Τελευταίες αναρτήσεις

24 Απριλίου 2018

ΠΑΤΡΙΚΟ ΚΑΙ ΜΗΤΡΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Σε μια χώρα με πρώτο εθνικό ζήτημα την υπογεννητικότητα, μόνο οι μανάδες γεννούν τέκνα κι όχι τα «σύμφωνα»

Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη*

Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ, σταθερά και αταλάντευτα, δήλωνε και δηλώνει την αντίθεσή της στο σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. Οχι γιατί μας ενδιαφέρει τι κάνουν στο κρεβάτι τους οποιοιδήποτε συμπολίτες μας. Δικαίωμά τους να ζουν όπως θέλουν, εφόσον είναι ενήλικοι και υπάρχει συναίνεση - δεν αφορά κανέναν το τι κάνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες της κρεβατοκάμαράς τους.

Η αντίθεσή μας εδράζεται σε έναν πολύ σημαντικό λόγο: Λέμε εμφατικά ότι το σύμφωνο είναι η Κερκόπορτα για την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, κάτι που παραβιάζει το βασικό δικαίωμα των παιδιών σε γονείς, που σημαίνει «πατέρας» και «μητέρα», «πατρικό» και «μητρικό πρότυπο».

Η τροπολογία που ήρθε από τη Θεανώ Φωτίου επιβεβαιώνει δυστυχώς τη θέση μας. Αποτελεί την επιτομή της βαρβαρότητας του «δικαιωματισμού», της «πολιτικής ορθότητας», με θύματα τα παιδιά, τα οποία θα μπορούν πλέον να υιοθετηθούν και από ομόφυλα ζευγάρια που σύναψαν σύμφωνο συμβίωσης.

Η πιο βαρεμένη εκδοχή της Αριστεράς έχει κατασκευάσει και ψευδοεπιστημονική βάση, ότι τάχα δεν έχουν καμιά διαφορά τα παιδιά που θα μεγαλώσουν μόνο με δύο «πατεράδες» ή μόνο με δύο «μανάδες». Η επόμενη «έρευνα» θα βεβαιώνει ότι μπορούμε να περπατάμε με το κεφάλι και να αναπνέουμε από τα αυτιά. Η ατζέντα του πολιτισμικού μαρξισμού κάνει επέλαση, με στόχο πλέον την παραδοσιακή οικογένεια. Φυσικά και υπάρχουν παιδιά που έχουν στερηθεί τον πατέρα ή τη μάνα τους από θάνατο ή ατύχημα. Αυτό, όμως, δεν είναι επιλογή αλλά ατύχημα, είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας. Οι μαινάδες και οι σεληνιασμένοι του «δικαιωματισμού» θα ωρύονται πάλι ότι υπάρχουν παιδιά που κακοποιούνται σε παραδοσιακές οικογένειες και που θα είχαν ίσως καλύτερη τύχη σε ένα ομόφυλο ζευγάρι.

Οι απαντήσεις είναι απλές: Το ότι υπάρχουν δυσλειτουργικές παραδοσιακές οικογένειες δεν σημαίνει ότι πρέπει να φτιάξουμε κι άλλες. Ενα κακοποιημένο παιδί που καταλήγει σε ίδρυμα δικαιούται ανάδοχους γονείς, όμως αυτό σημαίνει πατέρα και μάνα. Αμα οι δικαιωματιστές ή οι επαγγελματίες gay ακτιβιστές θέλουν να κάνουν πειράματα, ας τα κάνουν πάνω στο κεφάλι τους κι όχι πάνω σε ορφανά ή εγκαταλειμμένα παιδιά. Τα παιδιά δεν είναι αξεσουάρ ολοκλήρωσης φαντασιώσεων ανδρών που δεν θα γίνουν ποτέ μάνες και γυναικών που δεν θα γίνουν ποτέ πατεράδες. Δεν μπορεί το κράτος, αντί να προστατεύει αυτά τα παιδιά, να φτιάχνει θεσμούς για να ικανοποιεί γούστα που ανήκουν στο ντιβάνι του ψυχολόγου ή στην κρεβατοκάμαρα. Παρά τη χυδαία και ολοκληρωτική προπαγάνδα, με τη συνέργεια ψευδοεπιστημονικών μπουρδολογιών, τα φύλα είναι δύο κι όχι εξήντα δύο. Οι σεξουαλικές αποκλίσεις και τα περίεργα γούστα δεν συνιστούν φύλα. Οι άνθρωποι χωρίζονται σε άνδρες και γυναίκες, με σπανιότατο φαινόμενο τον ερμαφροδιτισμό. Το με τι θες να κοιμάσαι ή αν σου αρέσει να φοράς φουστάνια ή να ντύνεσαι νταλικέρης, γούστο και καπέλο σου, αλλά δεν σε καθιστά άλλο φύλο από αυτό που σε καθορίζει η ανατομία σου.

Και, φυσικά, ώσπου να σβήσει ο ήλιος, τα παιδιά όλου του κόσμου θα χρειάζονται την τρυφερή αγκαλιά της μάνας, την προστατευτική παρουσία του πατέρα - πατρικό και μητρικό πρότυπο. Κι αυτό που πάει να ψηφιστεί παραβιάζει βάναυσα τα δικαιώματα των παιδιών, τα οποία μετά την πρώτη τραγωδία της εγκατάλειψης και της ορφάνιας θα υποστούν και την τραγωδία της αποστέρησης του πατρικού ή του μητρικού προτύπου, και μάλιστα με τη βούλα του κράτους. 

Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ θα καταργήσει όλο το πλέγμα των άθλιων νόμων που προσβάλλουν τα δικαιώματα των παιδιών και θα αναλώσει χρήμα, θεσμούς και χρόνο για τη στήριξη της κανονικής, παραδοσιακής οικογένειας. Διότι σε μια χώρα με πρώτο εθνικό ζήτημα την υπογεννητικότητα, μόνο οι μανάδες γεννούν παιδιά κι όχι τα «σύμφωνα». Και τα παιδιά που ζουν σε ιδρύματα θα δίνονται μόνο σε άκληρα ζευγάρια, όπου τα παιδιά θα έχουν και πατρική και μητρική παρουσία.

Τι να κάνουμε; Δεν είναι όλα κανονικά και όλα φυσιολογικά, όπως θέλουν φασιστοειδώς να επιβάλουν οι σαλεμένες θεωρίες του «δικαιωματισμού». Σεβαστά το διαφορετικό, η απόκλιση, όταν δεν παραβιάζουν τους νόμους, αλλά κατεβείτε από τον σβέρκο της κοινωνίας.

*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ

πηγή

4 Τούρκοι για κάθε Ελληνα

Σύμφωνα με την ανταλλακτική «οικονομία»του Ερντογάν κάθε Ελληνας έχει πολλαπλάσια αξία από τον Τούρκο. Δίκιο έχει… 

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος

Mας ζητούν, να δώσουμε πίσω τους Ελληνες στρατιωτικούς και είπαμε, αν έχουν τέτοια απαίτηση, πρώτα θα πρέπει να μας επιστρέψετε τους στρατιώτες που συμμετείχαν στο πραξικόπημα ενάντια στο κράτος μας. Κι αυτοί στρατιωτικοί είναι. Κι εμάς πρέπει να μας τους δώσουν. Αν μας τους δώσουν, τότε κι εμείς θα τους βάλουμε (τους δύο Ελληνες) στο τραπέζι». Αυτά είπε ο υποψήφιος ισόβιος σουλτάνος σε συνέντευξή του, που μεταδόθηκε ζωντανά σε όλα τα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα, εν όψει των εκλογών της 24ης Ιουνίου. 

Με λίγα λόγια, εμμέσως πλην σαφώς ο Ρετζέπης το παραδέχθηκε ότι τους απήγαγαν οι Τούρκοι τους δύο δικούς μας για να κάνουν ανταλλαγή με τους οκτώ δικούς τους, που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο, οπερετικό πραξικόπημα. 

Τοιουτοτρόπως, ο υπερφιλόδοξος και τελευταία ασυγκράτητος γείτων διασύρει τους ελληνόφωνους ντελάληδές του που έλεγαν ότι ήταν «τυχαίο περιστατικό», ότι «έχασαν τον δρόμο τους» οι Ελληνες στρατιωτικοί και η Τουρκία δεν είχε προσχεδιάσει όσα συνέβησαν. 

Ομως, από όσα είπε ο Ερντογάν προκύπτει και το εξής ενδιαφέρον συμπέρασμα: Κάθε Ελληνας ανταλλάσσεται με τέσσερις Τούρκους. Λίγο ακόμα να ζοριζόταν ο πρόεδρας, θα επιβεβαίωνε τον Ηράκλειτο που έλεγε «εἷς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι - για εμένα μετράς για δέκα χιλιάδες αν είσαι άριστος». Από το ένα προς τέσσερα ως το έναν προς δέκα χιλιάδες μεσολαβεί μόνο λίγη αγωνία περισσότερη για το προσωπικό μέλλον του. Οταν ανέλαβε την εξουσία, μπορούσε να εγγυηθεί στους προκατόχους του ότι δεν θα τους καταδίωκε και δεν θα είχαν ντράβαλα με τη Δικαιοσύνη. Τώρα, όπως τα έχει καταφέρει, πρέπει να μείνει γαντζωμένος στην εξουσία μέχρι το τέλος του βίου του. Κανείς δεν μπορεί να του εγγυηθεί ότι δεν θα διωχθεί αν χάσει τον θρόνο του. Αν σφίξουν κι άλλο τα γάλατα, ο Ερντογάν θα μας προτείνει ακόμα θεαματικότερες τράμπες. 

Φυσικά, εμείς (όπως κι αν ορίζεται αυτό το «εμείς») πρέπει να έχουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε ένα ληγμένο γραμμάτιο παρά σε μια υπόσχεση Τούρκου αρχηγού κράτους.

πηγή

Οι τούρκοι θέλουν την ΘΡΑΚΗ για να μην χάσουν την ΠΟΛΗ.

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ ανεβαίνει Θράκη, χρειάζεται;

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ότι κάνει ο κ. Ενρτογάν παλαβό ή πονηρό είναι γιατί τα τελευταία χρόνια βλέπει συνέχεια τον ίδιο εφιάλτη
«να χάνει την Κωνσταντινούπολη»

Πλησιάζει μάλιστα η φετινή επέτειος της άλωσης και λόγω της προεκλογικής περιόδου ετοιμάζεται για νέες φιέστες στα τείχη, στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.

Πιθανόν φέτος να καλέσει και Ρώσους τουρίστες για να δουν το υπερθέαμα με σκοπό να υπερκεράσει- ξορκίσει το κακό του όνειρο.
Το επαναλαμβάνουμε «το προφητευόμενον φυγείν αδύνατον» 
«Οι τούρκοι θέλουν την ΘΡΑΚΗ για να μην χάσουν την ΠΟΛΗ.» 
«και στο Βυζάντιο την ΠΟΛΗ την προστάτευε η ΘΡΑΚΗ»

Σοφή κουβέντα από σοφό άνδρα- γέροντα που μόλις μας την ανακοίνωσε ανατριχιάσαμε.

