβαιώθηκε και από ελληνικής πλευράς), ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επέσεισε την προσοχή στον Έλληνα συνάδελφο του για τον κίνδυνο που δημιουργεί η ύπαρξη ατομικών όπλων στην Τουρκία.

Το ατομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας, που έρχεται σύμφωνα με τον Νετανιάχου μετά την απόκτηση ατομικού οπλοστασίου από το Ιράν, δημιουργεί μεγάλο κίνδυνο αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη περιοχή και είναι ένα θέμα, που όπως ανέφεραν οι τουρκικές εφημερίδες, διαβίβασε στον κ Παπανδρέου ο Ισραηλινός πρωθυπουργός. Ο Νετανιάχου πρόσθεσε επίσης ότι πυρηνικά όπλα εκτός από το Ιράν και τώρα και την Τουρκία και πολύ πιθανό σύντομα και στην Σαουδική Αραβία και στην Αίγυπτος, μετατρέπουν κυριολεκτικά την Μέση Ανατολή σε ανεξέλεγκτη πυρηνική πυριτιδαποθήκη. Φυσικά δεν υπήρξε καμία αντίδραση από ελληνικής πλευράς. Άλλωστε κάνεις δεν περίμενε κάτι τέτοιο από τον γνωστό μας ΓΑΠ!

Στο ίδιο θέμα επανήλθε στις 22 Φεβρουαρίου 2010 η τουρκική εφημερίδα Σαμπάχ, η οποία αναδημοσίευε άρθρο της ισραηλινής εφημερίδας Χααρέτς, η οποία υποστήριζε ότι η Τουρκία έχει ήδη πυρηνικό οπλοστάσιο. Οι Ισραηλινοί όπως φαίνεται επέμειναν στην θέση αυτή επισημαίνοντας τους κινδύνους της ύπαρξης τέτοιων βομβών στην Τουρκία. Ο λόγος ήταν ότι είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην Άγκυρα. Το άρθρο υπογράφονταν από τον έγκυρο Ισραηλινό ερευνητή, Ζβι Μπαρέλ, ο οποίος ισχυρίζονταν ότι στην συνάντηση που είχαν στην Μόσχα ο Ισραηλινός πρωθυπουργός και ο Έλληνας πρωθυπουργός κ Παπανδρέου, ο κ Νετανιάχου προειδοποίησε την Ελλάδα για τις σοβαρές συνέπειες που μπορεί να έχει ακόμα και στην εθνική κυριαρχία της Ελλάδας η ύπαρξη πυρηνικού οπλοστασίου στην Τουρκία, όπως έχει για το Ισραήλ η ύπαρξη πυρηνικού οπλοστασίου στο Ιράν.

Το θέμα τώρα επανέρχεται για άλλη μια φορά και είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που άπτεται άμεσα της ασφάλειας της χώρας μας αλλά και γενικότερα της ευρύτερης περιοχής. Είναι ένα θέμα που επιβάλλεται να το παρακολουθούμε άμεσα. 

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.