Τι εστί η ΘΡΑΚΗ;
Πάρα πολλά για πολλούς.
Όμως για την τουρκία η Θράκη (Δυτική και Ανατολική) είναι ο ομφάλιος λώρος της με την ΕΥΡΩΠΗ.

Έτσι και την «απωλέσει» χάνει αυτομάτως την ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ και φυσικά τα ΣΤΕΝΑ.

Όποιος κατέγινε με την ιστορία κατανόησε την αξιακή γεωστρατηγική θέση αυτής της στενής λωρίδας γης που λέγεται Θρακική γη.

Σήμερα η Θράκη ταυτίζεται με τις διαδρομές των ενεργειακών αγωγών προς την Ευρώπη με ότι αυτό σημαίνει για να αναδειχθεί η γη αυτή στο μέγιστο επίπεδο χάραξης γεωπολιτικών θέσεων και σχηματισμού όψιμων συμμαχιών.

Δεν θα μπορούσε η αιματοβαμμένη και αγιοτόκος ΘΡΑΚΙΚΗ ΓΗ να μην παίξει σημαντικό ρόλο στα σημερινά δρώμενα.

Και ήδη παίζει διότι οι εξελίξεις που θα επιφέρουν παγκόσμιες ανατροπές ξεκίνησαν από αυτήν δίχως να το έχουμε κατανοήσει.
«Από εκεί θα αρχίσει, από την Θράκη!».
Ο λόγος αυτός του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ σφραγίστηκε άνωθεν από το 1990 και σήμερα βιώνεται.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ δεν επιβεβαιώθηκε μόνο όσο αφορά το διπλωματικό επεισόδιο της Θράκης που ξεκίνησε με την διαφυγή των οκτώ τούρκων στρατιωτικών μετά το καλοκαιρινό πραξικόπημα το 2016 και αποκορυφώνεται με την απαγωγή των δυο στρατιωτικών μας που η λύση στο πρόβλημα τους καθυστερεί λόγω των πρόσφατων τουρκικών εκλογών.

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ επιβεβαιώνεται και στις λεπτομέρειες αυτή της μαρτυρίας του.

ΠΑΝΑΓΟΥΔΑ 1990 
«Μου λέει ο γέροντας «θα σου πω… Εγώ μου λέει δεν θα το δω, εσύ θα το δεις. Θα γίνει επί των ημερών σου! Εσύ θα το ζήσεις το γεγονός αυτό… Το πρόβλημα θα αρχίσει από την Θράκη. 
Θα είναι ένα διπλωματικό επεισόδιο το οποίο δεν θα μπορεί να λυθεί. 
Τότε όμως οι δήθεν «φίλοι» μας θα βοηθήσουν την Ελλάδα μας αλλά στην ουσία αυτοί θα έχουν το μυαλό τους στα Δαρδανέλια και στην Ευρωπαϊκή Τουρκία.» 
Από εκεί θα αρχίσει, από την Θράκη!».
Τον ρωτάω «εμείς θα λάβουμε μέρος σε ό,τι γίνει;» 

«Όχι!», μου λέει. «Εμείς θα φτάσουμε μέχρι το σημείο της γενικής επιστράτευσης. Χάρην των μικρών των παιδιών, των μοναχών και άλλων που προσεύχονται ο Θεός θα μας λυπηθεί και δεν θα μας αφήσει να λάβουμε μέρος στον πόλεμο που θα γίνει. Θα την πατήσουν αυτοί οι δήθεν «φίλοι» μας και οι άλλοι…»»ΔΗΜΟΣΙΕΎΘΗΚΕ στις  23 Σεπτεμβρίου 2012 ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΗΓΓΙΚΕΝ 

Τα θυμηθήκαμε όλα αυτά, όχι γιατί τα βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας με την άδικη αιχμαλωσία και απαγωγή των δυο στρατιωτικών μας.

Αλλά κυρίως γιατί σοφές κουβέντες από ένα ευλαβή γέροντα λευίτη που σηκώνει ικετευτικά τα χέρια του σε ακριτικό νησί ήρθαν εις γνώση μας προς επίρρωση των παραπάνω. 
- οι εκλογές στην τουρκία επισπεύσθηκαν από Οικονομία ΘΕΟΥ για να μαζευτούν τα πράγματα και να μην πλατειάζουν ώστε να δούμε και το τέλος. 
- τον τελευταίο λόγο σε όλα τον έχει ο ΘΕΟΣ. 
- είμαστε στον προθάλαμο του πολέμου. 
- ένα τυχαίο γεγονός θα είναι η ανάφλεξη και μετά θα γίνουν όλα. 
- μια ευθεία γραμμή από το νησί Ανθρωποφάς προχωράει βόρεια κοντά στην Λαδοξέρα. Για αυτό λυσσάνε οι τούρκοι οι οποίοι θέλουν να φτάσουν στον 25ο Μεσημβρινό και έτσι να ελέγχουν όλη την ΑΟΖ μέχρι και την Κύπρο η οποία θα δεχτεί και τις προκλήσεις τους.

- Με όλα αυτά που γίνονται (προκλήσεις τούρκων) δεν μας ζυγίζουν μόνο αυτοί αλλά και όλοι οι άλλοι, και θέλουν να δουν μέχρι που θα φτάσουμε, πότε θα αντιδράσουμε και πως.

- «Οι τούρκοι θέλουν την ΘΡΑΚΗ για να μην χάσουν την ΠΟΛΗ.» 
- «και στο Βυζάντιο την ΠΟΛΗ την προστάτευε η ΘΡΑΚΗ»

- Θα απελευθερωθούν τα ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ στην Κύπρο, στην ΠΟΛΗ αλλά και τα νοητά τέτοια στην Ελλάδα, όταν απελευθερωθούν πρώτα τα ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ του μυαλού μας από τον εγωισμό, την φιλαυτία και την αμετανοησία. 

Eμείς τι άλλο να συμπληρώσουμε; 

Μόνο το ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Oι 7 ευρωβουλευτές που ψήφισαν να μην απελευθερωθούν οι Έλληνες στρατιωτικοί

Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το θέμα των δύο ελλήνων στρατιωτικών που παραμένουν υπό κράτηση στις τουρκικές φυλακές χωρίς ούτε καν να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία (607 ψήφους υπέρ, 7 κατά και 18 αποχές).

Αλλά όχι με ομοφωνία. Και αυτό γιατί επτά μέλη του ΕΚ ψήφισαν «όχι» στο αίτημα άμεσης απελευθέρωσης των αξιωματικών Μητρετώδη και Κούκλατζη. 

Οι εν λόγω «Ευρωπαίοι» προέρχονται από έξι διαφορετικά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και από τέσσερις διαφορετικές πολιτικές ομάδες. Αδιευκρίνιστα παραμένουν προς το παρόν τα κίνητρα πίσω από την απόφασή τους να στηρίξουν τις πρακτικές του καθεστώτος Ερντογάν, σε μία περίοδο μάλιστα που τόσο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όσο και η Ευρωβουλή έχουν καταδικάσει επανειλημμένως τον περιορισμό του κράτους Δικαίου στη γείτονα, τις μαζικές φυλακίσεις αντιφρονούντων, αλλά και συγκεκριμένα τη σύλληψη και κράτηση των δύο στελεχών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. 

Οι ευρωβουλευτές που είπαν «όχι» στο ψήφισμα είναι οι εξής: 

1. Φρανκ Μπόγκοβιτς (Σλοβένος, Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα)
2. Ρίτσαρντ Κόρμπετ (Βρετανός, Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα)
3. Αντρέ Έλισεν (Ολλανδός, Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας)
4. Λίντια Τζοάνα Γκέρινγκερ ντε Όντεμπεργκ (Πολωνή, Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα)
5. Πίτερ Γιάρ (Γερμανός, Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα)
6. Όλαφ Στούγκερ (Ολλανδός, Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας)
7. Μαρί-Κριστίν Βεργκιάτ (Γαλλίδα, Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά)

πηγή 

ΣΧΟΛΙΟ

Καλό είναι να τους θυμόμαστε μελλοντικώς...
Που ξέρεις μπορεί κάποιος από αυτούς να επισκεφτεί κάποτε την πατρίδα μας...
Να του κάνουμε μια "καλή υποδοχή" βρε αδερφέ... 

Πάντως αν και προσωπικά δεν με ενδιαφέρει ο οίκτος των Ευρωπαίων δυναστών της πατρίδας μου ωστόσο θεωρώ σαν κάτι θετικό την ψήφο υπέρ της θέσης της Ελλάδας...
Οι Τούρκοι πάντως και ο Ερντογάν την έχουν γραμμένη...

Mar 9 «Στ’ άρματα, στ’ άρματα εμπρός στον αγώνα» (Ν. Καρβούνης, Ιθάκη 1942)

« …. Η τυραγνία των Τούρκων δεν υποφέρονταν πλέον. Και δι’ αυτήνη την τυραγνία, όπου δεν ορίζαμεν ούτε βιόν ούτε τιμή ούτε ζωή, αποφασίσαμεν να σηκώσομε άρματα εναντίον της τυραγνίας. Είτε θάνατος είτε λευτεριά». (Ι. Μακρυγιάννης, που παραμένει πάντα επίκαιρος).

Ένα εγκληματικό καθεστώς κατοχής, γερμανικής έμπνευσης, ένα λογιστικό χρέος που ναι μεν τεκμηριώνεται σε 4 δανειακές συμβάσεις αλλά δεν νομιμοποιείται στα δικαστήρια (ούτε στις χώρες των πιστωτών) και ένας πολιτικός κόσμος, που πουλά και την ψυχή του ακόμη στον διάολο για την καρέκλα, είναι τα τρία καρκινώματα που 'φεραν την χώρα στο «αμήν».

Επί Γερμανικής κατοχής, αναδείχθηκε η φτώχεια, η αδικία και η βαρβαρότητα ως αξία, διαλύθηκαν οι δομές και οι θεσμοί του κράτους, καταλύθηκε το Σύνταγμα, λοιδορήθηκε η πίστη, αλλοιώθηκε η εθνική ταυτότητα, απαξιώθηκε η εθνική κληρονομιά και ξεπουλήθηκε αντί πινακίου φακής κάθε τι το Ελληνικό, ιερό και όσιο. Αγώνα δρόμου κάνει η κυβέρνηση Τσίπρα για να προλάβει να εκτελέσει, στην ώρα τους, όλες τις παραγγελιές των δανειστών σε προαπαιτούμενα. Το περίεργο στην όλη υπόθεση είναι ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση δεν αντιδρά αλλά δια της σιωπής της στηρίζει την εθνοκτόνο πολιτική της κυβέρνησης, από φόβο μάλλον, μη τυχόν δυσαρεστηθεί το Βερολίνο. Ποσώς ενδιαφέρεται ο πολιτικός κόσμος και η ελίτ της χώρας, λόγω μνημονίων, αν έχει ακόμη ο λαός στον ήλιο μοίρα. Μόνο η καρέκλα, το προσωπικό συμφέρον και το "φαίνεσθαι" ενδιαφέρει τους προύχοντες και τους τσιφλικάδες του τόπου και τίποτε άλλο.

Προσωπικότητες σαν τον/την Κολοκοτρώνη, Μπουμπουλίνα, Καποδίστρια, Μελά, Δαμασκηνό, Λ. Καραγιάννη, Πλαστήρα, Παλαμά, Ελύτη, Σεφέρη κ.α. δεν διαθέτει η Ελλάδα, ούτε για δείγμα. Ποιός άλλος, πλην του λαού, έχει τα κότσια και την θέληση να βάλει τέλος στην δικτατορία των τοκογλύφων και να πει ΟΧΙ στον αλυτρωτισμό των «φίλων» και «συμμάχων»; 

Το πρόβλημα της πατρίδος είναι εσωτερικό και καθαρά καθεστωτικό, λύνεται δε μόνο όταν αυτή αλλάξει ρότα και συμμάχους. Στην λίστα της ντροπής, όπου η Ιστορία έχει καταγράψει όλες τις εθνικές προδοσίες και καταστροφές, το καθεστώς των Αθηνών θέλει τώρα να προσθέσει μια συλλογή από νέες χαμένες πατρίδες όπως την Μακεδονία, την Β. Ήπειρο, την Δ. Θράκη, το Ανατ. Αιγαίο και την Κύπρο. Τσάκισαν την χώρα οι δυνάμεις κατοχής με τα μνημόνια τους αφού το μόνο που επιδίωκαν, ήταν πώς θα την εξαφανίσουν από προσώπου γης. Ηδονίζονται οι «φίλοι» και «σύμμαχοι» στη σκέψη, ότι ο Έλληνας δεν θα πολεμήσει τον εισβολέα και ότι οι πολεμικές επιχειρήσεις δεν θα εξαπλωθούν εκτός της Ελληνικής επικράτειας. «Κούνια που τους κούναγε», ….νεκρός θα επιστρέψει ο εισβολέας στην πατρίδα του και όχι μόνο αυτός αλλά και αυτοί που τον προέτρεψαν να επιτεθεί στην Ελλάδα!

Ελλάς και Κύπρος είναι τα σιαμαία αδέλφια μιας και μόνης οικογένειας, που πάνε πάντα «πακέτο», είτε αυτό αρέσει στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ είτε όχι. Τα 600 τρισ. κυβικά πόδια σε φυσικό αέριο και τα πάνω από τρία τρισ. βαρέλια πετρέλαιο, βρίσκονται στα έγκατα της Ελληνοκυπριακής ΑΟΖ και, στην ανάγκη, θα τα εκμεταλλευτούν οι Έλληνες με τους νέους συμμάχους- αδελφούς τους μαζί. Πρόκειται για την δημιουργία ενός νέου φερέγγυου επιχειρηματικού οργανισμού που θα εγγυάται στους «πελάτες» του, πλήρη κάλυψη των αναγκών τους σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο, μέσω αγωγών που θα ξεκινούν από τα Ελληνοσερβικά και τα Ελληνοαλβανικά σύνορα (Χειμάρρα) αντίστοιχα και θα φτάνουν έως την τελευταία γωνιά της γηραιάς Ηπείρου και το σπουδαιότερο, σε καλές τιμές.

« Ο λαός δεν σώζεται αλλά σώζει » (Ν. Καζαντζάκης) 

Η πατρίδα, αν και βρίσκεται σε μια από τις πιο δύσκολες καμπές της Ιστορίας της, έχει καλούς οιωνούς. Στην περίπτωση δε που κατορθώσει ο λαός της να μονιάσει, αφήνοντας πίσω του διαφορές, μίση και πάθη του παρελθόντος και συνάμα αναγκαστεί το, μέχρι τώρα, πολιτικό και θεσμικό προσωπικό της χώρας να πάει «σπίτι» του, μηδενός εξαιρουμένου, έχοντας μάλιστα λογοδοτήσει για τα πεπραγμένα του στην δικαιοσύνη, επαληθεύονται οι οιωνοί και το μέλλον της Ελλάδος διαφαίνεται λαμπρό.

Δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία, λευτεριά, δημοκρατία και δικαιοσύνη σε ένα κράτος, όσο παραμένει το εθνικό του σύνταγμα ανενεργό και σε κατάσταση «καταστολής», όπως ακριβώς το βιώνουμε τα τελευταία εφτά χρόνια στην χώρα μας. Το Ελληνικό σύνταγμα και μόνο εγγυάται στον Έλληνα πολίτη τα θεμελιώδη δικαιώματά του για εθνική κυριαρχία, λευτεριά, δημοκρατία, δικαιοσύνη, υγεία, παιδεία, εργασία, κοινωνική πρόνοια και αξιοπρεπή διαβίωση. «Πίστη εις την πατρίδα» και εθνική άμυνα, με ανενεργό το εθνικό σύνταγμα, δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο.

Οι Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας χρειάζονται, στις δύσκολες στιγμές που περνά η πατρίδα, την βοήθεια και την υποστήριξη όλων ανεξαιρέτως των Ελλήνων πολιτών. Θέματα που σχετίζονται με την εθνική άμυνα και ασφάλεια και συνεπώς με το δικαίωμα της περαιτέρω ύπαρξης/παραμονής της Ελλάδος στον χάρτη, κρατών-μελών, του ΟΗΕ, δεν είναι δυνατόν να επαφίενται στην κρίση πολιτικών παραφυάδων και κλώνων που ευρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία, κατ’ εντολή των δυνάμεων κατοχής και είναι υπεύθυνοι για τη συνεχή παραβίαση του εθνικού συντάγματος.

«Φρουρές προστασίας του συντάγματος» οργανώνονται ανά την επικράτεια, προς ενίσχυση και υποστήριξη των Ε.Δ. και των σωμάτων ασφαλείας, οργανώσεις, που θέτουν εαυτόν στην υπηρεσία της συνταγματικής νομιμότητας. Με αυτό τον τρόπο απαντούν οι πολιτικά αδέσμευτοι Έλληνες πατριώτες στις απειλές, και στις προκλήσεις που δέχεται η πατρίδα από κάθε λογής σουλτάνους-ζαβά-κουτσαβάκια της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και της 5ης φάλαγγας των ντόπιων παρακρατικών και των πρακτόρων της ΜΙΤ, που μας κουβαλήθηκαν κατά χιλιάδες ως «μετανάστες».

‘Όταν σηκώσαμεν την σημαίαν εναντίον της τυραγνίας ξέραμεν ότι είναι πολλοί αυτείνοι και μαχητικοί κι’ έχουν και κανόνια κι’ όλα τα μέσα. Εμείς σε ούλα είμαστε αδύνατοι. Όμως ο Θεός φυλάγει και τους αδυνάτους, κι’ αν πεθάνωμεν πεθαίνομεν δια την Πατρίδα μας, δια την Θρησκεία μας και πολεμούμεν όσο μπορούμε εναντίον της τυραγνίας κι’ ο Θεός βοηθός ….» 

Καλή λευτεριά 

Νέα Φιλική Εταιρεία

23 Απριλίου 2018

Το σχέδιο της Τουρκίας για το Αιγαίο: Προκαλούν στα Ίμια αλλά στόχος είναι το Καστελόριζο

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης 

Από το 1922 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι δεν διέθεταν αρκετή θάλασσα, αλλά μετά το 1982 αντιλήφθηκαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. Εκείνη την χρονιά, θεμελιώθηκε η νέα έννοια του Δίκαιου της Θάλασσας, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που περιόριζε και άλλο την θάλασσά τους στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δυο εξαιρέσεων (1987 και Ίμια 1996), αλλά από το 2018 άρχισαν να προβάλουν και παρανοϊκές απαιτήσεις λέγοντας ότι τα Ίμια δεν είναι «γκρίζες ζώνες» αλλά ανήκουν στην Τουρκία. 

Ο Αλέξης Τσίπρας, άπειρος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, με προτροπή του Προέδρου Τραμπ, κάλεσε τον Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβριο και από τότε παρατηρούμε ένα Ερντογάν να αυξάνει τις απαιτήσεις του. Να προσπαθεί να βυθίσει ένα πλοίο του Λιμενικού στα Ίμια, να ζητά την επιστροφή στην Τουρκία 18 ελληνικών νησιών, να αιχμαλωτίζει δυο Έλληνες στρατιωτικούς στον Έβρο, και να λέει ότι τα Ίμια είναι τουρκικά (και τώρα που προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τον Ιούνιο, κρατηθείτε, για το τι άλλα θα απαιτήσει). Όχι μάλλον τον Παρθενώνα αλλά σίγουρα το σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Καστελόριζο, Ρω και Στρογγύλη). 

Εμείς, βέβαια, είμασταν τόσο φιλόξενοι στην Αθήνα, που του προσφέραμε για επιδόρπιο την υφαλοκρηπίδα. Έτσι θέλουμε να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις (ο Θεός να τις κάνει διαπραγματεύσεις) για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, μια έννοια που έχει, ουσιαστικά, παροπλιστεί από το 1982 με την δημιουργία της ΑΟΖ, αφού όλα τα κράτη του κόσμου ανακηρύσσουν και οριοθετούν ΑΟΖ και όχι υφαλοκρηπίδα. 

Εμείς, πάσχοντας από φοβικό σύνδρομο, δεν κατορθώσαμε να ακολουθήσουμε την ευφυή κίνηση του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου που ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2004. Δεν πρέπει, βέβαια, να λησμονούμε ότι ο Κώστας Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου και η Ντόρα Μπακογιάννη δυσαρεστήθηκαν με την ανακήρυξη της κυπριακής ΑΟΖ. Σήμερα, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, υποστηρίζουν την ΑΟΖ της Κύπρου αλλά αποφεύγουν να υποστηρίξουν την ελληνική ΑΟΖ! Οι Κύπριοι, για 14 χρόνια τώρα, ζητούν από τους Έλληνες να ανακηρύξουν ΑΟΖ και να την οριοθετήσουν με την Κύπρο και την Αίγυπτο αλλά απευθύνονται σε ώτα μη ακουόντων. 

Η σημασία και αξία του Καστελόριζου 

Η Ελλάδα ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το Καστελόριζο, όταν πληροφορήθηκε το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά περιθώρια. Επιπλέον το Καστελόριζο θα παρεχωρείτο στην Τουρκία. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο. Ο Άτσεσον πρότεινε μια αλλαγή που προέβλεπε ότι η Τουρκία θα διατηρούσε την Καρπασία μόνο για 50 χρόνια και η Τουρκία απέρριψε το νέο σχέδιο. Έχουν περάσει από τότε 54 χρόνια, αλλά φαίνεται ότι οι Τούρκοι εξακολουθούν να εποφθαλμιούν τα νησιά μας. 

Όπως έχω τονίσει χρόνια πριν, το Σχέδιο Άτσεσον ήταν προσεκτικά σχεδιασμένο. Όταν δει κανείς πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό. Αλλά ο Άτσεσον είχε κάτι άλλο στο μυαλό του. Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν είχε δεχθεί να πάρει το Καστελόριζο. 

Το Καστελόριζο βρίσκεται στο επίκεντρο των τουρκικών προκλήσεων, διότι κατέχει μια πλεονεκτική και κομβική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο. Κάποιοι Έλληνες αναλυτές υποστηρίζουν: 

«Ο Ερντογάν κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει τη δημιουργία ελληνικής αποκλειστικής ζώνης στην περιοχή, καθώς κάτι τέτοιο θα του έκλεινε το δρόμο προς τη Μεσόγειο. Οι Τούρκοι αρνούνται να συμφωνήσουν ότι το Καστελόριζο ανήκει στην ελληνική αποκλειστική οικονομική ζώνη. Ο λόγος; Τo μικρό αυτό νησί θα αποτελούσε κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ.» 

Το Καστελόριζο δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ. Κανένα τμήμα της ελληνικής επικράτειας δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Το Καστελόριζο αποτελεί κλειδί για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Προξενεί εντύπωση ότι, μετά από τόσα χρόνια, συνεχίζεται η σύγχυση ανάμεσα στις έννοιες ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ. Η Ελλάδα διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο διότι η ΑΟΖ της Στρογγύλης εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου για 24 ναυτικά μίλια. 

Φαίνεται ότι το 2018 θα είναι annus horribilis για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ίσως η χειρότερη χρονιά μετά το 1974.Σήμερα τα βάσανα όχι μόνο συνεχίζονται, αλλά και αυξάνονται. Έτσι οι Τούρκοι, σε μια άκρως προκλητική ανακοίνωση ανέφεραν: 

«Οι βράχοι των Ιμίων, τα χωρικά τους ύδατα και ο εναέριος χώρος βρίσκονται αποκλειστικά υπό την τουρκική κυριαρχία» 

Αντέδρασε, άμεσα, ο Πρόεδρος της Ελλάδας Προκόπης Παυλόπουλος λέγοντας με στόμφο: «Αυτά τα σύνορα, είμαστε διατεθειμένοι οι Ευρωπαίοι να τα διαφυλάξουμε. Και καθιστούμε σαφές ότι καθορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο σαφώς και δεν υπάρχουν αμφισβητήσεις. Ο σεβασμός τους δε, πέραν του ότι είναι ένας σεβασμός τον οποίο εγγυάται η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να γίνεται αντιληπτός και κατανοητός κι από τον καθένα, αλλά κυρίως από τα κράτη τα οποία θέλουν γίνουν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Απορώ πως δόθηκε τόση μεγάλη προβολή σε αυτή την δήλωση. Μα κανείς δεν κατάλαβε ότι ο Πρόεδρος της Ελλάδας ανέφερε ότι εγγυητής των συνόρων μας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; 

Από πότε η Ευρωπαϊκή Ένωση εγγυάται τα σύνορά μας; Ακούσατε ποτέ την ΕΕ να αναφέρει «Το Καστελόριζο δεν είναι μόνο νησί της Ελλάδας αλλά και νησί της Ευρωπαϊκής Ένωσης»; 

Οι Παράνομες Απαιτήσεις της Τουρκίας 

Η Τουρκία προσπαθεί εδώ και χρόνια να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι η περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο, την Κρήτη και την Κύπρο αποτελεί μέρος της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. (Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι η Τουρκία δεν ομιλεί ποτέ για ΑΟΖ αλλά μόνο για υφαλοκρηπίδα και αποτελεί μεγάλο όνειδος για τις ελληνικές κυβερνήσεις που παίζουν το παιχνίδι της Τουρκίας και συνομιλούν με τους γείτονες για την υφαλοκρηπίδα και ποτέ για την ΑΟΖ). 

Αυτή η Τουρκική θέση αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση όλων των κανόνων του Δίκαιου της Θάλασσας. Από το 2011, η Τουρκία κυκλοφορεί τον παρακάτω χάρτη που δείχνει την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ξεκάθαρα μια εξόφθαλμη παραβίαση των κανόνων του UNCLOS. 

Χάρτης της παράνομης ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας 


Με τον χάρτη αυτό οι Τούρκοι δίνουν στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και το Καστελόριζο μόνο 6 ν.μ. χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Δίνουν ελάχιστη υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στο βόρειο τμήμα της Κρήτης και προσποιούνται ότι έχουν, σε μεγάλη έκταση, μια τεράστια υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ που συνορεύει με την Αιγυπτιακή ΑΟΖ. Υποτίθεται ότι αυτή η οριοθέτηση είναι σύμφωνη με την αρχή της ευθυδικίας που είναι η προσφιλής της μέθοδος οριοθέτησης. Εάν η Τουρκία προσκομίσει κάποια ημέρα αυτό τον χάρτη σε ένα διεθνές δικαστήριο θα πάθει μεγάλη ζημιά. Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Πέλαγος και η εγκληματική αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ανακηρύξουν μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή σε τόσους τομείς. 

Όπως έγραψε ο Μιχάλης Ιγνατίου, « βρισκόμαστε ενώπιον της γνωστής τρικυμίας κρανίου του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν;» 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ 

Προσπαθώ από το 1982 να ενημερώσω τις ελληνικές κυβερνήσεις και τον ελληνικό λαό για την αξία του Καστελόριζου. Ακόμα και, σήμερα, τα δελτία καιρού στις ελληνικές τηλεοράσεις δεν περιλαμβάνουν το ακριτικό νησί, διότι κείται πολύ ανατολικότερα από τους χάρτες που χρησιμοποιούν. Επίσης, κάποιοι αγνοούν και βασικά στοιχεία της γεωγραφίας αναφέροντας ότι το Καστελόριζο είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης. Η Κύπρος είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης και το Καστελόριζο αποτελεί το ανατολικότερο μέρος της Ευρώπης. 

Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για πάνω από 40 χρόνια τώρα μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο, στην οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριλάβει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις και παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. 

Εμείς γιατί πρέπει πάντα, για δεκαετίες τώρα, απλώς να αντιδρούμε στις απαράδεκτες τουρκικές βλέψεις; 

Το πρόσφατο άρθρο του Νίκου Κωνσταντάρα, στην έγκριτη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, αξίζει να διαβαστεί: 

Η Ελλάδα και τα ελληνοτουρκικά θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία της Τουρκίας, μια και ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης επενδύουν στον άκρατο εθνικισμό…… τα νταϊλίκια εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου εξάπτει τα πνεύματα αλλά και κάποια στιγμή θα φανεί το αδιέξοδο αυτής της πολιτικής ……… Το σημαντικότερο είναι ότι η Τουρκία που αναδύεται θα είναι η εικόνα και ομοίωση ενός αλλοπρόσαλλου προσώπου, πάντρεμα ισλαμικής επανόρθωσης και εθνικισμού…… Η Ελλάδα θα χρειαστεί όλες τις δυνάμεις της, όλες τις ικανότητές που σήμερα είναι ανεκμετάλλευτες, όλο το διπλωματικό της κεφάλαιο, για να ανταπεξέλθει σε όσα θα ακολουθήσουν. 
  • Ήρθε η ώρα η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητές της και να προχωρήσει τάχιστα στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της με την Αίγυπτο και την Κύπρο. Ιδού η Στρογγύλη ιδού και το πήδημα. 
Να αναλάβουμε, επιτέλους, την πρωτοβουλία των κινήσεων στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Ο Ερντογάν σάστισε το 2004 με την ευφυή κίνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ας τον κάνουμε και εμείς να σαστίσει ακόμα μια φορά. Ο Αλέξης Τσίπρας, φυσικά δεν είναι Τάσσος, αλλά ας αφήσει ως παρακαταθήκη κάτι για να τον θυμούνται οι επόμενες γενιές, διαφορετικά η ιστορία δεν θα είναι τόσο ήπια για αυτόν.

πηγή

Άλλο τείχος του Βερολίνου και άλλο «πράσινη γραμμή»

Γράφει ο Ανδρέας Θεοφάνους
Όταν στις 23 Απριλίου 2003 οι κατοχικές αρχές προχώρησαν μονομερώς στη μερική άρση των απαγορεύσεων και επέτρεψαν την ελεύθερη διακίνηση στην «πράσινη γραμμή», δημιουργήθηκε ένα πανηγυρικό κλίμα και πολλοί έσπευσαν να το παραλληλίσουν με την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Η σύγκριση όμως ήταν άστοχη. Ενώ στην περίπτωση της Γερμανίας η πτώση του τείχους σηματοδοτούσε την αποκατάσταση της ενότητας της χώρας, στην Κύπρο εκ των πραγμάτων ισχυροποιήθηκε το κατοχικό καθεστώς οικονομικά, κοινωνικά αλλά και πολιτικά.
Η κίνηση Ντενκτάς, σε συνεργασία με την Άγκυρα, αποσκοπούσε αφ’ ενός στην εκτόνωση της πίεσης έναντι του κατοχικού καθεστώτος και αφ’ ετέρου στη δημιουργία θετικών εντυπώσεων διεθνώς. Ταυτόχρονα κατέρρευσε και το αφήγημα της τουρκικής πολιτικής ότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι δεν μπορούν να συμβιώσουν και ως εκ τούτου η θέση ότι «η αυστηρή διζωνικότητα ή και ακόμα ο οριστικός διαχωρισμός είναι απαραίτητος».

Είναι προφανές ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αξιοποίησε επαρκώς τα δεδομένα. Η πολιτική ηγεσία ακολουθούσε αμήχανα τις εξελίξεις. Το κυριότερο όμως σφάλμα ήταν ότι δεν αξιοποίησε τη δυναμική για να υποβάλει πλαίσιο αρχών για λύση με μια ενοποιητική ομοσπονδιακή φιλοσοφία καθώς και εισηγήσεις για περαιτέρω μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης με αμοιβαία οφέλη. Το τι ακολούθησε είναι γνωστό.

Αναμφίβολα οι κινήσεις και τα μονομερή μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης έγιναν με τρόπο που οδήγησαν σε πολύ μεγαλύτερα οφέλη για την τουρκική πλευρά. Υπήρξε η οικονομική ένεση, το άνοιγμα των Τουρκοκυπρίων προς τον έξω κόσμο (παρά το γεγονός ότι εξακολουθεί να γίνεται λόγος περί απομόνωσης) και η αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος. Και όλα αυτά χωρίς να υπάρξουν χειροπιαστά οφέλη για τους Ελληνοκύπριους. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι μετά τις 23 Απριλίου του 2003 οι Τουρκοκύπριοι απολαμβάνουν αρκετά από τα αγαθά της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ΕΕ (μετά την 1 Μαΐου 2004) χωρίς όμως υποχρεώσεις.

Εάν οι κινήσεις για αναβάθμιση του κοινωνικοοικονομικού επιπέδου των Τουρκοκυπρίων συνοδεύονταν με κάποιες παραχωρήσεις προς την ελληνοκυπριακή πλευρά (π.χ. επιστροφή της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου) αυτό θα ήταν ένα ουσιαστικό και βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Αντί τούτου, συνεχίσθηκε η εκμετάλλευση ελληνοκυπριακών περιουσιών με αμείωτο ρυθμό καθώς και η αμφισβήτηση της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Προσηλωμένη στους στόχους της

Ταυτόχρονα, η τουρκική πολιτική έκτοτε όχι μόνο δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε διάθεση για ένα έντιμο συμβιβασμό αλλά παραμένει προσηλωμένη στους στόχους της. Η τουρκοκυπριακή πλευρά, σε πλήρη σύμπλευση με την Άγκυρα, εξακολουθεί, μεταξύ άλλων, να προωθεί τέσσερις βασικούς στόχους:
  1. τη νομιμοποίηση της κατοχικής οντότητας 
  2. την ουσιαστική βελτίωση της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης στην κατεχόμενη Κύπρο 
  3. τη δημιουργία νέων δημογραφικών δεδομένων στην Κύπρο 
  4. τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από μια ομοσπονδο-συνομοσπονδιακή οντότητα.
Τα τελευταία χρόνια η Κυπριακή Δημοκρατία προσπάθησε να αναπτύξει και μια ενεργειακή στρατηγική η οποία όμως έχει τους τελευταίους μήνες αμφισβητηθεί έντονα από την Άγκυρα. Η τουρκοκυπριακή ηγεσία έχει ακολουθήσει την Άγκυρα και σε αυτή την επιλογή της. Πέραν τούτου θα ήταν απρονοησία να παραγνωρίσουμε την Ισλαμοποίηση που λαμβάνει χώρα στα κατεχόμενα καθώς και τις δημογραφικές αλλαγές με τον συνεχιζόμενο εποικισμό.

Είναι προφανές ότι θα πρέπει να επαναξιολογηθεί η πολιτική μας. Ταυτόχρονα θα πρέπει να κατανοηθεί ότι η εκάστοτε τουρκοκυπριακή ηγεσία δεν μπορεί να κάνει οποιοδήποτε ουσιαστικό βήμα χωρίς την έγκριση της Άγκυρας. Υπογραμμίζεται συναφώς ότι οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν τον περασμένο Ιούλιο παρά το γεγονός ότι εν πολλοίς εξυπηρετούντο οι τουρκικοί στόχοι με την υφιστάμενη βάση των συνομιλιών.

Ήταν ο τουρκικός μαξιμαλισμός που οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Αναμφίβολα απαιτείται νηφαλιότητα, σοβαρότητα καθώς και πειστικό αφήγημα για μια νέα προσέγγιση στο Κυπριακό. Θα ήταν λάθος να συνεχισθεί μια πολιτική η οποία όχι μόνο δεν οδήγησε σε θετικά αποτελέσματα αλλά έχει επικίνδυνα διολισθήσει προς τις τουρκικές θέσεις.

πηγή

Από πότε οι Φούρνοι έγιναν παραμεθόριος περιοχή; Οι πολιτικοί δεν υπερασπίζονται τη σημαία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ 

Γράφω και ξαναγράφω ότι η γεωμορφολογία στο Αιγαίο είναι τέτοια που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αποστολή φύλαξης του ελληνικού αρχιπελάγους. Κανενός κράτους οι ένοπλες δυνάμεις δεν θα ήταν σε θέση να παίζουν «κλέφτες κι αστυνόμους» με επίδοξους εισβολείς σε χιλιάδες νησιά, μεγάλα, μικρά και λιλιπούτεια, στη συντριπτική τους πλειονότητα ακατοίκητα. 

Αυτό δίνει άλλωστε την ευκαιρία στους απέναντι να εκπονούν αμέτρητα σενάρια επιθετικών ενεργειών χαμηλής κλίμακας, εκβιάζοντας μια ελληνική απάντηση που μπορεί να οδηγήσει σε γενικευμένη σύρραξη. 

Η αντικειμενική αδυναμία όμως, δεν είναι δυνατόν να συνιστά ημιεπίσημη παραδοχή απώλειας εθνικής κυριαρχίας, ακόμη και σε περιοχές, που δεν φαίνονται…ούτε με κιάλια από τα παράλια της Τουρκίας. 

Μια ματιά στο χάρτη να ρίξετε θα καταλάβετε τι εννοώ. Δεν είμαι από αυτούς που ενθουσιάζονται με την ιδέα να σκορπάμε γαλανόλευκες σε κοντάρια και να τις αφήνουμε στην τύχη τους. Αλλά αν το ελληνικό πολιτικό σύστημα αδυνατεί (ή δεν θέλει να αναλάβει το κόστος) της υπεράσπισης του εθνικού σύμβολου στην καρδιά του Αιγαίου, ας μην τα ρίχνει στους «ιδιώτες». 

Η λύση είναι απλή. Να μαζευτούν οι «υπεύθυνοι» κοινοβουλευτικοί ταγοί του «συνταγματικού τόξου» και να νομοθετήσουν την απαγόρευση έπαρσης ή ανάρτησης σημαίας σε δημόσιο χώρο, χωρίς άδεια από τις κατά τόπους αρχές (αστυνομικές, λιμενικές, στρατιωτικές κλπ). Τολμούν να το κάνουν; Ασφαλώς και όχι γιατί θα τους πάρει ο κόσμος με τις ντομάτες και θα τρίζουν τα κόκαλα της μακαρίτισσας της Κυράς της Ρω. 

Ντε φάκτο βέβαια, αυτό έχει επιβληθεί στα Ιμια και σε κάποιες άλλες παραμεθόριες στρατιωτικοποιημένες περιοχές. Από πού κι ως πού όμως οι Φούρνοι και το νησιωτικό τους σύμπλεγμα, μία ανάσα από την Ικαρία, ιδιαίτερη πατρίδα του σημερινού υπουργού άμυνας, έγιναν… παραμεθόριος περιοχή; 

Τα παιδιά που έκαναν την υποτιθέμενη «απερισκεψία» έχουν μεγαλώσει εκεί. Θεωρούν τα νησάκια αυτά σπίτι τους. Κι ούτε ποτέ είδαν κάποιον από τις τουρκικές ακτές, 22 ναυτικά μίλια μακριά, να τους κοιτάει στραβά επειδή κάνουν βουτιές στα γαλανά νερά του «Ανθρωποφά». Γι αυτό και δεν πίστεψαν ότι θα έρθει κάποιος από απέναντι να τους πάρει τη σημαία. Λάθος τους; Ωραία, αλλά τότε να ετοιμαζόμαστε για νυκτερινές αποβάσεις απρόσκλητων και στις …Κυκλάδες. 

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν οι Τουρκαλάδες που σήμερα κομπάζουν, άρπαξαν ένα ωραίο βράδυ τη σημαία από το μικρότερο νησάκι του συμπλέγματος. Δεν παίρνω κι όρκο ότι αυτό δεν έγινε, γιατί δεν θέλω μεθαύριο να δω κανένα βίντεο από κάμερα νυκτερινής λήψης που να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς τους. 

Όμως είπαμε. Κλέφτες κι Αστυνόμους δεν μπορούμε να παίζουμε γιατί το Αιγαίο είναι απέραντο. Και δεν αποτελεί πολεμικό κατόρθωμα των απέναντι μία τέτοια επιχείρηση που θυμίζει «ντου κλεφτοκοτάδων» σε αφύλαχτο μαντρί. 

Πλήν όμως η περίπτωση των Φούρνων δεν είναι ανάλογη με αυτή των Ιμίων, επιτρέψτε μου να επιμείνω. Αν αρχίσει η αμφισβήτηση με καταδρομικές επιχειρήσεις θαλασσοδαρμένων βράχων που δεσπόζουν στην καρδιά του Αιγαίου, όπως π.χ. οι Καλόγεροι, ζήτω που καήκαμε. 

Οι διατάξεις της Λωζάνης δεν επιδέχονται καμία παρερμηνεία. Κατονομάζεται, δεν κατονομάζεται, οποιαδήποτε λωρίδα στεριάς βρίσκεται έξω από μία νοητή περίμετρο 3 μιλίων των τουρκικών ακτών ανήκει στην Ελλάδα. Τελεία και παύλα. 

Στα Ιμια, με το θράσος που τους διακρίνει, θα μπορούσαν να πουν συγνώμη δεν μετρήσαμε σωστά, ελάτε να ξαναμετρήσουμε. Τι δουλειά όμως έχουν οι Φούρνοι με την μεθόριο; 

Εγραφα τις προάλλες ότι ο Σουλτάνος μπορεί να είναι τρελός, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτό που στην Ελλάδα περιγράφεται με μία λέξη που αρχίζει από «μι» και τελειώνει σε σίγμα τελικό. Δεν θα διακινδυνεύσει, σε αρχική φάση τουλάχιστον, ντου σε κατοικημένο ελληνικό νησί, αφού υπάρχουν άλλες 4 χιλιάδες ακατοίκητα. Θα μας τηγανίζει όμως με τέτοιου είδους «αμφισβητήσεις», μέχρι εμείς να χάσουμε πρώτοι την ψυχραιμία μας. 

Οσο βλέπει την πολιτική ηγεσία της χώρας μας μπόσικη, τόσο θα απλώνει την χερούκλα του μακρύτερα από τις ακτές που πλένουν τα πόδια τους οι Οθωμανοί υπήκοοι του. Και αυτό το καλαμπούρι δεν θα σταματήσει μέχρι να βρεθεί κάποιος που θα του κόψει το χέρι. Εως τότε οι πολιτικοί μας θα μπορούν να αυτοεξευτελίζονται μεταθέτοντας τις ευθύνες για την δική τους συλλογική ανεπάρκεια στους… άφρονες πολίτες που βάζουν την ελληνική σημαία, ακόμη και στο μπαλκόνι του σπιτιού τους…

πηγή

ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΓΙΑ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

Στο βιβλίο της Γ΄ Γυμνασίου για τη νεοελληνική γλώσσα φιγουράρει κείμενο «ανθρωπιστή» υπόπτου για σεξουαλικά εγκλήματα στο Νεπάλ

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος

O νομάζεται Peter Dalglish. Είναι 60 χρονών, Καναδός, έχει δουλέψει στον ΟΗΕ και έχει την ΜΚΟ Street Kids (Παιδιά του Δρόμου). Η αστυνομία του Νεπάλ τον συνέλαβε στις 8 Απριλίου ως ύποπτο παιδεραστίας, «διασώζοντας», όπως ανέφεραν τα τηλεγραφήματα των πρακτορείων ειδήσεων, δύο ανήλικα παιδιά από το διαμέρισμά του. Κατηγορείται ότι υποσχόταν στα παιδιά «απόδραση» από τη φτώχεια, σπουδές και μια καλή ζωή, και το αντάλλαγμα ήταν το σεξ.

Το ελληνόφωνο υπουργείο Παιδείας, ψωνίζοντας, όπως συνήθως, «από σβέρκο», περιέλαβε κείμενο του «ανθρωπιστή» στο βιβλίο της Γ΄ Γυμνασίου για τη νεοελληνική γλώσσα. Διαβάζουμε στη σελίδα 106 κείμενο του Dalglish: «Παρόλο που ποτέ δε θα γίνω πλούσιος σχεδιάζοντας προγράμματα για τα άστεγα παιδιά, είχα την καλή τύχη να συνεργάζομαι με ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο, οι οποίοι επέλεξαν να συμβάλουν σε κάτι θετικό παρά να αποκτήσουν πολλά χρήματα. Οι περισσότεροι έχουν πάθος για τη δουλειά τους και θεωρούν τυχερό τον εαυτό τους που πληρώνονται για να κάνουν κάτι το οποίο πιστεύουν. 

Και είναι επίσης από τους πιο ικανούς ανθρώπους στον πλανήτη. [...] Πώς καταλήγουν οι άνθρωποι να εργάζονται σε μακρινές χώρες με οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων ή προστασίας του περιβάλλοντος; Οι περισσότεροι ακτιβιστές λένε την ίδια ιστορία. Σε κάποια κρίσιμη στιγμή της ζωής τους συνειδητοποίησαν ότι ανοιγόταν ένας άλλος δρόμος μπροστά τους. Εγώ βίωσα μια τέτοια στιγμή το 1984, σ’ ένα σταθμό επείγουσας βοήθειας στην έρημο Ογκαντέν της Αιθιοπίας, περιτριγυρισμένος από παιδιά κάτισχνα, αλλά με απίστευτη δύναμη. Ορκίστηκα να μην τα ξεχάσω. Ποτέ όμως δε συνάντησα κάποιον που να βίωσε τέτοιου είδους φώτιση ξαπλωμένος δίπλα σε μια πισίνα ή στα κλιματισμένα γραφεία ενός ουρανοξύστη».

Είναι άραγε τυχαίο που απ' όλη τη γραμματεία του πλανήτη, απ' όλους τους συντάκτες, ποιητές, δημοσιογράφους, σεναριογράφους και συγγραφείς διάλεξαν τον Peter Dalglish; Δεν θα έπρεπε κάποια στιγμή η ελληνική κοινή γνώμη να μάθει και να δει ποιοι... πεφωτισμένοι επιλέγουν τη διδακτέα ύλη; 

πηγή

Η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη και η σημασία τους για τα μάτια μας και στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Σε ποιες τροφές βρίσκονται

Του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr

Η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη είναι οργανικές χρωστικές ουσίες που ανήκουν στην κατηγορία των ξανθοφυλλών που μαζί με μια άλλη κατηγορία αυτή των καροτενίων στην οποία ανήκουν η βήτα-καροτίνη και το λυκοπένιο απαρτίζουν μια μεγαλύτερη ομάδα αυτή των καροτενοειδών.

Τα δύο θρεπτικά συστατικά, η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη, είναι και τα δύο καροτενοειδή, συστατικά που δίνουν σε πολλά φρούτα και λαχανικά το κίτρινο χρώμα. Συντελούν στην πρόληψη της γεροντικής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας προφανώς επιτρέποντας στον οφθαλμό να φιλτράρει το επιβλαβές μικρού κύματος φως και περιορίζοντας άλλες επιβλαβείς επιδράσεις στον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Παρόλο που η λουτεΐνη θεωρείται κίτρινη χρωστική ουσία όταν βρίσκεται σε μεγάλη συγκέντρωση μπορεί να εμφανιστεί και πορτοκαλί ή κόκκινη.

Πρόκειται για μια λιποδιαλυτές θρεπτικές ουσίες, που σημαίνει ότι απορροφώνται καλύτερα όταν λαμβάνονται μαζί με τρόφιμα που περιέχουν λιπαρά, ή σε συνδυασμό με λιπαρά οξέα, όπως ιχθυέλαια και συζευγμένο λινολεϊκό οξύ (CLA). Τα άτομα που ακολουθούν δίαιτες με χαμηλά λιπαρά ή δίαιτες στις οποίες δεν υπάρχει επάρκεια φρούτων και λαχανικών, έχουν αυξημένο κίνδυνο έλλειψης καροτενοειδών. Αναφέρεται ότι το κάπνισμα επίσης, επιβραδύνει την απορρόφηση των καροτενοειδών, οπότε οι καπνιστές θα πρέπει να προσλαμβάνουν αρκετά φρούτα και λαχανικά.

Το μάτι είναι ένα περίπλοκο όργανο που πρέπει να συγκεντρώσει, να ελέγξει, να εστιάσει και να αντιδράσει στο φως για να παράγει όραση. Στο πίσω μέρος του ματιού υπάρχει ένα λεπτό στρώμα φωτοευαίσθητων νευρικών κυττάρων και ινών που λέγεται αμφιβληστροειδής χιτώνας. Το φως εισέρχεται μέσα στο μάτι, πέφτει πάνω στον αμφιβληστροειδή χιτώνα και μετατρέπεται σε ηλεκτρικό ερέθισμα που αποστέλλεται στον εγκέφαλο ο οποίος το αντιλαμβάνεται σαν εικόνα.

Το κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδή χιτώνα που όπως είδαμε πιο πάνω ονομάζεται ωχρά κηλίδα, έχει ιδιαίτερη σημασία για την όραση. Είναι υπεύθυνη για την κεντρική όραση και μας επιτρέπει να βλέπουμε με μεγάλη ευκρίνεια, έτσι ώστε να αντιλαμβανόμαστε τις λεπτομέρειες της εικόνας. Η ωχρά κηλίδα έχει το μέγεθος ενός κεφαλιού καρφίτσας και είναι υπεύθυνη για αυτό που βλέπουμε κατευθείαν μπροστά μας και για την οξύτερη όρασή μας, η οποία είναι απαραίτητη για την ανάγνωση, το γράψιμο, την οδήγηση τη νύχτα και τη δυνατότητά μας να δούμε τα χρώματα. 

Σε περίπτωση που υπάρχει κάποια αλλοίωση στην περιοχή της ωχράς κηλίδας, μπορεί να προκληθεί σοβαρή απώλεια της όρασης. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται εκφυλισμός της ωχράς κηλίδας. Στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η κεντρική όραση θολώνει, οι ευθείες γραμμές φαίνονται κυματιστές και δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε τα χρώματα. Καθώς η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας είναι μια βαθμιαία, ανώδυνη απώλεια της όρασης, που είναι κατά ένα μεγάλο μέρος αθεράπευτη, είναι σημαντικό να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για την πρόληψή της.

Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει την τάση να συγκεντρώνει τη λουτεΐνη και τη ζεαξανθίνη που προσλαμβάνει από τη διατροφή στο μάτι. Συγκεκριμένα, τη συγκεντρώνει στο μέρος του ματιού που ονομάζεται αμφιβληστροειδής χιτώνας και ειδικά στο κεντρικό μέρος του αμφιβληστροειδούς που φαντάζει σαν μια κίτρινη κηλίδα λόγω του κίτρινου χρώματος των ξανθοφυλλών. Ένεκα αυτού του γεγονότος το κεντρικό μέρος του αμφιβληστροειδούς πήρε το όνομα «ωχρά κηλίδα» (ωχρός=κίτρινος). Στην πραγματικότητα η ονομασία ωχρά κηλίδα (macula lutea), προέρχεται από την λατινική λέξη lutea που σημαίνει κίτρινο. 

H περιοχή της ωχράς κηλίδας του ανθρώπινου αμφιβληστροειδούς έχει κίτρινο χρώμα που οφείλεται στις δύο ξανθοφύλλες που λαμβάνουμε από τη διατροφή και μία τρίτη ξανθοφύλλη, τη μεσο-ζεαξανθίνη που παράγεται μέσα στον ίδιο τον αμφιβληστροειδή από τη λουτεΐνη.

Στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού υπάρχει μεγάλη ποσότητα ζεαξανθίνης και λουτεΐνης. Συμβάλλουν σημαντικά, στην προστασία του ματιού από την υπεριώδη (UV) ακτινοβολία και εμποδίζουν τις ελεύθερες ρίζες να προκαλέσουν στον αμφιβληστροειδή και στο φακό του ματιού, βλάβες που μπορεί να σχετίζονται, με διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, με εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, με καταρράκτης, και με γλαύκωμα.
 
Τα σκούρα, πράσινα φυλλώδη, σαν το λάχανο, τα λαχανάκια και το σπανάκι, καθώς και τα γογγύλια, παρέχουν λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, δύο αντιοξειδωτικά που βρίσκονται σε μεγάλη συγκέντρωση στο κεντρικό μέρος του αμφιβληστροειδούς χιτώνα. Η λουτεΐνη φιλτράρει το μπλε φως και, μαζί με την ζεαξανθίνη, καταπολεμά τη συσσώρευση ελεύθερων ριζών που μπορεί να οδηγήσουν σε καταρράκτη και (σχετική με την ηλικία) αποσύνθεση της κηλίδας, που αποτελεί τη βασική αιτία τύφλωσης για τους ανθρώπους άνω των 55.

Η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη έχουν σημαντικές αντιοξειδωτικές λειτουργίες στο σώμα. Μαζί με άλλα φυσικά αντιοξειδωτικά όπως η βιταμίνη C, η β-καροτίνη και η βιταμίνη Ε αυτές οι ξανθοφύλλες ενώσεις προστατεύουν τον ανθρώπινο οργανισμό από τα επιβλαβή αποτελέσματα των ελευθέρων ριζών που είναι ασταθή μόρια τα οποία μπορούν να καταστρέψουν κύτταρα και να προκαλέσουν πολλές ασθένειες.

Επιπροσθέτως, πέρα από τα σημαντικά οφέλη για τα μάτια και την όραση, μπορεί να συμπεριληφθεί στα οφέλη της λουτεΐνης η δυνατότητα της να προστατεύσει τον οργανισμό ενάντια στην αρτηριοσκλήρυνση (τη συσσώρευση λιπιδίων στις αρτηρίες).
Η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη μπορεί να θεωρηθούν λοιπόν χρήσιμοι παράγοντες σε τροφές και βιταμινούχα συμπληρώματα διατροφής σχεδιασμένα να μειώνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης γεροντικής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. 


Τροφές που θεωρούνται καλές πηγές των δύο θρεπτικών συστατικών είναι το αβγό, το σπανάκι, το λάχανο, το γογγύλι, το μπρόκολο, το καλαμπόκι, το κολοκυθάκι, τα λαχανάκια Βρυξελλών και ο αρακάς.

πηγή

Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και η θέση της Ελλάδας

Από τον Αντώνη Αντωνάκο

«...Αχυρένιοι οι διαβάτες
Τα πουλιά απουσία γαλάζια...»

Πολ Ελιάρ


Στεκόμαστε στο προφανές. Σε αυτό που μας δείχνουν. Αρνούμαστε να προβληματιστούμε, να εμβαθύνουμε. Να αναρωτηθούμε μήπως πίσω από ό,τι φαίνεται υπάρχει και κάτι άλλο, το ίδιο σημαντικό. Μας αρέσουν τα αυτονόητα. Αν κολακεύουν τον εθνικό μας εγωισμό, ακόμα καλύτερα. Αν όχι, κανένα πρόβλημα, τα απορρίπτουμε ασυζητητί. Ως γνωστόν, όλοι μας ζηλεύουν και μας επιβουλεύονται.

Μελετώντας την εξαιρετική μονογραφία του Προέδρου της Δημοκρατίας με τίτλο «Στο λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού» και υπότιτλο «Οι συμβολισμοί της "Σκεπτόμενης Αθηνάς"», αναρωτήθηκα αν πίσω από το δηλούμενο, την έδραση δηλαδή του ευρωπαϊκού πολιτισμού στους τρεις πυλώνες, το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, τη θεσμική κληρονομιά της αρχαίας Ρώμης και τη χριστιανική διδασκαλία, υπάρχει και κάτι άλλο στο οποίο ο Πρόεδρος θέλει να επιστήσει την προσοχή μας. Νομίζω, τελικά, ότι αυτό στο οποίο θέλει να στρέψει τη σκέψη μας ο συγγραφέας, αλλά για προφανείς λόγους δεν μπορεί να το δηλώσει, είναι η επώδυνη διάσταση που υπάρχει ανάμεσα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και στη σημερινή Ελλάδα.

Αν ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός μπορεί να σεμνύνεται για την «απομάγευση» του κόσμου με «την απαλλαγή της σκέψης κατά την έρευνα του κόσμου τούτου από τα "μάγια" του κάθε είδους μύθου», η ελληνική κοινωνία αρέσκεται να αναζητά τα αίτια της κάθε είδους δυσανεξίας της σε εξωγενείς παράγοντες, αρνούμενη καν να συζητήσει τις δικές της ευθύνες. Ο εθισμός του λαού στους μύθους του λαϊκισμού, που άλλοτε «ευαγγελίζονταν» τον «τρίτο δρόμο» προς τη «Γη Χαναάν», άλλοτε διαλαλούσαν αστείρευτες πηγές χρημάτων, άλλοτε «διέγραφαν τα χρέη και έσκιζαν τα μνημόνια» δικαιολογεί τη θεωρία των «ψεκασμένων». Μόνο που ο «ψεκασμός» δεν γίνεται από αεροπλάνα, αλλά από πολιτικά βήματα και τηλεοπτικές οθόνες.

Οσον αφορά την κοινωνία δικαίου, όπως αυτή θεμελιώθηκε στην αρχαία Ρώμη, στη χώρα μας η επίκλησή της μόνο θλίψη μπορεί να προκαλέσει, αφού σε γενικές γραμμές ισχύει ότι οι νόμοι ψηφίζονται αλλά κατά κανόνα δεν εφαρμόζονται. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τα εκατομμύρια αυθαίρετα, ο νόμος για το κάπνισμα, ο ΚΟΚ κ.λπ. Τέλος, σχετικά με τον τρίτο πυλώνα, τη χριστιανική διδασκαλία και τη σχέση της σύγχρονης κοινωνίας μας με αυτήν, ίσως τη χαρακτηριστικότερη περιγραφή δίνει ο Καρυωτάκης στην «Πρέβεζα»: «Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία... Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε, όλοι στην κηδεία».

Μπορεί η «Σκεπτόμενη Αθηνά» να συμβολίζει μια κοινωνία που είχε την ευφυΐα να θεμελιώσει τον διαφωτισμό και το θάρρος να υπερασπίσει τις πνευματικές κατακτήσεις της, αλλά στη σύγχρονη Ελλάδα μάλλον «θλιμμένη Αθηνά» θα ήταν. Γιατί ναι μεν ισχύει η ρήση του Αντρέ Μαλρό ότι «μια κρυφή Ελλάδα υπάρχει στην καρδιά όλων των ανθρώπων της Δύσης», αλλά το ερώτημα είναι αν η χώρα μας σήμερα ανήκει σε αυτήν.

πηγή

Η κομματοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ και η συνθηκολόγηση

Γράφει ο Γιώργος Κοντογιώργης
Με την είσοδο της Ελλάδας στη μνημονιακή περίοδο, η Αριστερά συντάχθηκε με το μέτωπο των αντιμνημονιακών, προσάπτοντας σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ότι υπετάγησαν στους δανειστές και δεν διαχειρίσθηκαν σθεναρά μια εναλλακτική λύση. Υποσχέθηκε μια άλλη πολιτική, που θα “έσκιζε τα μνημόνια” και θα διαπραγματευόταν με τους δανειστές, κάνοντάς τους να χορεύουν στον ρυθμό της “πεντοζάλης” και του “ζουρνά”. Περαιτέρω, θα απάλλασσε περαιτέρω την Ευρώπη από τις πολιτικές της λιτότητας και τη γερμανική ηγεμονία και θα την επανέφερε στο αξιακό περιβάλλον της «δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, και των δικαιωμάτων».
Οι διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν, με την άνοδό της συριζαίας Αριστεράς στην εξουσία, η ηγεσία της απέληξε σε μια άνευ προηγουμένου συνθηκολόγηση της χώρας με τους δανειστές και σε ένα νέο μνημόνιο. Προφανώς μη αναγκαίο, αλλά αναπόφευκτο στο μέτρο που η συριζαία Αριστερά παραμένει εμμονικά καθεστωτική και σαφώς επαχθέστερο από τα προηγούμενα, αφού ολοκληρώνει την αποδόμηση του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού της χώρας, οδηγώντας την σε μια παραδειγματική εξαθλίωση.

Η συριζαία Αριστερά προσφέρει το μέτρο για να αντιληφθούμε το γιατί της ελληνικής κακοδαιμονίας και της αδυναμίας της χώρας να βγει από την κρίση. Πρωταρχικά διότι η άνοδός της στην εξουσία ανέδειξε αυτό που απέκρυπτε επιμελώς, πλην όμως εφάρμοζε με σύστημα όπου βρέθηκε σε θέσεις εξουσίας. Την βαθιά της αντιδραστική της φύση, μια εκφυλισμένη ιδεολογική προσήλωση στην ολιγαρχική κομματοκρατία και, ιδίως, μια προσωποπαγή αντίληψη της εξουσίας και ιδιοκτησιακή προσέγγιση του κράτους.

Πριν καλά καλά παρέλθει το εξάμηνο στην διακυβέρνηση της χώρας, εξεδήλωσε απροσχημάτιστα το πραγματικό της πρόσωπο: από τον λαό που ανήλθε μαζί της στην εξουσία, στον λαό, που εφόσον αντιδρά στην εξομοίωσή της με τη Δεξιά, είναι όχλος. Στη συνέχεια, διότι κατεδείχθη πως η μακρόχρονη θητεία των στελεχών της στην πολιτική αντιπολίτευση, απέβλεπε στο παρασιτικό τους βόλεμα στους θεσμούς του κράτους, στη μεταβολή κυριολεκτικά του δημοσίου χώρου σε ιδιωτικό φέουδο.

Άγνωστος τόπος

Η πολιτική τους πράξη εξαντλείτο στη νομή του κράτους, στην χειραγώγηση της κοινωνίας, με όπλο την ιδεολογική της αλλοτρίωση, ή τον έλεγχο των θεσμών και των “διαδικασιών”. Όπως απεδείχθη, για όσους δεν τους γνώριζαν, η συσσώρευση πολιτικής γνώσης και εμπειρίας με σκοπό την θεραπεία του κοινού συμφέροντος, ή έστω την προώθηση μιας ταξικής ιδεολογίας αποτέλεσε σταθερά άγνωστο τόπο για την Αριστερά.

Η επίκληση της αριστερής ιδεολογίας υπήρξε εξ ολοκλήρου προσχηματική. Αφενός διότι ούτως ή άλλως η Αριστερά δεν έχει πια τίποτε να πει και αφετέρου επειδή οι θαμώνες της κομματικής της νομενκλατούρας δεν έχουν καμία σχέση ούτε με το παρελθόν της ούτε με το μέλλον της προόδου. Όπως και τα δεξιά ή άλλα κόμματα, έτσι και τα αριστερά, δεν είναι παρά προθήκες μηχανισμών για τη στέγαση των λυμεώνων του κράτους.

Σ’ αυτόν το σκοπό θητεύουν, τη νομή της εξουσίας θεραπεύουν, αποτελώντας ουσιαστικά ξένο σώμα στην ψυχή της χώρας. Τα εθνικά ζητήματα, τα ζητήματα γενικότερα της εξωτερικής πολιτικής, στα οποία εμπλέκεται η χώρα, η παραγωγική δόμηση της οικονομίας, η λειτουργία του κράτους με μια στοιχειώδη αρμονία με τις ανάγκες του πολίτη, κλπ αντιμετωπίζονται καφενειακώ τω τρόπω και ως έτυχε.

Θύμα των εξωτερικών επιλογών

Η προσέγγιση και ιδίως η διαχείριση της ελληνικής κρίσης από την Αριστερά παρουσιάζει ως προς αυτό ένα εξαιρετικό ενδιαφέρον. Με την είσοδο στην κρίση, ο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε με όλους τους τρόπους να μην αντιλαμβάνεται τον χαρακτήρα της και την φύση του ελληνικού προβλήματος. Απέδωσε την κρίση στον παγκόσμιο καπιταλισμό και, σε ότι αφορά στην ΕΕ, στο “ευρώ”, υπονοώντας ότι η χώρα είχε πέσει θύμα των εξωτερικών της επιλογών από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς και του ΠΑΣΟΚ.

Επομένως, στο εσωτερικό της δεν είχε τίποτε να πράξει ως προς αυτό. Η σταδιακή εναρμόνιση της ρητορικής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στο κεκτημένο της ΕΕ και του ευρώ δεν απομάκρυνε την ηγεσία του από το κεντρικό της επιχείρημα ότι η ελληνική κρίση όφειλε να αντιμετωπισθεί αποκλειστικά έξω από τα σύνορα της χώρας, στο πλαίσιο της ΕΕ.

Η επιλογή αυτή, έφερνε εξ αντικειμένου την συριζαία κυβέρνηση αντιμέτωπη με την θεμελιωδώς αντιμνημονιακή της στρατηγική. Διότι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με την τρόικα έθετε αυτοδικαίως ζήτημα συνομολόγησης ενός νέου μνημονίου. Για να στηρίξει την στρατηγική της, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προέβαλε το επιχείρημα ότι θα έπειθε τους δανειστές και θα έκαμπτε τη γερμανική αδιαλλαξία με τη δύναμη του λόγου ή, εναλλακτικά, ότι θα τους εξανάγκαζε, αφού η Ελλάδα αποτελούσε “συστημικό” κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία, για το ευρώ και για την συνοχή της ΕΕ.

Άτακτη συνθηκολόγηση

Πού σκόνταψε τελικά η παταγώδης αποτυχία της ελληνικής πλευράς; Να υποθέσουμε ότι δεν διέθετε όντως επιχειρήματα ή ότι η συνολική βαρύτητα της χώρας δεν επαρκούσε για να οδηγήσει σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα; Νομίζω ότι η άτακτη συνθηκολόγηση της χώρας εξηγείται μόνο από το γεγονός ότι εξακολουθεί να κυβερνάται από το πνεύμα και το καθεστώς της δυναστικής κομματοκρατίας.

Πρώτα πρώτα διαπιστώνεται μια πλήρης απουσία στρατηγικής σε ότι αφορά στο στόχο, στις προτεραιότητες, στη διαχείριση της ελληνικής υπόθεσης και εννοείται στην γνώση των διεθνών συσχετισμών. Εάν όντως ο στόχος ήταν για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της χώρας και όχι η μεταβολή της σε λάφυρο στα χέρια των λυμεώνων της Κουμουνδούρου, θα είχε επιστρατεύσει ό,τι πιο σημαντικό σε ανθρώπινο δυναμικό διαθέτει η ελληνική κοινωνία. Θα είχε συγκροτήσει πριν από την άνοδό της στην εξουσία μια κρίσιμη μάζα στελεχών με γνώση και σκέψη, προκειμένου να αναλάβουν τη διακυβέρνησή της.

Αντ’ αυτού, επέλεξε όλα τα παρασιτικά στοιχεία της βαθιάς Αριστεράς για να στελεχώσουν τους κρίσιμους τομείς του πολιτικού συστήματος και του κράτους. Τα οποία όχι μόνον δεν γνώριζαν το παραμικρό από το αντικείμενο που είχαν να διαχειρισθούν, αλλά ούτε την πρόθεση είχαν να μάθουν, ή την ικανότητα να απολακτίσουν τις παλαιές τους έξεις και να υπηρετήσουν την χώρα.

πηγή

Η ΣΗΜΑΙΑ ΩΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Προσοχή, φίλοι κονσερβοποιοί. Αν βάζετε τη γαλανόλευκη στις κονσέρβες, θα έρθουν οι Τούρκοι με ανοιχτήρια για να τις χαλάσουν!

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος

Mιλάμε για επιτυχίες. Μιλάμε για στράκες. Μιλάμε για σουξέδες. Μιλάμε για πιένες. Η ανάρτηση σημαίας επί ΣΥΡΙΖΑ κατέστη ζήτημα... εξωτερικής πολιτικής! Δεν το πιστεύετε; Το δήλωσε στο ραδιόφωνο ο υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Νεκτάριος Σαντορινιός: «Αν με τις πράξεις σου μπορείς να δημιουργήσεις πρόβλημα στη σημαία και τη χώρα σου, δεν είναι πατριωτική πράξη. Τέτοια ζητήματα και ιδίως σε τέτοιες περιοχές συνιστούν θέματα εξωτερικής πολιτικής. Δεν πρέπει να παίζουμε όλοι με θέματα εξωτερικής πολιτικής».

Πάνω που νομίζαμε ότι η ανάρτηση σημαίας είναι εσωτερική υπόθεση, μάθαμε ότι θα πρέπει να βγαίνει ψήφισμα του ΟΗΕ για να τη βάζουμε εκεί που μπορεί να δυσαρεστήσει τους Τούρκους. Σημαιούλα στο μπαλκόνι χωρίς εξουσιοδότηση από την Υψηλή Πύλη; Κι αν έρθει φορτσάτη φρεγάτα με την ημισέληνο; Σημαιούλα στην παρέλαση; Θα σε απαγάγει η τουρκική στρατοχωροφυλακή!

Αυτό το κόλπο των Τούρκων πρέπει να είναι το φτηνότερο που έχει γίνει ως σήμερα. Με μια δήλωση του Τούρκου πρωθυπουργού (στη χώρα του «σουλτάνου» Ερντογάν έχει εξουσίες λιγότερες από κλητήρα υπουργείου) οι χάνοι της Αριστεράς και της προόδου ψάρωσαν τόσο πολύ, που θα βλέπουν υψωμένη σημαία και θα τους κόβει κρύος ιδρώτας από την πιθανή ή απίθανη αντίδραση της Τουρκίας.

Το αλάθητο λαϊκό αισθητήριο έδωσε την εξουσία σε ανθρώπους που έχουν μια διαρκή απώθηση στη θέα της ελληνικής σημαίας. Στο πρόσφατο παρελθόν την αντιπαθούσαν (άλλοι επίσημα κι άλλοι... κρυφίως) διότι τους παρέπεμπε στον εθνικισμό, στον Γράμμο, στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη και στον Ιωάννη Μεταξά. Τώρα την τρέμουν επειδή μπορεί να ενοχλήσει τους Τούρκους! Από δω το φέρνουν από κει το πάνε, η σημαία την πληρώνει.

ΥΓ.: Αχ, πώς χάνετ’ η παρηγοριά από την άδικη τούτη την πλάση. Πάει κι η οικογένεια Κάστρο από την εξουσία. Οπου πατάει ο Τσίπρας δεν ξαναφυτρώνει σοσιαλιστικό χορτάρι. Να, λοιπόν, και κάτι καλό από όλη αυτή την αχρείαστη και ψυχοφθόρα περιπέτεια της ριζοχαφτικής Αριστεράς.

πηγή

Η ειρήνη και ο πόλεμος κρέμονται ξανά σε μία κλωστή: Ο κόσμος ενώπιον πολλών συγκρούσεων

Του Πανίκου Παναγιώτου 

Όταν οι πόλεμοι δεν μας επηρεάζουν άμεσα, έστω κι αν είναι κάπου στη γειτονιά μας, μοιάζουν πολύ μακρινοί. Πόλεμος σημαίνει καταστροφή και μόνιμο πένθος. Είναι το αποκορύφωμα του παραλογισμού. 

 Πάντα όμως υπάρχουν αυτοί που τον επιβάλλουν κι αυτοί που αναγκάζονται να συμμετάσχουν. 

Οι πρώτοι είναι οι άπληστοι, οι κατακτητές, οι ταραχοποιοί, οι παραβάτες του διεθνούς δικαίου. 
Οι δεύτεροι είναι οι υπερασπιστές της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας της πατρίδας τους.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές να είναι ένοχες, βουτηγμένες στο αίμα των αθώων, όπως συμβαίνει σήμερα στη Συρία. 

Η ανθρωπότητα παραμένει έρμαια των πάσης φύσεως συμφερόντων. 

«Από την αμυαλιά του έφερε ένας το χαμό και τον ξολοθρεμό σε όλους» αναφέρει στην «Εκάβη» ο Ευριπίδης. Τίποτα δεν άλλαξε από το 425 π.Χ. Η αμυαλιά συνεχίζει να αποτελεί μια από τις κύριες απειλές για την ασφάλεια του κόσμου. 

Οι ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων και οι υπόγειες, δόλιες διαδρομές πολυεθνικών εταιρειών πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Όποτε όμως μαζί με αυτά προστέθηκαν απερίσκεπτοι και αδίστακτοι ηγέτες επέρχονταν συμφορές. 

Έτσι υπέφεραν για χρόνια και δεκαετίες λαοί και έτσι ξεκίνησαν περιφερειακοί και παγκόσμιοι πόλεμοι. 

Το σημερινό διεθνές σκηνικό και ειδικότερα η κατάσταση στη Μέση Ανατολή έχει ως κυρίαρχο στοιχείο την άναρχη συμπεριφορά. 

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, όπως κατέδειξαν και οι τελευταίες συνεδριάσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όχι μόνο έχει αποδυναμωμένο ως ανύπαρκτο ρόλο για την αποφυγή διενέξεων και πολεμικών συρράξεων, αλλά φαίνεται πως χρησιμοποιείται ως άλλοθι, προκειμένου οι ισχυρές χώρες να μπορούν να «παίζουν παιχνίδια». 

Τα όσα εξελίσσονται στη Συρία και ευρύτερα στην περιοχή είτε θα συνεχίσουν για απροσδιόριστο ακόμα χρόνο να είναι σε κάποιο βαθμό «ελεγχόμενα» -με μικρότερες και μεγαλύτερες εντάσεις- είτε κάποια στιγμή θα οδηγήσουν στο μεγάλο «μπαμ». 

Το φως της ελπίδας όλο και λιγοστεύει για αρκετούς και διαφορετικούς λόγους: 
  • Ο Τραμπ βρίσκεται σε συνεχή πίεση λόγω της υπόθεσης με την πορνοστάρ και την έρευνα για ενδεχόμενη ρωσική παρέμβαση στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016. 
  • Ο σουλτάνος Ερντογάν αδημονεί να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και επιμένει να προκαλεί εντάσεις. Ενόψει των επικείμενων εκλογών αναμένεται να γίνει πιο προκλητικός και απειλητικός. 
  • Ο Πούτιν έχει ταυτίσει την υπεράσπιση των ρωσικών συμφερόντων με την παραμονή του δικτάτορα Άσαντ στην εξουσία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 
  • Το μίσος μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν φουντώνει συνεχώς με τη διαμόρφωση δυο συγκρουόμενων στρατοπέδων. 
  • Οι ανταγωνισμοί για τους ενεργειακούς αγωγούς φουντώνουν. Συμμαχίες και συμφέροντα αλλάζουν συνεχώς. 
  • Τα διεθνή αρπακτικά επενδύουν σε πολέμους για την επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης. 
  • Η βιομηχανία όπλων εργάζεται πυρετωδώς για να δοκιμαστεί το νέο υλικό της και για νέες παραγγελίες. 
Η ειρήνη και ο πόλεμος κρέμονται ξανά σε μία κλωστή. 
«Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ»… 

πηγή
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.